از پا نیفتاده و ده داستان دیگر

by Ernest Hemingway, سیروس طاهباز (مترجم)

سال نشر: تیرماه ۱۳۴۲
شامل داستان های: "از پا نیفتاده"، "پنجاه تا هزاری"، "سه بخش از: در زمان ما"، "انقلابی"، "وطن به تو چه میگوید"، "در کشوری دیگر"، "حالا می خوابم"، "بازجویی ساده"، "قصه ای از آلپ"، "ده تا سرخ پوست" و "قصه ی شیر خوب"

118 pages, Paperback

Published July 1, 1963

About the author

Ernest Miller Hemingway was an American novelist, short-story writer and journalist. Best known for an economical, understated style that significantly influenced later 20th-century writers, he is often romanticized for his adventurous lifestyle, and outspoken and blunt public image. Most of Hemingway's works were published between the mid-1920s and mid-1950s, including seven novels, six short-story collections and two non-fiction works. His writings have become classics of American literature; he was awarded the 1954 Nobel Prize in Literature, while three of his novels, four short-story collections and three nonfiction works were published posthumously.
Hemingway was raised in Oak Park, Illinois. After high school, he spent six months as a cub reporter for The Kansas City Star before enlisting in the Red Cross. He served as an ambulance driver on the Italian Front in World War I and was seriously wounded in 1918. His wartime experiences formed the basis for his 1929 novel A Farewell to Arms. He married Hadley Richardson in 1921, the first of four wives. They moved to Paris where he worked as a foreign correspondent for the Toronto Star and fell under the influence of the modernist writers and artists of the 1920s' "Lost Generation" expatriate community. His debut novel The Sun Also Rises was published in 1926.
He divorced Richardson in 1927 and married Pauline Pfeiffer. They divorced after he returned from the Spanish Civil War, where he had worked as a journalist and which formed the basis for his 1940 novel For Whom the Bell Tolls. Martha Gellhorn became his third wife in 1940. He and Gellhorn separated after he met Mary Welsh Hemingway in London during World War II. Hemingway was present with Allied troops as a journalist at the Normandy landings and the liberation of Paris. He maintained permanent residences in Key West, Florida, in the 1930s and in Cuba in the 1940s and 1950s. On a 1954 trip to Africa, he was seriously injured in two plane accidents on successive days, leaving him in pain and ill health for much of the rest of his life. In 1959, he bought a house in Ketchum, Idaho, where, on July 2, 1961 (a couple weeks before his 62nd birthday), he killed himself using one of his shotguns.

Reviews

[Mohammad Ali Shamekhi · Rating 2 out of 5]

دو داستان اول، یعنی "از پا نیفتاده" و "پنجاه تا هزاری"، از نظر توجه به جزئیات فنی به پیرمرد و دریا شباهت دارند - اولی در مورد گاوبازی و دومی در مورد بوکس؛ برای همین خواننده ی عادی ای مثل من جاهایی رو نمی فهمه یا نمی تونه تصور کنه. اما از این ها گذشته نکات انسانی درونش جذابیت خاصی داره.

از "سه بخش از" در زمان ما" اولیش جالب بود.

در "انقلابی" آنچه مرا به خود جلب کرد، یک روایت کوتاه از یک مقطع از زندگی بود؛ اینکه روایت واقعیت در چند سطر، آن هم به کمال سادگی، از یک گستره ی دست نیافتنی در زندگی واقعی پرده بر می داره

به نظرم "وطن به تو چه می گوید" تحسین برانگیزه از این نظر که روایتی زنده و هرروزه است از مردم ایتالیای عصر موسولینی - مردمی که اینجا در این کافه یا آنجا در آن جاده می روند و می آیند.

در "در کشوری دیگر" زوایای جنبه های مختلف انسانیت در یک داستان کوتاه از زندگی ساده ی یک افسر آمریکایی - همینگوی - در کشوری دیگر بازگو می شه. بخش مربوط به افسری که زنش را از دست داده و دائم می گوید نباید ازدواج کرد چون او را از دست خواهید داد کوبنده است...

من بیش از همه داستان "حالا می خوابم" رو دوست داشتم، حس خاص و خوبی داشت. حضور خاطرات و رفت و آمد میان تصاویر مبهم با نوعی بازآفرینی خلاقانه آن هم در یک بازی عبث برای خوابیدن، نظر منو به خودش جلب کرد

داستان "بازجویی ساده" برام گنگ موند

در "قصه ای از آلپ" روایتی می یابیم از رخداد مرگ اما نه از سنخ آن مرگ های پر شیون و زاری. بلکه آنجا که جسد زنی مرده - که به دلیل سرما امکان خاک کردنش نیست - برای همسرش به یک شیء مبدل می شود و در نهایت در خانه کارکردی پیدا می کند

در " ده تا سرخپوست" باز هم میانه نداشتن همینگوی با عشق و عاشقی را می توان دید. عشق و عاشقی چیزی است که شبی می آید و فردا خبری ازش نیست

[Ali · Rating 2 out of 5]

در نگاه اول، زبان همینگوی بسیار ساده و زودفهم بنظر می رسد. همین سبب می شود که هرکس بخواهد آن را ترجمه کند. اما این ترجمه ها اغلب از عطر و بوی همینگوی خالی ست. چرا که آن ایهام و ابهامی که در پس سادگی روایت است، در ترجمه از دست می رود.
کاش تمام داستان های کوتاه همینگوی را ابراهیم گلستان، و تمام رمان هایش را نجف دریابندری به فارسی برگردانده بودند.