آواز قناری تنها

by کامبيز صديقی

111 pages, Unknown Binding

First published January 1, 1972

Reviews

[Peiman E iran · Rating 3 out of 5]

‎دوستانِ گرانقدر، این دفتر از 86 شعر تشکیل شده است که به انتخاب، ابیاتی از آن را در زیر برایِ شما ادب دوستانِ گرامی مینویسم
---------------------------------------------
‎شده ام
‎وا زده از جنگِ درونم اِی دوست
‎خسته دیگر از شب
‎من چه تنها شده ام. میبینی؟
‎با چه وحشت در راه
‎گام بر میدارم
‎هیچ کس با من نیست
*********************************
‎کاش این رود که در درّه به خود می پیچد
‎بی قراریِ مرا هم با خود
‎تا دلِ تیرهٔ دریا می بُرد
‎در دلِ تیرهٔ دریا می ریخت
*********************************
‎تا مگر در بغلِ خود گیرم
‎سایه ام را که به دیوارِ اتاقم لرزید
‎می گشایم آغوش
‎می دوم، امّا شمع
‎می شود از نفسِ بادِ پگاهان خاموش
‎سایه ام می میرد
*********************************
‎دشمن نگاه کن که چه پیروز شد
‎فاسد شدیم، فاسدِ فاسد، به جانِ دوست
‎در خویش مرده ایم
‎دیگر به فکرِ آنچه که باید بود
‎ما نیستیم
‎حتی تمامِ خاطره ها را
‎از یاد برده ایم
‎دشمن یقین همین را می خواست
*********************************
‎می توان بسیار آسان تن به خفت داد
‎می توان هم، دل به دریا زد
‎من نهیبی میزنم بر خویش
‎من نهیبی میزنم بر دیگران آنگاه
‎نا امیدی در جهان، ارزانیِ آنان که می خواهند
‎من امیدم را زِ کف هرگز نخواهم داد
‎میزنم دل را به دریا، هرچه بادا باد
*********************************
‎در دلم دلهره از جنگی هست
‎که پس از آن انسان
‎باز با عصرِ حجر بر این خاک
‎قرن ها فاصله را خواهد دید
‎دلهره
‎بارِ دیگر امروز
‎مشتِ خود را به درِ خانهٔ قلبم کوبید
---------------------------------------------
‎امیدوارم این انتخاب ها را پسندیده باشید
‎«پیروز باشید و ایرانی»