What do you think?
Rate this book
Dit is geen dagboek
Niet aan de verwachtingen voldoen dat wordt mijn levensdoel, heb ik vannacht besloten. Vanaf vandaag ga ik mijn uiterste best doen iedereen teleur te stellen."
Een paar jaar na het overlijden van zijn moeder wordt de 16-jarige Boudewijn ziek. Hij is totaal apathisch en komt zijn bed niet meer uit. Zijn vader stelt hem voor de keuze: 'Vanaf nu schrijf je elke dag een stukje in dit schrift en je luistert elke dag naar tenminste één van deze cd's. Of ik laat je opnemen.'
Bou begint met forse tegenzin aan zijn 'strafwerk', maar gaandeweg blijkt het schrijven een uitlaatklep.
Een paar jaar na het overlijden van zijn moeder wordt de 16-jarige Boudewijn ziek. Hij is totaal apathisch en komt zijn bed niet meer uit. Zijn vader stelt hem voor de keuze: 'Vanaf nu schrijf je elke dag een stukje in dit schrift en je luistert elke dag naar tenminste één van deze cd's. Of ik laat je opnemen.'
Bou begint met forse tegenzin aan zijn 'strafwerk', maar gaandeweg blijkt het schrijven een uitlaatklep.
132 pages, Hardcover
First published November 1, 2009
11 people are currently reading
152 people want to read
Ratings & Reviews
Friends & Following
Create a free account to discover what your friends think of this book!
Community Reviews
Displaying 1 - 30 of 77 reviews
February 20, 2024
Ja, ik heb gehuild tijdens het lezen van dit boek. Keihard. Ik denk dat ik stiekem een liefde begin te ontwikkelen voor de boeken van Erna Sassen😌
September 8, 2016
Vielleicht ist dieses Buch kein Buch für jedermann, auch wenn ich finde, dass wirklich jeder etwas aus dieser Geschichte mitnehmen kann. Es ist gleich zweimal für den Deutschen Jugendliteraturpreis nominiert und das zu Recht. Die Jugendlichen haben es sich selbst ausgesucht und ich finde, das zeigt sehr gut, dass das Thema Verlust, Depression, Wut und Trauer wichtig ist.
Die Geschichte ist berührend und zugleich erschreckend, weist eine gewisse Situationskomik auf, die doch nicht unpassend wirkt und schafft es einem die Tränen in die Augen zu treiben. Doch wenn man die letzte Seite gelesen hat, dann ist es keine bloße Traurigkeit, die bleibt, sondern es ist eine Art Reinigung und auch das Wissen, dass es einen Ausweg und Hoffnung gibt, auch wenn der Mensch nie zurückkommen wird, den man verloren hat.
Für mich das berührenste Buch des Jahres, das so viel mehr ist als eine Geschichte.
Die Geschichte ist berührend und zugleich erschreckend, weist eine gewisse Situationskomik auf, die doch nicht unpassend wirkt und schafft es einem die Tränen in die Augen zu treiben. Doch wenn man die letzte Seite gelesen hat, dann ist es keine bloße Traurigkeit, die bleibt, sondern es ist eine Art Reinigung und auch das Wissen, dass es einen Ausweg und Hoffnung gibt, auch wenn der Mensch nie zurückkommen wird, den man verloren hat.
Für mich das berührenste Buch des Jahres, das so viel mehr ist als eine Geschichte.
March 2, 2018
Het boek is niet dik en je doet er niet zo lang over. Maar makkelijk lezen is het niet. Sommige stukken blijven lang nawerken in je hoofd. Je vraagt je af of hoe jij zou reageren… En hoe zou je ermee omgaan als een zestienjarige in jouw naaste omgeving zichzelf apathisch ‘opsluit’ in bed? Is bijvoorbeeld de tactiek van de vader een handige zet? Ik begreep het wel. Schrijven is een uitlaatklep, muziek luisteren kan gevoelens oproepen, waar je vervolgens weer mee om moet leren gaan.
lees verder op mijn blog :)
lees verder op mijn blog :)
June 24, 2019
Dit boek deed me in het begin heel erg denken aan Niemands Meisje van Lydia Rood. Het enige verschil is alleen dat dit boek optimistisch is, terwijl het einde van Niemands Meisje erg deprimerend is. Pluis is zo'n lief personage en dat zou eigenlijk gewoon de reden moeten zijn om dit boek te lezen.
Ik vond het taalgebruik alleen niet erg passen bij een jongen van 16 en er gebeurde niet zo heel veel in dit boek. Verder was het wel oké.
