دیوان وصال شیرازی

by محمد شفیع شیرازی - وصال

وصال شیرازی شاعر سدهٔ سیزدهم هجری بود و در شیراز میزیست

976 pages, Unknown Binding

Reviews

[Peiman E iran · Rating 2 out of 5]

‎دوستانِ گرانقدر، اشعارِ <وصال شیرازی> شاملِ غزلیات و قصاید و قطعات و ترجیع بند است و دیوانِ وی از 976 صفحه تشکیل شده است
‎به انتخاب ابیاتی از این دیوان را در زیر برایِ شما ادب دوستانِ گرامی، مینویسم
-------------------------------------------
‎گذارت بر دلِ دیوانه افتاد
‎عجب گنجی درین ویرانه افتاد
‎زِ ره بیرون شدم، بختم مدد کرد
‎که راهم بر درِ میخانه افتاد
***************************
‎که شنیده تلخ گوئی که لب چو قند دارد
‎دلِ عالمی بشوخی به خمِ کمند دارد
‎منِ زارِ ناتوان را بفراقِ خود فکنده
‎دلِ خودپرست جوید، سرِ خودپسند دارد
***************************
‎روزی این بیدادگر، دست از جفا خواهد کشید
‎دل که با بیداد خو دارد، چها خواهد کشید
‎هرچه او بر جور افزاید، من افزایم به مهر
‎ماجرایِ ما و جانان تا کجا خواهد کشید
***************************
‎دیدی آن بیرحم چون غم داد، غمخواری نکرد
‎اولم رنجور کرد، آخر پرستاری نکرد
‎بیخبر بود از غمِ ما، وین گناهِ ما نبود
‎دل زِ بیمِ آنکه او غمگین شود، زاری نکرد
***************************
‎مژده که از یُمنِ عشق، دل زِ غم آزاد شد
‎غم بطرب شد به دل، جانِ غمین شاد شد
‎هرچه جنون گشته بود، خرم و شاداب گشت
‎وانچه خرد خوانده بود، سر به سر آزاد شد
***************************
‎قصهٔ دل داستانی دیگر است
‎خستهٔ دل را نشانی دیگر است
‎فهمِ رازِ ما کجا، زاهد کجا
‎عالم ما را زبانی دیگر است
***************************
‎دوش در وصلِ توام تا بسحرگاه گذشت
‎خوش شبی بود، ولی حیف که ناگاه گذشت
‎حالیا بی تو شب و روز نشینم به رهی
‎بامیدی که مگر خواهی از آن راه گذشت
***************************
‎زِ سنگهایِ ملامت که زاهدان شکنند
‎هزار توبه شکسته است و ساغری نشکست
--------------------------------------------
‎امیدوارم این ریویو مفید بوده باشه و ابیات انتخابی را پسندیده باشید
‎<پیروز باشید و ایرانی>