مجموعه اشعار فدریکو گارسیا لورکا

by Federico García Lorca, زهرا رهبانی (Translator)

مجموعه‌ى حاضر دربرگيرنده‌ى مراحل رشد و شكوفايى شعر فدريكو گارسيا لوركاست. به همين دليل نيز بيشتر شعرها تاريخ سرايش خود را همراه دارد.

اولين بخش از اين مجموعه شعرهايى را شامل مى‌شود كه لوركا به تقريب طى 1920- 1918 سروده است. اين شعرها كه خاستگاه عرب ـ گرانادايى شعر لوركا را نمايان مى‌سازد، عمدتاً در «كتاب شعر» كه از نظر ساختارى متعلق به دوران پر شور و شرّ جوانى لوركاست، خلاصه مى‌گردد. بنابر اين، شايد از نظر زمانى بتوان شعرهاى اين دوره را كنكاشى براى پالايش زبان شعرى وى قلمداد كرد

895 pages, Hardcover

About the author

Born in Fuente Vaqueros, Granada, Spain, June 5 1898; died near Granada, August 19 1936, García Lorca is one of Spain's most deeply appreciated and highly revered poets and dramatists. His murder by the Nationalists at the start of the Spanish civil war brought sudden international fame, accompanied by an excess of political rhetoric which led a later generation to question his merits; after the inevitable slump, his reputation has recovered (largely with a shift in interest to the less obvious works). He must now be bracketed with Machado as one of the two greatest poets Spain has produced in the 20th century, and he is certainly Spain's greatest dramatist since the Golden Age.

Reviews

[Mahshid Saghatchi · Rating 3 out of 5]

خیلی از شعرهای شاعرای کشورهای دیگه رو خوندم ولی هرجور نگاه می‌کنم شعر فارسی حتی شعر نو فارسی جور دیگه‌ای به دل می‌شینه.
لورکا شاعر توانمندیه. شعرهاش روون و حس جریان زندگی رو منعکس می‌کنن حتی بعضی از شعرهاش مثل هایکوهای ژاپنی هستش. علاقه به شرق (مخصوصاً تم و فرهنگ عرب) تو شعرهای لورکا دیده میشه.

[Diadvos · Rating 3 out of 5]

لورکا، سهراب سپهریِ ادبیات اسپانیاست. مملو از سادگی، عشق، بینش و ژرفنا. دارای اذهان زیبا و غنی.

[Bahman Bahman · Rating 3 out of 5]

پنجره مهتابی ام را بسته‌ ام/ چرا که هوای شنیدن گریه ندارم/ از پشت دیوارهای خاکستری اما/ جز گریه چیزی به گوش نمی‌ رسد/ آنجا فرشتگانی آواز می‌ خوانند/ و سگانی می‌ لایند/ هزار ویلون در کف دستم جای می‌ گیرد/ گریه اما سگی تنومند/ گریه اما فرشته ای است عظیم/ گریه ویولنی است بی انتها/ اشک ها باد را خاموش می‌ کند/ و جز گریه هیچ چیز دیگری/ به گوش نمی‌ رسد...