مارسیاس در احاطه

by آنیا اوتلر, Sam Vaseghi

سیکل شعری (cycle) که در اینجا عرضه می شود، پیرامون سرنوشت مارسیاسِ (marsyas) ساتیر (satyr)، یکی از شخصیت‌های اساتیری یونان، سروده شده: آتن (athena)، یکی از خدایانِ اساتیری یونان، زمانی نیلبکِ خود را دور می‌اندازد، چرا که خود را با آن زشت احساس می‌کند. مارسیاس این نیلبک را برداشته و شیفته‌ی نوازش آن می شود. سرانجام خود را در نوازشِ نی چنان ماهر احساس می‌کند، که آپُل (apollo) را، که خدای موسیقی نیز بود، جسورانه به مسابقه می طلبد. هم او و هم آپُل در حضور موزه‌ها (muse)، حافظان شعر و ادب، نی می‌نوازند. گرچه هر دو بسیار زیبا می‌نوازند، موزه‌ها آپُل را به عنوان برنده انتخاب می‌کنند. آپُل به عنوان برنده مجاز است هر‌چه دلش می طلبد با مارسیاس بکند. آپُل می خواهد، که انتقام جسارت مارسیاس را بگیرد و از این رو او را به درختی می‌آویزد و به تماشا می‌نشیند، که چگونه در حظورش پوست مارسیاس را را زنده زنده می کنند. از خون و اشکِ مارسیاس و دوستانش رودی پدیدار می‌شود، که مارسیاس سرانجام به آن می پیوندد. اوتلر در قالب زبانی و صداییِ بسیار قوی دایره‌ای خلق می‌کند از 'تکرارـوـ‌تکرار' مجدّدِ درد و زجرِ جسمِ عاجزِ مارسیاس هنگامی که پوستش در نظار شیفته و نگاه اجتناب ناپذیر آپُل کنده می‌شود و سر‌انجام به رودی، سوی جهانِ دیگری، می‌پیوندد.

آنیا اوتلر، شاعر جوان و سرشناس آلمانی، ١٩٧٣ در شواندُرف (Schwandorf) متولد شد. وی فارق‌التحصیل رشتۀ زبان و ادبیات سلاوِ شرقی، زبان انگلیسی و سخن‌سرایی (elocution) از دانشگاه رِگِنسبورگ (Regensburg)، نُرویچ (Norwich) و سَن پِتِرسبورگ (St. Petersburg) است. اوتلر نخستین کار شعر خود را در سال (١٩٩٩) در مجموعه‌ای بنام بازگویی (aufsagen) عرضه کرد. وی در سال (۲٠٠٣) با پایان‌نامه‌ای در ضمینه شاعرانِ زنِ مُدرنیست روسیه دکترای خود را به پایان رساند. در همان سال موفّق به دریافت جایزه‌ی لِئونسه و لِنا (Leonce-und-Lena) شد، که مهمترین جایزه‌ی شاعرانِ جوانِ آلمانی‌زبان محسوب می شود. آنیا اوتلر اکنون در ویَن (Wien) بسر می‌برد. -
بازسرائی به فارسی از سام واثقی

44 pages, 6.14" x 9.21", saddle-stitch binding, white interior paper (55# weight), black and white interior in

First published January 1, 2008

Reviews

[Zohreh Hanifeh · Rating 1 out of 5]

راستشُ بگم چیزی ازش سر در نیاوردم!!!!!
نمی دونم به خاطر ترجمه ش بود یا اصلا این طور ناروان (!) بوده خود شعر تو متن اصلیش هم!