บ่วงรักคนพาล

by พรรษ

“จะไปไหน”

เขาเอ่ยถามทันทีที่เธอก้าวไปยังประตู

“ก็กลับนะสิ”

เธอตอบกลับเหมือนเธอไม่ได้สนใจสิ่งที่เสียไปเลยสักนิด

“คุณอยากได้อะไรก็ว่ามา ผมจะให้ทุกอย่าง หรืออยากจะแต่งงานกับผมก็ยังได้ ผมยินดีรับผิดชอบ”

“ไม่ต้อง!! ถึงฉันจะไม่ใช่สาวบริสุทธิ์อีกแล้ว แต่ฉันก็เลือก ผู้ชายชั่ว ๆ อย่างคุณ ฉันไม่เอา”

เหมือนโดนตบหน้า เขาดึงแขนเธอใจเอาไว้ แล้วเอ่ยถามเสียงเย็น

“เป็นเมียผมแล้วไง?”

“ฮึ..ไม่มีผู้ชายดี ๆ ที่ไหนเขาข่มขืนผู้หญิงกันหรอก แล้วอย่าพูด ว่าฉันเป็นเมียคุณอีก!!”

Paperback

First published January 1, 2013

Reviews

[Bellbomb Bellbomb · Rating 4 out of 5]

เรื่องเริ่มต้นไม่ค่อยสวยงามสำหรับคู่นี้ อันมาจากความประทับใจแรกๆ ต่อกันที่ไม่ได้ดีมากมาย นับตั้งแต่ที่นายเล็กของเหมืองแร่ดีบุกขับรถเฉี่ยวครูปลื้มใจที่ตั้งใจมาสร้างโรงเรียนแก่เด็กชาวเขาโดยต่างฝ่ายไม่รู้ว่าอีกคนเป็นใคร (เหมืองอยู่ที่ตากค่ะ) หรือตอนเธอตามคชา เพื่อนของเขาซึ่งเป็นผู้กองไปเยี่ยมที่โรงพยาบาลเนื่องจากพระเอกโดนยิงแล้วโดนเขาลวนลาม จนถึงขั้นเลวร้ายสุดๆ ก็ตอนที่พระเอกเมาแล้วข่มขืนนางเอกเพราะเข้าใจว่าจะมาเป็นเมียน้อยอีกคนของพ่อ เรียกได้ว่าถ้าไม่ใช่เพราะนางเอกเป็นเด็กกำพร้าที่มีความมุ่งมั่นในวิชาชีพสูง เธอคงไม่อยู่ทนในต่างจังหวัดที่ไม่ใช่บ้าน แต่เพียงเคยมาออกค่ายสมัยเป็นนักศึกษาจนพอจะคุ้นเคยกับผู้คนที่นั่นอยู่บ้างแน่ๆ


พระเอกเรื่องนี้โดนนางเอกด่าว่าเลวว่าชั่วไปเยอะ ซึ่งก็สมควรจริงๆ เพราะก่อนจะมาติดใจนางเอกได้ เขาเป็นเสือผู้หญิงตัวยงชนิดเกือบจะไม่เลือก แล้วพอมาติดใจนางเอกหลังข่มขืนไปแล้ว ก็ยังอุตส่าห์หาทางมาป้วนเปี้ยนใกล้ๆ แล้วใช้คำพูดยั่วยุ ซึ่งความปากเสียของพระเอกก็ดูจะเป็นหนึ่งในนิสัยที่พ่อเจ้าประคุณเลิกยากจริงๆ เพราะขนาดในที่สุดได้แต่งงานกัน หลงรักเธอมากขึ้นและพยายามปรับปรุงตัวแล้ว ก็ยังปากเสียจนทำเธอช้ำใจได้บ่อยๆ แต่รวมพลก็เป็นแบบอย่างพระเอกแบดบอยของแท้ คือเสือผู้หญิง ขี้เหล้า (ตอนหลังยอมเลิกเพราะนางเอก) ปากเสีย เอาแต่ใจเพราะเป็นลูกคนเดียวที่พ่อตามใจมาก โกรธง่ายหายไว น้ำใจแบบนักเลง รักแรงหึงแรง บางทีก็มุ่งมั่นใจร้อนแบบเด็กๆ เลย แต่ก็ดูเข้ากันดีเวลาอยู่กับนางเอกที่เป็นครูแบบเข้มข้น