Ik vond het taalgebruik alleen niet erg passen bij een jongen van 16 en er gebeurde niet zo heel veel in dit boek. Verder was het wel oké.
October 12, 2025
In 1x uitgelezen. Zegt denk ik genoeg.
March 28, 2025
Het recentere werk van Sassen vind ik iets beter, maar dit kon me zeker bekoren. Je vliegt gewoon door haar boeken!
December 3, 2025
niet overtuigd door dit boek.
en dat gevloek vind ik storend en onnodig
en dat gevloek vind ik storend en onnodig
February 18, 2025
Eigenlijk zou het me niet moeten verbazen. Ik had eerder de titel en achterkant van dit boek al gelezen en wist dat ik een boek over zware onderwerpen open zou slaan. Maar toen er midden in de bieb ineens een traan over mijn wang rolde, keek ik toch wat verbaasd om me heen.
Een (fictief) boek vanuit het perspectief van een 16-jarige jongen die, gedwongen door zijn vader, elke dag een stukje moet schrijven. Geen dagboek, wel een manier om hem te laten nadenken over de zelfmoord van zijn moeder.
Erna Sassen geeft een harde maar mooie inkijk in het leven van Bou met op punten zeer pijnlijk herkenbare elementen. En ondanks deze zware onderwerpen toch een stukje humor en vooral hoop.
Met slechts 1.5 uur is het geen lang boek, maar ik verwacht niet dat het me zomaar los zal laten.
Sterke aanrader en blij om te horen dat het door sommige scholen op leeslijsten gezet is. Ik kan me goed voorstellen dat het verhaal en thema voor sommigen een goed begin tot moeilijke maar goede gesprekken kan vormen.
Een (fictief) boek vanuit het perspectief van een 16-jarige jongen die, gedwongen door zijn vader, elke dag een stukje moet schrijven. Geen dagboek, wel een manier om hem te laten nadenken over de zelfmoord van zijn moeder.
Erna Sassen geeft een harde maar mooie inkijk in het leven van Bou met op punten zeer pijnlijk herkenbare elementen. En ondanks deze zware onderwerpen toch een stukje humor en vooral hoop.
Met slechts 1.5 uur is het geen lang boek, maar ik verwacht niet dat het me zomaar los zal laten.
Sterke aanrader en blij om te horen dat het door sommige scholen op leeslijsten gezet is. Ik kan me goed voorstellen dat het verhaal en thema voor sommigen een goed begin tot moeilijke maar goede gesprekken kan vormen.
June 7, 2019
Nee, het is geen verrassend vernieuwend format. Ik heb wel meer YA boeken gelezen waarin een dagboek of briefwisseling de basis vormt.
Nee, het is niet wereldschokkend nieuw om over een 16-jarige jongen met psychische/emotionele problemen te schrijven.
Nee, het tempo en wat de jongen (Boudewijn, kortweg Bou) schrijft is misschien niet overal even geloofwaardig voor een jongen van zijn leeftijd en in zijn situatie.
Maar.
Het is heel liefdevol en met veel begrip geschreven.
Het is hartverwarmend om te lezen welke troost Bou vindt bij zijn veel jongere zusje Doris (maar aangeduid als Pluis).
Het is hartverscheurend om te zien hoe de volwassenen omgaan met alles wat er in het gezin gebeurd is en bemoedigend om te zien hoe ieder op eigen wijze probeert Bou weer terug te halen in het leven.
Dit soort boeken lees ik vaak tijdens de periode van de vakantiebieb-app. Erg fijn dat ook zulke boeken voor iedereen bereikbaar zijn.
Nee, het is niet wereldschokkend nieuw om over een 16-jarige jongen met psychische/emotionele problemen te schrijven.
Nee, het tempo en wat de jongen (Boudewijn, kortweg Bou) schrijft is misschien niet overal even geloofwaardig voor een jongen van zijn leeftijd en in zijn situatie.
Maar.
Het is heel liefdevol en met veel begrip geschreven.
Het is hartverwarmend om te lezen welke troost Bou vindt bij zijn veel jongere zusje Doris (maar aangeduid als Pluis).
Het is hartverscheurend om te zien hoe de volwassenen omgaan met alles wat er in het gezin gebeurd is en bemoedigend om te zien hoe ieder op eigen wijze probeert Bou weer terug te halen in het leven.
Dit soort boeken lees ik vaak tijdens de periode van de vakantiebieb-app. Erg fijn dat ook zulke boeken voor iedereen bereikbaar zijn.
