مثنوی معنوی به شیوهی مرسوم به ابواب و فصول، مدون و مرتب نشده، بلکه بر پایهی اجمال و تفصیل انشاء شده است. بدین معنی که مولانا بهسبب سرعت انتقال و قوّت ابتکار، از سخن، سخن میشکافد و از نکته، نکته میآرد و از حکایت به حکایت دیگر میرود و از تمثیل به تمثیل دیگر. آنگاه از هر بخشِ حکایت، نکاتی صدرنگ بر حسب استعداد مخاطب ایراد میکند و گریزهای اخلاقی و عرفانی و اجتماعی و روانشناختی میزند. چه بسا در ضمن ایراد نکات، حکایت در دل حکایت آورد، حال آنکه هنوز حکایت اصلی را به پایان نبرده، و این توالی حکایات با نکتهگوییهای بیشمار همراه است تا آنکه دوباره بر سر سخن اصلی بازگردد. این جهشها و انتقالات پیاپی و لایه لایه بودن موضوعات مثنوی یکی از علل دشواری فهم مثنوی است، حال آنکه در مثنوی وضوحی تام بهکار رفته و هیچ مطلبی به روش فضلفروشان حرفهای گنگ و مغلق بیان نشده است. بدینسان برای فهم اندیشههای مولانا چارهای نیست جز آنکه مطالب اجمالی را به مطالب تفصیلی و بالعکس ارجاع دهیم و تفسیر مثنوی را از خود مثنوی بجوییم.
میناگر عشق تفسیر موضوعی مثنوی مولانا است. در این کتاب بیش از صد موضوع از موضوعات بنیادی مثنوی از جمله: انسان شناسی، زیبایی شناسی، هستی شناسی، روان شناسی، عشق، بهشت، عمل‘ جواب عمل، جبر و اختیار، ابلیس، وحی و ... از نگاه مولانا با مستندات دقیق ، تفسیر شده است. (https://nayonafir.com/books.aspx) به نظر میرسه برای خواندن مثنوی بهتر است کمی با اندیشه ها و نظرات مولانا آشنا باشیم تا فهم و ادراک بهتری از ابیات سروده شده بدست آوریم. میناگر عشق کتابی است ارزشمند از این منظر، که البته برای فهم کامل و بیت به بیت مثنوی ( شرح جامع مثنوی معنوی ) از کریم زمانی در 7 جلد کتابیست ارزشمند. میناگر عشق برای من تمرینی مقدماتی بود در فهم مثنوی.