بال‌هايش را كنار شعرم جا گذاشت و رفت

by واهه آرمن (Poet), Vahé Armen (a.k.a)

امروز
بر خاک این کاغذ
بذر عشق می‌افشانم
خوشه‌های امید را درو می‌کنم
وتنور ایمان را می‌افروزم
تا فردا
شعر نان را
بر سفره‌ی تو بگذارم

96 pages, Paperback

First published January 1, 2005

About the author

(Vahé Armen)

Reviews

[Mohammad Ali Shamekhi · Rating 2 out of 5]

شاهکار نیست اما اصلا طوری نیست که بگویی به خواندنش نمی ارزد. باز در مواردی هر چند اندک ابهام درش بود - ابهام اینکه فلان اشاره به چیست مثلا. چند شعر - کم تعداد - هم در مجموعه ی دیگرش آمده بود قبلترها - یعنی ظاهرا قبلا ارمنی بوده حالا فارسیشو سروده. به نظرم این مجموعه





آنهایی که من "بیشتر" پسندیدم، از مجموعه ی نخست یعنی "مشتم خالی است"، اشعار "زیر نور شمع"، "افسون"، "بازی ناخواسته"، "فردای من"، "تشویش" - البته عنصر استفراغش واقعا زیادی بود - ، "تنهایی"، "مادرانه"، "ارابه ی عمر"، "رنگین کمان" و "مسافران" و از مجموعه ی "دزدی از باغ خدا "سوء ظن"، "لحظه های درماندگی"، "وداع"، "شبیه دیگران اما متفاوت ( تصویر دوم)"، "آخرین نگاه" و "مجنون" و از مجموعه ی "از سکوت فرشتگان"، شعرهای "این سو و آن سوی دیوار"، "نخستین شکار"، "بعد از ظهر یک روز زمستانی"، "ارثیه"، "فریب" و "یادداشت های غم انگیز ارمن ( تصویر سوم) " هستند

[ZaRi]

امروز
بر خاک این کاغذ
بذر عشق میافشانم
خوشههای امید را درو میکنم
وتنور ایمان را میافروزم
تا فردا
شعر نان را
بر سفرهی تو بگذارم

***

احساس‌ بی‌کسی‌ می‌کرد
اما نگران نبود
از جا برخاست
جسدش‌ را که برکف‌ اتاق‌ افتاده‌ بود، ندید
ناپیدایی‌اش‌ رادر آینه‌ ندید
به‌ میز نزدیک‌ شد
شعر ناتمامش‌ را خواند
و بر آخرین‌ برگ‌ دفتر نوشت‌
هنوز هم‌ زیبایی، زندگی!

[Laleh · Rating 2 out of 5]

در این کتاب تصویرسازیهایی که ریشه در دین باوری و/یا خداباوری داشته باشند، بسیار است که من با این نوع تصویرها کنار نمی آیم. با این حال، دراین مجمموعه شعرهایی خواندم که بسیار به دلم نشست؛ از میان آنها، "شعر نان"، "رنگین کمان" و "آن سوی دیوار" منتخبین من هستند.‏