April 3, 2023
Het concept klonk goed. De uitwerking vond ik echter slecht.
Het grootste probleem vond ik met name dat ik het idee had dat de gebeurtenissen en gedachten van de hoofdpersoon niet altijd bij zijn leeftijd pasten.
De ene keer vond ik de hoofdpersoon kinderachtig overkomen en de andere keer vond ik gebeurtenissen en gedachten veel te volwassen.
Het grootste probleem vond ik met name dat ik het idee had dat de gebeurtenissen en gedachten van de hoofdpersoon niet altijd bij zijn leeftijd pasten.
De ene keer vond ik de hoofdpersoon kinderachtig overkomen en de andere keer vond ik gebeurtenissen en gedachten veel te volwassen.
June 28, 2013
The end was quite disppointing, I liked his dark humor but sometimes he sure was -like he said himself- an asshole. I wouldn't recommanded but if you have too much time, try and maybe you'll like it and find a way to proove me wrong :)
June 9, 2019
Ondanks jeugdboek, moeilijk te volgen...
July 6, 2019
Einde teleurstelde mij. Verder een vrij goed boek. Ik denk dat het erg interessant kan zijn voor groep 8 leerlingen en ouder...
August 24, 2019
"Ik denk niet dat ze bang was voor die trein, maar voor de rest van haar leven."
Een fijn geschreven boek dat een duidelijk beeld schetst van het leven van een tiener met een depressie.
Een fijn geschreven boek dat een duidelijk beeld schetst van het leven van een tiener met een depressie.
August 18, 2023
3.5*. Ik ben echt gek op Erna Sassen, maar je moet niet teveel achter elkaar lezen. Het wordt een beetje hetzelfde verhaal op een gegeven moment.
April 19, 2024
3.5 stars
February 15, 2025
Wauw…. Wat een verschrikkelijk gevoelig onderwerp, zo mooi beschreven.
June 28, 2023
Man wat een heftig boek. Over de effecten van zelfdoding van de moeder op de rest van het gezin, beschreven door de oudste zoon. 't verhaal ging echt onder m'n huid zitten, maar moest ook een paar keer grinniken ondanks de bijna tranen op het einde ❤️
February 28, 2017
Mooi, maar heftig inkijkje in de psyche van een 16 jarige tiener die naast de normale tienerproblemen ook de zelfmoord van z'n moeder probeert te verwerken. Vier sterren.
February 13, 2024
Misschien is dat wel wat me ’s nachts het bangst maakt.
Dat niemand op je let.
Dat niemand zich zorgen om je maakt.
Dat niemand je opmerkt.
Dat je net zo goed dood kan zijn.
Boudewijn is 16 jaar en woont met zijn vader en zusje Pluis (eigenlijk Doris) van 7 jaar. Zonder moeder, zij zag een paar jaar geleden geen uitweg meer met zelfdoding als gevolg. De gevolgen hiervan zijn voor iedereen voel- en zichtbaar. Ook voor Boudewijn die inmiddels ziek thuis zit. Geen griep, maar depressief. Zijn vader stelt hem voor de keuze om hem op te laten nemen of elke dag te schrijven in een dagboek en luisteren naar een stapel cd’s. De keuze wordt ‘strafwerk’ in dagboekvorm.
Het boek bevat geen gemakkelijke thema’s, maar het verhaal kan jongeren en volwassenen helpen die met een dergelijke situatie te maken hebben. Iedereen gaat anders met zelfdoding/de dood om, dit boek kan bijdragen aan het accepteren en omgaan met gevoelens/ziekte en aangaan van gesprekken.
De oorspronkelijke en uitgebreide leesbeleving lees je op Lezersgoud.nl
Dat niemand op je let.
Dat niemand zich zorgen om je maakt.
Dat niemand je opmerkt.
Dat je net zo goed dood kan zijn.
Boudewijn is 16 jaar en woont met zijn vader en zusje Pluis (eigenlijk Doris) van 7 jaar. Zonder moeder, zij zag een paar jaar geleden geen uitweg meer met zelfdoding als gevolg. De gevolgen hiervan zijn voor iedereen voel- en zichtbaar. Ook voor Boudewijn die inmiddels ziek thuis zit. Geen griep, maar depressief. Zijn vader stelt hem voor de keuze om hem op te laten nemen of elke dag te schrijven in een dagboek en luisteren naar een stapel cd’s. De keuze wordt ‘strafwerk’ in dagboekvorm.
