What do you think?
Rate this book
کلید درم نور خورشید است
سال نشر: 1384
گزینهی شعر امروز ارمنستان. شامل اشعاری از هراند آلکسانیان، ادوارد حق وردیان، هاسمیک سارگیسیان، خاچیک مانوکیان، گئورگ تومانیان و واچاگان پاپویان
گزینهی شعر امروز ارمنستان. شامل اشعاری از هراند آلکسانیان، ادوارد حق وردیان، هاسمیک سارگیسیان، خاچیک مانوکیان، گئورگ تومانیان و واچاگان پاپویان
94 pages
First published January 1, 2005
8 people want to read
Ratings & Reviews
Friends & Following
Create a free account to discover what your friends think of this book!
Community Reviews
Displaying 1 - 4 of 4 reviews
October 23, 2015
بهتر از آن چیزی بود که انتظارش را داشتم. اشعار واچاگان پاپویان برایم ابهام داشت. کلیت اشعار ادوارد حق وردیان هم از همه جذاب تر بود
January 30, 2018
چراغ را خاموش کن...این حباب ، که دیری است، چون اشک زنی معصوم، از سقف خاکستری اویخته است، فقط مصیبتهایم را تزیین میکند. چراغ را خاموش کن. بگذار تاریکی چون خون شب، در رگهای ظریف چشمانم جریان یابد. و من با اشتیاق ، پنجره های چشمان بیخوابم را، در برابر تو ببندم، و با امواج نرم خاطره، به اعماق نفوذناپذیر روحت فروبروم. چراغ را خاموش، کن چراغ را خاموش کن...
ادوارد حقوردیان
Eteins la lumière, Ce bulbe, Accroché au plafond gris depuis longtemps, Comme la larme d’une femme innocente, Ne fait qu’embellir mes atrocités.
Eteins la lumière ... Laisse le noir couler dans les petites veines de mes yeux , Et je ferme passionnément mes yeux réveillés devant toi, Et je pénètre sur les vagues douces des souvenirs dans tes profondeurs d’âme.
Eteins la lumière, Eteins la lumière ...
Edward Hakhverdian
ادوارد حقوردیان
Eteins la lumière, Ce bulbe, Accroché au plafond gris depuis longtemps, Comme la larme d’une femme innocente, Ne fait qu’embellir mes atrocités.
Eteins la lumière ... Laisse le noir couler dans les petites veines de mes yeux , Et je ferme passionnément mes yeux réveillés devant toi, Et je pénètre sur les vagues douces des souvenirs dans tes profondeurs d’âme.
Eteins la lumière, Eteins la lumière ...
Edward Hakhverdian
Read
September 11, 2015این درخت گردو همان قدر قدیمی ست
که عصای پدریزرگم
این درخت گردو هان قدر قدیمی ست
که گهوارۀ پدرم
این درخت گردو همان قدر قدیمی ست
که آخرین جنگ
و خمپارهایی که به سوی خانه می آمد
و راهش
لابه لای شاخه های درخت
قطع شد
واچاگان پاپویان
که عصای پدریزرگم
این درخت گردو هان قدر قدیمی ست
که گهوارۀ پدرم
این درخت گردو همان قدر قدیمی ست
که آخرین جنگ
و خمپارهایی که به سوی خانه می آمد
و راهش
لابه لای شاخه های درخت
قطع شد
واچاگان پاپویان
June 9, 2010
بگذار در آینه نیز / گلایه نکنم / که سیاه ، سیاه است
Displaying 1 - 4 of 4 reviews