این کتاب در مسیر پژوهش من روی هنر معاصر ایران خیلی مفید بود، که بخاطر نثر روان و اطلاعات پر جزئییات ترش از روند شکلگیریهنر مدرن ایران نسبت به منابع دیگه بود. متن کتاب تحولات هنرهای تصویری ایران رو از اواخر قاجار با ورود آرام آرام در ابتدا و پرشتاب در ادامهی مدرنیته به این حوزه بررسی میکنه. مطالب بیشتر از منظر پسااستعماری و تحت مفهوم «نظم نمایشگاهی» به تحلیل این دوره پرداخته. در سه دهه هنر نوگرای ایران نیز با مفاهیم «فرمناب» آرتور پوپ، «نگره تزئینی» و «پادنگره تزئینی» به توضیح و تببین نوعی دیالکتیک گفتمانی در سطح جامعه تجسمی دوران پهلوی پرداخته.
کتاب اطلاعات خوب و نسبتا جامعی از تحولات این بازه زمانی مهم از هنرهای بصری ایران رو روایت میکنه.