پل ژاگو در این کتاب عجیب و غریب اول به اهمیت ناخودآگاه می پردازه و بعد به تأثیر تلقین در ذهن انسان و زندگی انسان می پردازه. اگرچه امروزه فیزیک کوانتوم این موضوع رو به اثبات رسونده اما هنوز هم خوندن این کتاب می تونه بسیار مفید واقع بشه. ذهنِ انسان و ناخودآگاهِ انسان با تلقین کار میکنه و جهانِ ما، بازتابی از تلقین هائیه که به خودمون میکنیم. باید مراقب جملاتی که بعضیهاشون برامون به صورت تکیه کلام درآمدن و بهظاهر بیضرر هستن باشیم. برای مثال: وقتی میگیم: "هر وقت پولدار شدم" یعنی یک معنای ضمنی رو بهصورت پیشفرض، قبل از بیانِ این جمله(نه به زبون، حتا توی گفتگوهای ذهنی) قبول کردیم. اونم اینکه: "من الان پولدار نیستم". وقتی میگیم هر وقت پولدار شدم، ذهنِ ما، پولدار شدن رو به عنوان تلقین انتخاب نمیکنه، بلکه اون احساسی که در پسِ معنایِ "من الان پولدار نیستم" رو انتخاب میکنه و این "الان"ها همینطور ادامه پیدا میکنن و وضع ما همینطور ثابت میمونه. یعنی در حقیقت، شخص دائم داره این جمله رو به خودش تلقین می کنه: من الان پولدار نیستم و از اونجایی که سیستمعامل ناخودآگاه، تلقینه، وضع شخص روز به روز بدتر میشه. این کتاب در بر دارنده ی تمرین های عملی خوبی هست و امتیازش نسبت به معدود کتابهای دیگه در این زمینه، همین تمرین های عملیشه.