In De gereformeerden vertelt Agnes Amelink die geschiedenis. Beknopt wordt het ontstaan van de gereformeerde kerken geschetst als een van de woelige ontwikkelingen in de negentiende eeuw. Het boek besteedt uitgebreid aandacht aan de betekenis van het gezin, de 'scholen met den bijbel' en de positie van de kerk in de Tweede Wereldoorlog. Ook komen de veranderingen van de laatste dertig jaar aan de orde. Veel getuigen van de hoogtijdagen van het rijke gereformeerde leven vertellen hun verhaal.
Het lezen van De Gereformeerden van Agnes Amelink gaf mij het gevoel dat een gordijn werd weggeschoven, waardoor er licht viel op de achtergrond van mijn eigen kerkelijke geschiedenis. Opgegroeid in de vrijgemaakte en nederlands-gereformeerde kerken, was het voor mij aangenaam om zoveel herkenbaars in Amelinks boek tegen te komen. Het boek is geen droge geschiedschrijving. Amelink schrijft op een zeer toegankelijke manier en weet theologische concepten op doeltreffende wijze toe te lichten zonder het te ingewikkeld te maken. De persoonlijke ervaringen van diverse mensen, die door Amelink als een rode draad door het boek heen worden geweven, geven deze kerkelijke geschiedenis een menselijk gezicht. Bij de beschrijving van de turbulentie waarin de gereformeerde kerken vanaf de jaren vijftig terechtkomen, wijst Amelink op de invloed van de toenemende welvaart in de samenleving als geheel. Een ander aspect dat eveneens een verklarende rol zou kunnen spelen bij de afname van het ledental en van de maatschappelijke en politieke invloed, is dat het kuyperiaanse systeem op termijn niet bestand is gebleken tegen een crisis als de Tweede Wereldoorlog en de opkomst van het postmodernisme, waarin 'waarheid' een relatief begrip is geworden.