آنچه در این کتاب میخوانید بخشی از تجربههای من در مواجهه با مسائل ایران در طول هشت سال مسئولیت به عنوان معاون اول رئیس جمهور است. این دوره هشت ساله، دورانی پیچیده دشوار و پرفراز و نشیب در فرآیند حکمرانی و چالشهای مربوط به آن و همچنین تحولات اجتماعی، سیاسی و اقتصادی کشور بود. حضور مستقیم و نزدیک در متن این تحولات و چالشها به درک و فهم مسائل بنیادین ایران کمک فراوانی کرد. یقینا آنچه تاکنون در این زمینه نوشته و گفتهام بسیار کمتر از آن چیزی است که در دوران اقدام و اجرا تجربه و درک کردهام دغدغه فهم درونی مسائل جامعه سیاست و مدیریت کشور همواره بخشی جداییناپذیر از حیات سیاسی اجتماعی و مدیریتی من بوده است. چاپ ۱۴۰۴
با یک انتظار زیاد این کتاب رو شروع به خوندن کردم و مطالبی که ازش دریافت کردم متناسب با انتظار زیادم نبود. جهانگیری به عنوان کسی که صراحت لهجهی نسبتا خوبی داره و در میان دولتمردان دولت روحانی بعد از روحانی و ظریف کسی بود که شجاعانهتر حرف میزد، دوست داشتم در این کتاب بیشتر و جزئی تر حرف بزنه. کتابهای این چنینی از نظر تاریخی ارزشمند هستند و بعضا مطالبی که مسئولان در زمان مسئولیتشون به دلایل مختلف صلاح نیست بگند، در این مدل یادداشتها میارند. نمونه بارز وطنی این مدل خاطرات، برمیگرده به کتب یادداشتهای روزانه هاشمی که نکات ریز و درشت جالبی رو داره. البته این کتاب به صورت یادداشت روزانه نبود و سعی شده بود یه شرح کلی از اون هشت سال سخت و پرماجرا رو به مخاطب ارائه بده.
مواجهه با این کتاب ربط مستقیم و بسیار زیادی به نوع مخاطب داره. من چون در زمان دولت روحانی زیاد درگیر اخبار و دنبال کردن مسائل بودم، بسیاری از مطالب کتاب برام تازگی نداشت. همون زمان یا توسط خود جهانگیری یا دیگرانی روایتها گفته شدند. طبعا مخاطبی که علاقه مند به دونستن از اون هشت سال از زبان یکی از اشخاص مهم دولت باشه و زیاد هم اون دوران پیگیر اخبار و دنبال کردن مسائل به هر دلیلی نبوده، این کتاب میتونه براش پربار باشه.
در نیمه دوم کتاب یخ جهانگیری هم باز شد و اوضاع کتاب بهتر شد که البته بخشی مهمیش برمیگرده به اینکه در دولت دوم روحانی اتفاقات ریز و درشت زیادی رخ داد و طبیعی است که حرف برای گفتن هم زیاد باشه اما با این اوصاف هم به نظر من جهانگیری میتونست صریح تر و بیشتر نکاتی رو بگه که خب حتما محدودیتهایی وجود داره. فراموش نکنیم یادداشت های روزانه هاشمی هم با تاخیر حدودا بیست ساله چاپ میشه و امروز تازه خاطرات سال 81 او رو داریم میخونیم.
حرفهای زیادی میشه در مورد هشت سال دولت روحانی و سنجش عملکرد او با درنظر گرفتن مشکلات عدیده و رابطه دولت و اجزای حاکمیت زد که اینجا جاش نیست. حیف از امیدی که از بین رفت و چه روزهای تلخ و سختی رو از اون زمان تا به امروز داریم پشت سر میذاریم و من یکی لااقل هیچ روزنهای جهت خروج از این وضعیت نمیبینم.