محض علاقهی شخصیم به آقای فهیم عطار و اینکه نوشتههاشون رو عمدتا دوست دارم، میخواستم به این رمان حداقل دو ستاره بدم اما دلم راضی نشد. راستش چرند محض بود. واژهی مناسبتر زرده. زرد. زرد بود. خیلی خیلی خوشحالم نوشتههای الان آقای عطار دیگه اینطوری نیست. خلاصه که نخونید.
از اسم و جلد کتاب شروع میکنم فصل آخر کتاب متوجه انتخاب اسم کتاب میشوید که به نظرم انتخاب برازنده ایه. قلم آقای عطار، قلم بسیار روان و شیرینیه همین امر باعث شد کتاب رو تو سه نوبت تموم کنم.(مناسب برای شب های طولانی زمستان:) )اگر نوشته های فهیم عطار رو خونده باشید میدونید متن کتاب پراز توصیفات قشنگیه اما با قسمت هایی از داستان (خواب ها) مشکل داشتم و به نظرم ضعف کتاب بود. درنهایت پایان مثبت کتاب برای من دلنشین بود.