"Shahāb ad-Dīn" Yahya ibn Habash Suhrawardī (Persian: شهاب الدین سهروردی, also known as Sohrevardi) was a Persian philosopher and founder of the Iranian school of Illuminationism, an important school in Islamic philosophy and mysticism that drew upon Zoroastrian and Platonic ideas. He is referred to by the honorific title "Shaikh al-ʿIshraq" (Master of Illumination) and "Shaikh al-Maqtul" (the Murdered Master) in reference to his execution for heresy.
از رساله های فارسی کوتاه شیخ اشراق. خصوصیت این رساله ها، نثر فارسی ساده و بدون آرایه و تکلف های صناعی است. من اسمش را می گذارم: نثر صادقانه. به خاطر نزدیکی اش با زبان عامه.
بخش نخست رساله، در ضمن تمثیلی، به احوال "سالک" می پردازد: کودکی با دیدن کودکان مکتبی، شوق دبستان در دلش می افتد و در طلب استاد بر می آید تا این که او را می یابد و الفبا می آموزد. بعضی از نکات را خیلی لطیف و زیبا با تمثیل بیان کرده. مثل این که روزی، بچه ای بی سواد و نا اهل دنبال راوی نزد استاد می رود و می بیند که راوی، خط های کج و معوج روی لوح را جملات معنا داری می بیند. می خندد و گمان می کند که راوی دیوانه شده و بر او سیلی می زند. استاد راوی را مؤاخذه می کند که چرا اسرار را نزد بیگانگان نا اهل باز گفتی و سیلی خوردی؟
بخش دوم به سؤال و جواب راوی و استاد در مسائل مختلف، از جمله تفسیر حرکات سماع می پردازد.
"هركه در آن عالم چيزي يافت، درين عالم از بند چيزي برخيزد. اگر كسي بخواب بيند كه ويرا چيزي زيادت آمد معبر گويد چيزي كم شود، و اگر بيند كه چيزي كم شد معبر گويد چيزي زيادت شود، و بسيار چيزها برين قياس. اكنون اين اصلي محكم است زيرا كه آنكه خواب مي بيند جانست و جان در آن عالم بيند، پس هرچه آنجا كم شود اينجا زيادت شود."