احمد دهقان در سال ۱۳۴۵ ه. ش در کرج متولد شد. در سال ۱۳۶۸ با ورود به دانشگاه مدرک خود را ابتدا در رشته مهندسی برق و پس از آن در رشته علوم ارتباطات اجتماعی گرفت. در مقطع فوق لیسانس رشته مورد علاقهاش (مردم شناسی) را تحصیل کرد. وی سالها به عنوان کارشناس ادبی در دفتر ادبیات و هنر مقاومت و مرکز آفرینشهای ادبی حوزه هنری فعالیت میکند. اولین رمانش با عنوان «سفر به گرای ۲۷۰ درجه» در سال ۱۳۷۵ منتشر شد. دو سال بعد همین رمان ابتدا به عنوان یکی از آثار برگزیده ۲۰ سال داستاننویسی گردید و مدتی بعد بهعنوان برگزیده ۲۰ سال ادبیات پایداری معرفی شد. «پال اسپراکمن» نایب رئیس مرکز مطالعات دانشگاهی خاورمیانه در دانشگاه راتجرز نیوجرسی آمریکا این رمان را به زبان انگلیسی ترجمه کرده است. در حال حاضر دانشگاه جرج واشنگتن دی سی، دانشگاه هاروارد (کتابخانه دانشکده هاروارد) MA، کتابخانه کنگره واشنگتن دی سی، کتابخانه UCLA لس آنجلس، دانشگاه برکلی کالیفرنیا، دانشگاه ماریلند (دانشکده پارک کالج) و دانشگاه ورمونت (کتابخانه بیلی هوو برلینگتن) از جمله مراکزی هستند که این کتاب را در دسترس علاقمندان قرار دادهاند. از آثار دیگر احمد دهقان میتوان به «گردان چهار نفره»، «پرنده و تانک–»، «روزهای آخر»، «من قاتل پسرتان هستم»، «ستارههای شلمچه»، «ناگفتههای جنگ»، «نگین هامون» و «هجوم» اشاره کرد.
روزهای آخر خاطرات روزانه احمد دهقان نویسنده و رزمنده دوران دفاع مقدس است که همانطور که از اسم کتاب مشخصه، مربوط به دوران پایانی جنگ هشت ساله است. روزانه نویسی احمد دهقان از یازدهم خرداد ماه سال 67 شروع و تا دوم مهر همان سال ادامه پیدا میکنه. از روزمره های زندگی در جبهه گرفته تا عملیات و نحوه اجرای اون در کتاب در روزهای مختلف بهش اشاره شده.بدون شک مهمترین اتفاق بازه ای که آقای دهقان خاطراتشو نوشته مربوط میشه به قبول کردن قطعنامه 598 توسط ایران که بهت و حیرت و غمی که اون روز به رزمنده ها وارد شد، از نکات مهم این یادداشتهای روزانه است. احمد دهقان هم در جنگ شرکت کرد و هم نویسنده است و از افرادی است که به صداقتش در روایت شناخته میشه.. روایتی متفاوت و نو که تا به حال نخونده باشم یا حرف متفاوتی زده باشه نبود و تفاوتش فقط به این بود که در مورد زمان پایانی جنگ بود ولی به هر حال خوندنشم خالی از لطف نبود. روح تمام شهدایی که بی منت و صادقانه و خاضعانه جان عزیزشون رو در راه حفظ تمامیت ارضی کشور از دست دادند،شاد.
نوشته های احمد دهقان شاید بی اغراق صادقانه ترین نوشته های مربوط به جنگ اند، چه رمان هایش و چه وقایع نگاری هایش . این کتاب هم در مورد تقریبا چندماه پایانی و بعد از قبول قطع نامه است که تک نگاری خاطرات است. بسیار لذت بردم ملموس و صادقانه و روان بود.
روزهای آخر/ احمد دهقان/ سوره مهر:200صفحه. خاطراتی از نویسنده که اواخر جنگ فرمانده دسته و معاون گروهان می شه و ... . تحلیل هایی که تو کتابهای دفاع مقدسی به کار رفته از این نظر که مستقیما توسط افرادی انجام شده که خودشون تو بطن کار بودند، جالبه. در ضمن باید اعتراف کنم که هیچ از تاریخ و تحلیل دفاع مقدس نمی دانیم! (مسئولین عرصه تعلیم و تربیت و دانش بی خیالند، خودتون یه کاری بکنین.)
روایت جذاب و زیبایی بود . اون تلخی های پایان جنگ در تلفیق با شوخی ها و سرزنگی های جبهه و رزمندگان خیلی جالب در آمده و همچنین صداقتی که در متن کتاب موج میزنه کتاب را بسیار خواندنی کرده .