دوره آثار افلاطون جلد ٣

The Collected Works #3

by Plato, محمدحسن لطفی (Translator)

جلد ٣ مجموعه آثار افلاطون ، فایدروس رساله عشق و زیبائی ، ته ئه تتوس رساله شناسائی ، سوفیست ، مرد سیاسی رساله سیاست ، پارمنیدس رساله ایده و واحد ، فیلبس رساله لذت ، تیمائوس رساله جهان و انسان ، کریتیاس ، نامه های شماره 1 یک تا 13 سیزده

Genres: Philosophy, Classics

728 pages, Hardcover

First published January 1, 349

About the author

Plato (Greek: Πλάτων), born Aristocles (c. 427 – 348 BC), was an ancient Greek philosopher of the Classical period who is considered a foundational thinker in Western philosophy and an innovator of the written dialogue and dialectic forms. He raised problems for what became all the major areas of both theoretical philosophy and practical philosophy, and was the founder of the Platonic Academy, a philosophical school in Athens where Plato taught the doctrines that would later become known as Platonism.
Plato's most famous contribution is the theory of forms (or ideas), which has been interpreted as advancing a solution to what is now known as the problem of universals. He was decisively influenced by the pre-Socratic thinkers Pythagoras, Heraclitus, and Parmenides, although much of what is known about them is derived from Plato himself.
Along with his teacher Socrates, and Aristotle, his student, Plato is a central figure in the history of philosophy. Plato's entire body of work is believed to have survived intact for over 2,400 years—unlike that of nearly all of his contemporaries. Although their popularity has fluctuated, they have consistently been read and studied through the ages. Through Neoplatonism, he also greatly influenced both Christian and Islamic philosophy. In modern times, Alfred North Whitehead famously said: "the safest general characterization of the European philosophical tradition is that it consists of a series of footnotes to Plato."

Reviews

[فؤاد · Rating 4 out of 5]

مجموعه آثار افلاطون، که بیشتر به خاطر مشتمل بودن بر رساله ی مشهور "تیمائوس" خواندم، هر چند رساله های دیگر هم بسیار خواندنی بودند.

در انتهای کتاب، مجموعه نامه های افلاطون آمده، که از آن جمله است نامه هایی که با پادشاه سیسیل، دیونیزوس ردّ و بدل کرده است. ماجرا آن است که دیونیزوس حاکم مستبدّ سیسیل از افلاطون دعوت کرد که سیسیل برود. ظاهراً قصد آن داشته که حکومت آرمانی افلاطون را در جزیره ی خود بنا کند. اما پس از چندی، اختلافات شدیدی در می گیرد (می شود حدس زد که یک حاکم مستبد حاضر نمی شود حکومت خود را به طبقه ی نخبگان بسپرد، آن طور که افلاطون معتقد است) و حتی دیونیزوس می خواهد افلاطون را به بردگی بفروشد. افلاطون آزرده خاطر به یونان باز می گردد، و چند نامه ی تند و در عین حال حکیمانه به دیونیزوس می فرستد:

«افلاطون به دیونیزوس درود می فرستد
پس از آن که زمانی دراز در نزد شما به سر بردم و کشور شما را اداره کردم، ناچار شدم زشت ترین تهمت ها را تحمل کنم، و شما مرا با چنان وضعی راندید که هیچ کس گدایی را آن چنان از در خانه ی خود نمی راند.
از این پس، من در انزوا خواهم بود، ولی این تویی که تنها خواهی شد چرا که به استبداد خو گرفته ای.
وجهی که به هنگام عزیمت به من دادی، باز پس می فرستم. این مبلغ نه برای تأمین هزینه ی سفر کافی بود، نه در زندگی مرا به کار می آید، و هم برای دهنده مایه ی ننگ است و هم برای گیرنده. رفتارهایی که از تو دیدم [به عنوان هدیه ی راه] برای من بس بود.
بگذار این نکته را نیز به یادت بیاورم که در آثار شاعران، هنگامی که حکمران مستبد به دست مردم هلاک می شود، فریاد بر می آورد: "سبب هلاک من تنهایی و بی دوستی است." ولی در شعر هیچ شاعری نمی بینی که کسی به سبب تنگدستی هلاک شده باشد.»

[Naele]

خاصیت عشق این است که عاشقان ناکام را برا آن می دارد که از چیزهایی که برای دیگران رنجاننده نیست رنج ببرند و عاشقان کامیاب را مجبور می کند که چیزهایی را که در نظر دیگران ارجی ندارد بستایند.

مهم ترین قربانی ها به دست کسانی که بزرگترین مقامات دولتی را دارند انجام می گیرد.

چیزی که در زمان قرار دارد ناچار با گذشت زمان پیرتر از پیش یعنی پیرتر از خود می شود.


لذت چون کودکان است و کوچکترین بهره ای از خرد ندارد.