عاشقانه هایی برای عشق، صلح و آزادی

by فریده حسن‌زاده (گردآوری وترجمه)

سال نشر: 1386

کتاب دو بخش دارد؛ بخش نخست به شاعران آمریکایی نیمه ی دوم قرن بیستم می پردازد و بخش دوم به شعر سیاه پوستان آمریکا - با تأکید بر نیمه ی دوم فرن بیستم. به عبارت دیگر بخش اول شاعران سفید پوست و بخش دوم شاعران سیاه پوست

560 pages

First published January 1, 2007

About the author

Farideh Hasanzadeh

Reviews

[Mohammad Ali Shamekhi · Rating 4 out of 5]

من این مجموعه رو دوست داشتم و به نظرم به داشتنش می ارزه. یکی از دلایل مهم این دوست داشتن سادگی و روان بودن اشعاره؛ یعنی اشعار طوری نیست که هر چه بیشتر بخوانی کمتر بفهمی. فکر می کنم این سادگی و روانی حاصل چند چیزه: اول، گزینش مترجم و دوم، سادگی شعر آمریکایی خصوصا شعر متأخر جوانترها ( حداقل این حس منه ). صد البته صرف زبان ساده جذابیتی نداره، عامل مهم آن مضامینی است که با کمک تصویرها و بیان های سهل و ممتنع منتقل می شوند

این سادگی در بخش دوم، یعنی "شعر سیاه پوستان"، محسوس تره تا بدانجا که حتی به اشعار صدمه می زنه. عنصر مهم در بخش دوم اعتراضه. اعتراض به تبعیض نژادی و فشار سفیدپوستان. همین اعتراض گاهی باعث شده که اشعار عمق کمی داشته باشن و در حد فراخوان باقی بمونن - البته چیزهای خوبی هم در این بخش وجود داره. جدای از اشعار زندگی نامه ی شاعران سیاه پوست هم خواندنی است

من ترجمه ها رو تطبیق ندادم اما تقریبا همه جا متن فارسی روان بود و دست اندازی نداشت

نکته ی کوچک دیگر اینکه گرچه عنوان کتاب شعر نیمه ی دوم قرن بیستم است اما مترجم برخی اشعار و افراد قدیمی تر را هم وارد مجموعه کرده است

------------------

اشعاری که من دوست داشتم در بخش نخست، "سرگذشت" (الیوت)، "غزلواره"، "کدام"، "سرباز معترض" و "برای نیندیشیدن به او" (سنت ویسنت میلی)، "مصاحبه"، "مگس"، "برای دخترم"، "دو دوست"، "آن صدا" و "رؤیا" (دیوید ایگناتو)، "؟" ( موریل روکی سر)، "برای سالگرد مرگم"، "گذشته" و "آن کلام واپسین" (مروین)، "این جنگ را..." و "برای تو که این شعر را می خوانی" (آدرین ریچ)، "شعر عاشقانه (محققانه!)" (ادوارد هرش)، "چادر"، "ماه" و "بی وطن" (کارن سوان سن)، "دلیل دیگر من برای نگه نداشتن اسلحه در خانه"، "شعر"، "مرگ کلاه"، "دارما"، "کتاب های قطور" و "دلداری" (بیلی کالینز)، "جدایی" (دیوید بیکر)، "9 درجه زیر صفر" و "تو را پس می دهم" (جوی هاریو)، "تورها" (سام همیل)، "حرف اول و آخر" و "تبعیدی ها" (کریستوفر مریل)، "تجدید دیدار"، "حیوان زبان بسته ی خدا" و "غزلواره ی عاشقان سالخورده" (ساموئل هازو)، "آینه" (سی. کی. ویلیامز)، "اعتراف" (جولیا آلوارز)، "ماه عسل" و "عشق واقعی" (جودیت ویورست) و "قدر عافیت" (جین کنیون) بودند

در بخش دوم، "پاداش" و "مهربانی" (پل لارنس دانبار)، "کارگر خسته" (کلاد مک کی)، "تقدیم به همه ی شما" و "ماما" (فرانک اسمیت هرن)، "بدبیاری سیاه" (لنگستون هیوز)، "خاطره" (کانتی کالن)، "رابرت واتیمور" و "پروفسور گیلز جانسون" (فرانک مارشال دیویس)، "جرج" (دادلی راندال)، "جایزه" (ری دورِم)، "قصه ی عشق" (گوئندولین بروکس)، "آمریکا" (هنری دوماس)، "بورژوازی سیاه" و "دوشنبه در آپارتمان بی" (امیری باراکا)، "حرف های مادر درباره ی حادثه ی قتل الجزیره ی دیترویت" (میکائیل اس. هارپر)، "برای ساندرا" (نیکی جیووانی) و "مسائل خانوادگی" (مایا آنجلو) به نظرم بهتر بودند