Het boek bevat geen gemakkelijke thema’s, maar het verhaal kan jongeren en volwassenen helpen die met een dergelijke situatie te maken hebben. Iedereen gaat anders met zelfdoding/de dood om, dit boek kan bijdragen aan het accepteren en omgaan met gevoelens/ziekte en aangaan van gesprekken.
De oorspronkelijke en uitgebreide leesbeleving lees je op Lezersgoud.nl
June 3, 2016
Best wel mooi eigenlijk. En leuk dat een verhaal als dit vanuit het perspectief van een jongen is geschreven.
June 26, 2024
'Ik denk niet voor die trein
maar wel voor het leven.'
maar wel voor het leven.'
Read
January 8, 2026für uni gelesen 😬😬
August 23, 2017
Jeder trauert anders, so auch Bou.
Seine Mutter ist tot. Aber er trauert nicht sofort um sie, erst einige Jahre später nach ihrem Selbstmord.
Bous Vater weiß sich nicht mehr zu helfen und zwingt Bou Tagebuch zu schreiben und Musik zu hören. Bou ist anfangs wenig begeistert von der Idee, doch er will auch nicht in die geschlossene Anstalt.
Brav schreibt er Tag für Tag, abgekapselt von der Außenwelt, weil er sein Zimmer nicht mehr verlässt, in sein Heft. Er selbst sagt, es sei kein Tagbuch. Er ist oft müde, sogar zu müde um Musik zu hören.
Er erzählt von seiner Familie und von der Zeit, als er noch zur Schule ging. Auf diese Weise beginnt seine Trauerbewältigung. Er ist unglaublich wütend auf seine Mutter, die sich vor einen Zu geworfen hat.
"Das hier ist kein Tagebuch" ist ein Tagbuch, da sich mit einem sehr schwierigen Thema beschäftigt. Trauerbewältung anders, später.
Da das Buch in Tagebuchform geschrieben ist, geht meiner Meinung nach viel verloren. Bou kennt seine Gedanken und schreibt nur das nötigste auf, ich als Leser hab aber noch so viele Frage, die unbeantwortet bleiben, weil Bou sich kurzfasst.
Mir hat das Buch sehr gut gefallen. Obwohl das Thema doch ein schwieriges ist, ist das Konzept des Buches gut umgesetzt worden, auch wenn es an einigen Stellen verbesserungswürdig ist, da es an einigen Stellen an Tiefe fehlt.
Seine Mutter ist tot. Aber er trauert nicht sofort um sie, erst einige Jahre später nach ihrem Selbstmord.
Bous Vater weiß sich nicht mehr zu helfen und zwingt Bou Tagebuch zu schreiben und Musik zu hören. Bou ist anfangs wenig begeistert von der Idee, doch er will auch nicht in die geschlossene Anstalt.
Brav schreibt er Tag für Tag, abgekapselt von der Außenwelt, weil er sein Zimmer nicht mehr verlässt, in sein Heft. Er selbst sagt, es sei kein Tagbuch. Er ist oft müde, sogar zu müde um Musik zu hören.
Er erzählt von seiner Familie und von der Zeit, als er noch zur Schule ging. Auf diese Weise beginnt seine Trauerbewältigung. Er ist unglaublich wütend auf seine Mutter, die sich vor einen Zu geworfen hat.
"Das hier ist kein Tagebuch" ist ein Tagbuch, da sich mit einem sehr schwierigen Thema beschäftigt. Trauerbewältung anders, später.
Da das Buch in Tagebuchform geschrieben ist, geht meiner Meinung nach viel verloren. Bou kennt seine Gedanken und schreibt nur das nötigste auf, ich als Leser hab aber noch so viele Frage, die unbeantwortet bleiben, weil Bou sich kurzfasst.
Mir hat das Buch sehr gut gefallen. Obwohl das Thema doch ein schwieriges ist, ist das Konzept des Buches gut umgesetzt worden, auch wenn es an einigen Stellen verbesserungswürdig ist, da es an einigen Stellen an Tiefe fehlt.
July 5, 2025
Ik vond het een wat moeizaam boek. Het onderliggende verhaal - een puberjongen die er niet in slaagt om het overlijden van de moeder te verwerken - is mooi en kwetsbaar opgeschreven. Maar dat dit alles opgehangen wordt aan een 'huiswerkopdracht' van vader om elke dag bepaalde songs te luisteren en boeken te lezen, vond ik wat gekunsteld. Als ik zo'n vader had gehad zou ik me er kapot aan geërgerd hebben.
