اولویت دموکراسی بر فلسفه

by Richard Rorty, خشایار دیهیمی

Genres: Philosophy

First published January 1, 1993

About the author

Richard Rorty (1931–2007) developed a distinctive and controversial brand of pragmatism that expressed itself along two main axes. One is negative—a critical diagnosis of what Rorty takes to be defining projects of modern philosophy. The other is positive—an attempt to show what intellectual culture might look like, once we free ourselves from the governing metaphors of mind and knowledge in which the traditional problems of epistemology and metaphysics (and indeed, in Rorty's view, the self-conception of modern philosophy) are rooted. The centerpiece of Rorty's critique is the provocative account offered in Philosophy and the Mirror of Nature (1979, hereafter PMN). In this book, and in the closely related essays collected in Consequences of Pragmatism (1982, hereafter CP), Rorty's principal target is the philosophical idea of knowledge as representation, as a mental mirroring of a mind-external world. Providing a contrasting image of philosophy, Rorty has sought to integrate and apply the milestone achievements of Dewey, Hegel and Darwin in a pragmatist synthesis of historicism and naturalism. Characterizations and illustrations of a post-epistemological intellectual culture, present in both PMN (part III) and CP (xxxvii-xliv), are more richly developed in later works, such as Contingency, Irony, and Solidarity (1989, hereafter CIS), in the popular essays and articles collected in Philosophy and Social Hope (1999), and in the four volumes of philosophical papers, Objectivity, Relativism, and Truth (1991, hereafter ORT); Essays on Heidegger and Others (1991, hereafter EHO); Truth and Progress (1998, hereafter TP); and Philosophy as Cultural Politics (2007, hereafter PCP). In these writings, ranging over an unusually wide intellectual territory, Rorty offers a highly integrated, multifaceted view of thought, culture, and politics, a view that has made him one of the most widely discussed philosophers in our time.

Reviews

[Peiman · Rating 2 out of 5]

کتاب اولویت دموکراسی بر فلسفه در واقع ترجمه‌ی مقاله‌ای از ریچارد رورتی است. رورتی در تلاشه برتری لیبرالیسم پراگماتیستی رو اثبات کنه. حالا اصلا پراگماتیسم یعنی چه؟ پراگماتیسم یک روش در فلسفه است که اذعان می‌کنه بعضی از مسائل فلسفی به هیچ وجه قابل اثبات نیستند ولی با توجه به کاربردی که دارند قابل پذیرش هستند. در نتیجه رورتی میگه لیبرالیسم و دموکراسی نیازی به اثبات فلسفی ندارند و فقط یک قرارداد اجتماعی بین همه‌ی مردمه برای رعایت یک سری اصول اخلاقی که برای همه‌ی شهروندان قابل توجیه باشه. رورتی ادعا می‌کنه لیبرالیسم بهترین راه همبستگی اجتماعی و عدالت اجتماعیه تا وقتی که از راه عملی یک‌ شیوه‌ی بهتر پیدا بشه.ه

[Amirsaman · Rating 2 out of 5]

دفاع رورتی از رالز تحت این عنوان که نظریه‌ی عدالت کاری به اخلاق کانتی غیرتاریخی ذات‌گرایانه ندارد و بایدهایش از تساهل و تسامح و آزادیِ دموکراسی می‌آید. طرفداری از اولویت دموکراسی بر فلسفه هم با افسون‌زدایی از آن و «جدی نگرفتنِ» بعضی مسائل فلسفه به انتخاب ما لیبرال‌دموکرات‌ها است.

[Mohammad Mollanoori · Rating 3 out of 5]

در اهمیت کنار هم بودن نسبت به فلسفه
نهادهای اجتماعی را می‌توان به دیده‌های تجربه‌هایی از همکاری دید و نه تلاش برای تجسم بخشیدن به یک نظام عام و کلی و غیرتاریخی. مشکل می‌توان باور کرد که این خاطره، ارزش داشتنش را ندارد.

[Hamed · Rating 2 out of 5]

خاطره ی آمریکایی بودن