برگزیده آثار سید محمد علی جمالزاده

by محمدعلی جمال‌زاده, علی دهباشی (collector)

این مجموعه، به کوشش علی دهباشی تدوین شده که شامل برگزیده آثار سیدمحمدعلی جمالزاده است. برگزیده ای از: داستان ها، رمان ها، نمایشنامه؛ ترجمه ها، خاطرات سیاسی و ادبی، مقالات، نامه ها، و زندگی نامه ی او.

836 pages, Unknown Binding

First published January 1, 1999

Reviews

[Ali NA · Rating 3 out of 5]

این کتاب از 8 قسمت تشکیل شده است
از داستان ها (فارسی شکر است- درد دل ملاقربانعلی- رجل سیاسی- دوستی خاله خرسه- ویلان الدوله- ثواب یا گناه- میرزا خطاط- امنیت شکم- دو آتشه- کباب غاز- پلنگ- حق و ناحق- جاودان- کاچی بعضی هیچیه- مرغ همسایه)
از رمان ها (آدم بدنام- دشت جنون)
از نمایشنامه ها (عالم همقطاری)
از ترجمه ها (قهوه خانه سورات- آخرین درس- یک نفر آدم چقدر خاک لازم دارد؟)
از خاطرات سیاسی و ادبی (سرگذشت جمالزاده به قلم خودش- یادگارهای دوره تحصیل- صحبت های علمی و ادبی ایرانیان برلین- خاطرات واقعه شوم بین راه بغداد به حلب- شنیده ها از سید ضیاءالدین طباطبایی)
از مقالات (یادداشت هایی درباره شاهنامه فردوسی- حاجی بابای اصفهانی- حاج سیاح، جهاندیده ای که درغ نگفته است)
از نامه ها (نامه به دکتر قاسم غنی- هشت نامه به دکتر غلامحسین یوسفی- دو نامه به دکتر امیر پیشداد- پنج نامه به سیمین دانشور- نامه به جلال آل احمد- نامه هایی به علی دهباشی)
زندگی نامه (زندگی نامه و آثار سید محمدعلی جمال زاده)
---------------

[Amirreza Rezayan · Rating 5 out of 5]

I think Jamalzadeh was one of of the pioneers in the modern Persian authors. The kind of story telling and exploiting the capacity of Persian language is somehow unique. evermore, he had the ability of using Arabic common expressions for making jokes with with dominants culture.

[Bahman Bahman · Rating 2 out of 5]

سید محمدعلی موسوی جمال‌زاده (۲۳ دی ۱۲۷۰ در اصفهان - ۱۷ آبان ۱۳۷۶ در ژنو) نویسنده و مترجم معاصر ایرانی بود. او را پدر داستان کوتاه زبان فارسی و آغازگر سبک واقع‌گرایی در ادبیات فارسی می‌دانند. او نخستین مجموعهٔ داستان‌های کوتاه ایرانی را با عنوان یکی بود و یکی نبود در سال ۱۳۰۰ در برلین منتشر ساخت. جمال‌زاده در سال ۱۹۶۵ نامزد جایزه نوبل ادبیات گردید. وی تا به امروز در کنار زین العابدین رهنما، حسین قدس نخعی و ابوالقاسم اعتصام‌زاده به عنوان تنها فارسی زبانان نامزد جایزه نوبل ادبیات شناخته می‌شوند. داستان‌های وی انتقادی (از وضع زمانه)، ساده، طنزآمیز و آکنده از ضرب‌المثل‌ها و اصطلاحات عامیانه است. وی در سال ۱۳۷۶ در ۱۰۵ سالگی در یک آسایشگاه سالمندان در ژنو، سوئیس درگذشت.