Irritant is dat elk hoofdstukje eindigt en ook wel begint met wat Boudewijn (de hoofdpersoon) geluisterd heeft of gelezen heeft. Het deed mij te veel denken aan de Bridget Jones boeken (elk hoofdstuk begint met aantal kg afgevallen of aangekomen en hoeveelheid alcohol geconsumeerd).
Ik vond het een wat makkelijke manier van een verhaal vertellen. Dit boek bleef me niet boeien en ik heb het met enige weerstand uitgelezen.
Irritant is dat elk hoofdstukje eindigt en ook wel begint met wat Boudewijn (de hoofdpersoon) geluisterd heeft of gelezen heeft. Het deed mij te veel denken aan de Bridget Jones boeken (elk hoofdstuk begint met aantal kg afgevallen of aangekomen en hoeveelheid alcohol geconsumeerd).
Ik vond het een wat makkelijke manier van een verhaal vertellen. Dit boek bleef me niet boeien en ik heb het met enige weerstand uitgelezen.
July 11, 2019
"Dit is geen dagboek" heb ik gelezen als onderdeel van de vakantiebieb.
Boudewijn moet van zijn vader een dagboek bijhouden na de dood van zijn moeder en daarnaast naar klassieke muziek luisteren. In dit boek word je als lezer meegenomen in het rouwproces van Boudewijn en zijn familie zoals Pluis, zijn zusje, zijn vader, tante en oma.
Het boek is geschreven in dagboekvorm en leest makkelijk weg. Als lezer voelde ik mij mee met de worsteling van Boudewijn om zijn verdriet een plekje te geven, hoewel sommige delen van dit boek vrij heftig kunnen worden ervaren door jongvolwassenen.
Boudewijn moet van zijn vader een dagboek bijhouden na de dood van zijn moeder en daarnaast naar klassieke muziek luisteren. In dit boek word je als lezer meegenomen in het rouwproces van Boudewijn en zijn familie zoals Pluis, zijn zusje, zijn vader, tante en oma.
Het boek is geschreven in dagboekvorm en leest makkelijk weg. Als lezer voelde ik mij mee met de worsteling van Boudewijn om zijn verdriet een plekje te geven, hoewel sommige delen van dit boek vrij heftig kunnen worden ervaren door jongvolwassenen.
December 21, 2023
Aangrijpend boek over Bou(dewijn) die letterlijk lamgeslagen is na 4 jaar door de zelfdoding van zijn moeder. Uiteindelijk is zijn "redding" dat hij verliefd wordt op Pauline. Herkenbaar, onhandig pubergedrag zonder in de clichés te stappen. Vaak is de taal passend voor een dagboek, maar soms hoor je Erna Sassen er te duidelijk doorheen.
Dun boekje maar wel erg heftig onderwerp. Sommige pubers vinden dit daarom misschien wel een gaaf boek.
Dun boekje maar wel erg heftig onderwerp. Sommige pubers vinden dit daarom misschien wel een gaaf boek.
This entire review has been hidden because of spoilers.
August 14, 2025
Dit boek greep me vanaf de eerste pagina. Ik kon me echt goed inleven in de hoofdpersoon. Zijn gedachten en gevoelens zijn eerlijk en rauw beschreven dat het soms bijna ongemakkelijk voelt (op een goede manier). Je zit echt in z’n hoofd terwijl hij worstelt met alles wat er gebeurt.
De schrijfstijl is lekker direct, zonder poespas, en dat past perfect bij het verhaal. Het is heftig, maar nergens overdreven. Gewoon puur en echt.
De schrijfstijl is lekker direct, zonder poespas, en dat past perfect bij het verhaal. Het is heftig, maar nergens overdreven. Gewoon puur en echt.
August 31, 2019
Boudewijn es un muchacho de 15 años que padece depresión. El suicidio de su madre cuando él tenía 10 años le pesa profundamente. Menos mal que su hermana de 7 años Pluis es la mejor del mundo, y su abuela, y su tía y, sobre todo, Pauline. ¡La terapia de su padre consiste en música clásica y un diario!
November 30, 2021
Erna Sassen heeft een geweldige schrijfstijl en het idee van dit boek was leuk. Maar ik vond de moslimhaat/angst? van het hoofdperosnage een beetje storend en er gebeurde eigenlijk ook bizar weinig. Pluis was ontzettend lief en maakte dat ik het graag uit wilde luisteren, maar er mocht wel wat meer inhoud bij.
Displaying 1 - 30 of 77 reviews