همیشه نامه رو دوست داشتم و این کتاب_به همسرم جودی نوشته ی ثریا جولقانی-روی من خیلی اثر گذاشت.خودم رو مخاطب نامه ها می دیدم. حتی هوس کردم شروع کنم به نوشتن نامه:درست مثل قدیما.مداد به دست گرفتن و روی کاغذ سفید نوشتن،و بعد هم پست کردن به یه دوست همیشه لذت بخشه.اما ژرف تر و شگفت تر از اون اینه که نامه هایی روکه نوشتی پست نکنی.آدم اینجوری به درون خودش سفر می کنهانگار با خودت داری گفت و گو می کنی....