ส่วนปลื้มใจที่เป็นนางเอกของเรื่อง ถ้าตามท้องเรื่องที่เธอเป็นบัณฑิตครูหมาดๆ ก็น่าจะอายุราวๆ 23-24 ซึ่งเท่ากับอ่อนกว่าพระเอก 6-7 ปี แต่บุคลิกและความคิดอ่านเป็นผู้ใหญ่กว่าโข อาจเพราะลำบากที่ไม่มีพ่อแม่ตั้งแต่เด็ก แถมพอเจอพระเอกก็ทำแต่เรื่องให้เสียน้ำใจ ดังนั้นเวลาไหนที่เขามาทำดีเอาอกเอาใจ เธอก็เลยไม่อาจวางใจได้สนิท อาจดูบุคลิกและการโต้ตอบพระเอกแข็งๆ ไปหลายครั้ง แต่เราว่าถ้าคนที่ผ่านประสบการณ์เลวร้ายมาตั้งแต่เด็กจริงๆ ก็คงเป็นแบบนี้แหละ คือไม่ไว้ใจใครง่ายๆ ไหนพระเอกจะชอบมัดมือชกทุกเรื่องอีก จนกระทั่งใกล้คลอดก็ยังไม่วายทำให้เธอน้อยใจ แต่ก็ทำให้อ่านไปลุ้นไปว่าคู่นี้จะลงเอยกันได้ยังไงแบบตัวโก่งเหมือนกันนะ


สำหรับเรื่องนี้ ตัวละครที่เราชอบที่สุดกลับเป็นพยัคฆ์ ลูกน้องที่พระเอกเลี้ยงไว้ตั้งแต่เด็กๆ แล้วก็ชอบตามติดเจ้านายต้อยๆ เป็นห่วงเป็นใย สั่งให้ทำอะไรก็ทำ แล้วก็เป็นหนึ่งในคนที่คอยช่วยประสานเวลาพระเอกนางเอกผิดใจกันด้วย ถ้าหากใครเคยอ่านมหา’ลัยเหมืองแร่ของลุงอาจินต์ ปัญจพรรค์ พยัคฆ์จะให้อารมณ์แบบไอ้ไข่ที่ชอบติดอาจินต์อย่างนั้นเลย คือเป็นเด็กหนุ่มใสซื่อ หัวไว ขี้สงสัยและทะเล้นหน่อยๆ ที่น่าดีใจก็คือตอนนี้คุณฝนกำลังเขียนเรื่องให้พยัคฆ์เป็นพระเอกเองด้วย นี่เราก็รอติดตามเรื่องนี้อย่างใจจดจ่ออยู่เหมือนกันค่ะ

[Clairdenoon · Rating 5 out of 5]

"ฉันไม่น่ารู้จักคุณเลย ไม่น่าต้องมาพบเจอกับคุณ".."ผิดกับผม..ผมดีใจมากที่ได้พบกับคุณ..คุณคือสิ่งที่ดีที่สุดในชีวิตของผม"...โหยยย..สนุกและฟินมากกกก♡♡♡♡♡ชอบบบบบเรื่องนี้♡♡♡♡ปาหัวใจใส่รัวๆ..ถ้าชอบแนวbadboyที่เปลี่ยนแปลงตัวเองเพราะความรักแนะนำเลย!พระเอกคุณเล็กเลวมากๆ(และหวานมากๆ♡)กรี๊ดด♡
เป็นหนึ่งในเล่มโปรดตลอดเลยค่ะ^0^

[พอลลี่ · Rating 3 out of 5]

