سلام، من صفر هستم یکی از چهار عنوان مجموعهای علمی است که انتشارات بریوسکی ایتالیا منتشر کرده است. سه جلد دیگر این مجموعه نیز با عناوین «سلام، من زمین هستم»، «سلام، من روبات هستم»، «سلام، من زمان هستم» چاپ شدهاند. تصویرگری این مجموعه را هم خود نویسنده انجام داده است.
سلام، من صفر هستم داستان عجیب و واقعی اقای هیچ است و این که طور همین اقای هیچ به یک عدد سحرآمیز تبدیل شد و میلیونهاا میلیون ارزش پیدا کرد. این داستان از هندوستان شروع میشود و تا شرق و غرب دنیا پیش میرود. صفر در کنار برادر عزیزش، یک، میتواند نشانه همه اعداد دنیا باشد. این داستان علاوه بر این که اطلاعاتی درباره عدد صفر به بچه ها میدهد امید را هم در وجود آنان تقویت میکند و بهخصوص برای بچههایی که تواناییهای خود را دست کم میگیرند بسیار الهامبخش و تاثیرگذار است.
خبببب اگر اد شده باشه میام ریویوو مینویسم .... به به مبارکه 😍😍😍 این کتاب مثل بچهی من میمونه الان، پس از چند ساعت زور زدن به دنیای گودریدز آوردمش. با تشکر از شادی عزیزم برای راهنماییهاش و سارا جونم برای اطلاعرسانی. از بچههای آناکارنینا ، دوست گلم محسن که اصلا گودریدز نداره، بچهی همسایه بالایی، آقای هیاتدولت و مامانشاگردپارسالم هم تشکر میکنم. ( هر کدوم به دلیل خاصی) ..... این کتاب عالیه، از بهترین های گروه سنی "چ" هم تصاویرش جذابه و هم نحوه داستانگویی. آموزش غیرمستقیم کلی مفهومه خیلی دوسش دارم این اولین فرزندم رو😍😍😍
یه داستان علمی کوچولوی گوگولی برای آدم کوچولوها درباره عدد صفر و منشاءش. داستان از زبان خود صفر نقل میشه. نیمه اول مدام خودزنی میکنه و هی کولی بازی درمیاره که من هیچی نبودم و هیشکی منو حساب نمیکرد و فلان :)) و نیمه دوم فروتنیش آدمو خفه میکنه :)) بامزه بود کتاب با استفاده از این سه کتاب علمی نوشته شده که کتاب اول از سمت چپ رو چندی پیش خونده بودم و چقدر هم کیف کرده بودم (فکر میکنم نشر هورمزد ترجمهش کرده, اما انگلیسیش هم خیلی ساده و روانه)
بسیار جالب و آموزنده. ایده ی کتاب و موضوعی که نویسنده به آن می پردازد جالب و ارزشمند است. من شخصاً خیلی از چیزهایی که کتاب می گفت را در جای دیگری ندیده بودم و در نتیجه محتوای کتاب برایم جدید بود. ترجمه خوب است و تنها در یکی دو جا ایرادات جزئی دارد. و السلام علی من اتبع الهدی.
به درد نخور و حوصلهسربر. مخصوصا یه جاهاییاش اصلا به درد زبان فارسی نمیخورد و توی زبان انگلیسی جملهی زیبا و بامزهای به حساب میاومد، توی فارسی خوب نمیشد. مثلا یه جایی میگفت گرچه سخته که بگیم «هیچ» درخشید. در واقع این جمله توی فارسی، خیلی جذابیتی که توی انگلیسی داره nothing shines رو نداره. در واقع باید جملهاش میشد هیچی ندرخشید که اونوقت مفهوم اصلی جمله حفظ نمیشد.