เอ ไมไม่ชอบนะ อ๋อ เพราะมันเริ่มจากพระเอกข่มขืนนางเอก (ไม่ชอบอย่างมาก ไม่รักเค้าแล้วทำได้ไง บ่งบอกสันดานดิบที่เลวมากของพระเอก รับไม่ได้อย่างมาก ที่สำคัญไม่ใช่ครั้งเดียว เป็นเราแจ้งตำรวจจับสิคะ รอไร) พระเอกนางเอกเค้ารักกันตอนไหน ถ้าเราเป็นนางเอกไม่มีทางรักพระเอกลงได้ เพราะเป็นคนข่มขืนตัวเอง (นิยายควรตั้อู่บนตรรกกะความเป็นจริงนะคะ) แล้วนางเอกเรื่องนี้ก็เวิ่นเว้อ งี่เง่า กับเรื่องพระเอกมาก แรกๆรักนางเพราะนางมาแนวอุดมการณ์มาก ครูบ้านนอก คงเด็ดเดี่ยว ใจเด็ด ใจแข็ง แต่เปล่าเลยนางยอมให้พระเอกทำอย่างนั้นได้อย่างไร ถึงจะเป็นพระเอกก็เถอะ แต่ไรท์เค้าก็บอกอะนะว่าพระเอกเลว อุย แต่อิชั้นเกินจิรับได้ค่ะ ถ้าเค้าปูมาว่ารักกันแล้วแต่นางเอกเล่นตัวหรือแอบรักกันมาบ้างก่อนที่จะได้เสียกัน อันนี้เรารับได้นะ คนมีใจอะนะ ถึงจะอิน ฟินไปได้หน่อย ฉะนั้นเรื่องของพรรษเลยชอบเรื่องพี่พยัคฆ์ เรื่องเดียวเองอ่ะ นอกนั้นไม่หนุกอย่าแรง ชอบคชามากกว่า และถ้าเป็นชีวิตจริง เป็นใครก็ต้องรักคชาไหม?(มีเสียงตอบว่าไม่แน่เพราะนางเป็นพระรอง เฮีย!!!เกี่ยวไหมเนี่ย) และนิดนึงนะคะตอนท้ายเรื่องจะเอาเรื่องคชากับแต้มมาไมคะ มันดูไม่เกี่ยวไหมอ่ะ มันสั้นไปค่ะ เลยไม่อินไม่จิ้นเท่าไหร่ ถ้าใครชอบแนวพระเอกเลวได้ใจ สุดท้ายกลับใจมารักนางเอกซะสุดใจก็ลองอ่านดูค่ะ แต่ท้ายที่สุดเค้าก็มาเป็นคนดีแหละนะ ไม่คิดมากก็อ่านได้เรื่อยค่ะ แต่เราใช้เวลาอ่านอยู่หลายวันโดยเฉพาะตอนท้าย เพราะไม่หนุกแล้ว อิอิ

[Clairdenoon · Rating 5 out of 5]

"ฉันไม่น่ารู้จักคุณเลย ไม่น่าต้องมาพบเจอกับคุณ"
.."ผิดกับผม..ผมดีใจมากที่ได้พบกับคุณ..คุณคือสิ่งที่ดีที่สุดในชีวิตของผม"
...โหยยย..สนุกและฟินมากกกก♡♡♡♡♡ชอบบบบบเรื่องนี้♡♡♡♡ปาหัวใจใส่รัวๆ..ถ้าชอบแนวbadboyกวงติงเกรียนได้โล่ ที่ยอมเปลี่ยนแปลงตัวเอง ทำทุกอย่างเพราะความรัก อ้อนวอนให้นางเอกเห็นไต^^...แนะนำเรื่องนี้เลย!เด็ด!
พระเอกคุณเล็กเล้วเลวมากๆ(และหวานมากๆเช่นกัน♡)กรี๊ดดดเ♡
เป็นหนึ่งในเล่มโปรดตลอดเลยค่ะ^0^

[Panjiw Chiw · Rating 4 out of 5]

รู้สึกว่าเรื่องย่อมันแห้งแล้งเกินไปหน่อย แต่ไม่อยากสปอยมาก(เหรอ) ขอพูดถึงตัวละครก่อน รวมพล พระเอกของเรื่องตรงตามที่คนเขียนให้คาแรกเตอร์ การกระทำทุกอย่ามสมกับเป็นฮี เพลบอย ก็ไปหาหญิงในเมืองทุกคืนแต่มาสิ้นลายกับปลื้มใจ ทำอะไรไม่คิด ขับรถตามคนร้ายจนตัวเองได้รับบาดเจ็บ พูดตรง อยากแต่งงานกับปลื้มใจก็เดินดุ่มๆ เข้าไปหาพ่อบอกไปทำผู้หญิงท้องจะแต่งงานด้วย ต้องบอกว่านอกจากที่บอกมาแล้วอีกอย่างหนึ่งคือ เหมือนเด็กที่ไม่รู้จักโต แต่ก็โตแล้วอะนะ คงเพราะฮีนิสัยตรงๆ แบบนี้ก็สมกับเป็นเสน่ห์ของเรื่องเช่นเดียวกัน ตอนไปอ่านรีวิวเขาบอกว่าพระเอกเลวมาก แต่เราอ่านไปแล้วไม่เลวเท่าที่คิดแฮะ หรือเราตั้งความหวังไว้สูงเกินว่าพระเอกจะเลวกว่านี้ O_O ด้านเนื้อเรื่อง(อ้าวนางเอกอะ) ดำเนินเรื่องได้ดีในช่วงแรกและหลัง(??) กลางๆ เรื่องมันอืดแบบรวบรัด(งงในตัวเอง) ที่ว่ารวบรัดคือช่วงที่นางเอกเสียใจกับการกระทำพระเอกมันน้อยไปจนไม่อินตาม แต่ไม่ใส่มาก็ไม่เป็นไรหรอก บางฉากก็ ส่วนที่บอกว่าอืดคือเป็นเรื่องแรกเลยที่ไม่ชอบคู่รองละ มาชอบเอาตอนท้าย คงเพราะไม่อินกับความรักของผู้หมวดช้าง หรือผู้กองดี อยู่ๆ ก็โปรดปรานน้องแต้มมาเสียอย่างนั้น ทั้งที่ไม่มีวี่แวว ก็แค่คืนหนึ่งในคืนนั้นอะนะ แค่นั้นจริงๆ คนอ่านอย่างเราอินไม่ทันอะ แต่ตอนท้ายๆ พอทำใจได้แล้วก็พบว่าคู่นี้ก็น่ารัก แต่เราชอบพระเอกเลวๆ แบบคุณเล็กเสียมากกว่า ตัวคชาก็ดูจะเสียใจกับการอกหักน้อยไปหน่อย ถามหาความหวานของเรื่องกันดีกว่า ฉากที่ต้องอมยิ้มตลอดเลยคือ เวลารวมพลยื่นมือเข้าไปช่วยเหลือนางเอกมักอ้างชื่อนายใหญ่(พ่อพระเอก) เสมอทั้งที่ตัวเองเป็นคนสั่งให้ไอ้ยัคไปทำ แถมตอนที่ท้อง สั่งนางเอกให้ดื่มนมก็บอว่า ลูกผมดื่มนมหรือยัง ความจริงใช่ว่าจะห่วงลูกอย่างเดียว แม่ก็ห่วงแต่ปากแข็ง อายที่จะบอก เลยบอกอ้อมๆ ยิ่งช่วงหลังๆ เริ่มจะไม่อายแล้วก็บอกไปโต้งๆ เป็นนางเอกเสียอีกที่อายแทน ชอบนางเอกเรียกคุณเล็กมากกว่าคุณพล ซึ่งพระเอกก็ชอบชื่อนี้ เราว่าสร้างสตอรี่เรื่องนี้ได้ดีเลย เป็นเรื่องง่ายๆ ที่ออกมาได้น่ารักดี

[Ann · Rating 3 out of 5]

3.5/5

คาดหวังกับเล่มนี้ไว้มาก เลยแอบผิดหวังที่ไม่เป็นอย่างที่คิด
เนื้อเรื่องไปเรื่อยๆ บุคลิกพระเอกแปลกฉีกแนวพระเอกนิยายตรงที่พระเอกเรื่องนี้ น่าจะเป็นตัวร้ายซะมากกว่า นิสัยไม่ดีเอาซะเลย น่าจะเป็นความแปลกอย่างเดียวของเรื่องนี้ ไม่ได้รู้สึกถึงรักลึกซึ้งระหว่างทั้งสองคน

[L-wind · Rating 3 out of 5]

ค่อนข้างทำได้ดีหลายจุด ทั้งรายละเอียดเรื่องราว และความรักตัวละคร

แต่ส่วนตัว...สิ่งที่พระเอกทำกับนางเอก มันมากไปจริงๆ เพราะไม่ได้แค่ข่มขืน
แต่คำพูดจาที่ถากถาง...มันมากไป ถึงจะบอกว่าคนเรามีดีมีเลวปนกัน แต่ถ้าจะเป็นขนาดนี้...สงสารนางเอกมากกว่า
คือถ้าให้นักอ่านแนวมาโคซิสม์ก็อาจจะชอบนะ แต่ในระยะยาวไม่คิดว่าผู้ชายคนนี้จะเป็นคนดีได้

[readingdiary · Rating 4 out of 5]

นิยาย feel good ค่ะ บรรยากาศแบบชนบทบวกกับบทรักแบบดิบ เถื่อน ทำให้เรื่องนี้มีมนต์เสน่ห์แบบแปลกๆ คือพระเอกเนี้ยเมื่อก่อนเกเรมากกก จนมาเจอนางเอกซึ่งเป็นครูกำราบซะอยู่หมัด ทำให้พยายามปรับตัวเป็นคนดีขึ้น เพื่อมัดใจนางเอก สิ่งที่ดีที่สุดของเรื่องนี้คือบทบรรยายค่ะ เราชอบมากกก อย่างที่บอกเลยค่ะ ถ้าอยากอ่านนิยาย feel good เราแนะนำเรื่องนี้เลย

[Kaw_econ · Rating 5 out of 5]

ชอบมากกกกก พระเอกเกเร กวนตรีน น่ารัก

ชอบจริงๆค่ะ อ่านได้ซ้ำๆหลายๆรอบ