کتابی است مختصر، مفید و منظم. بیش از هر چیز من تحت تأثیر نظمش قرار گرفتم. نویسنده که سال ها پیش این کتاب رو به عنوان رساله ی دکتریش نوشته، شاعران فاصله ی مشروطه تا اواخر سلطنت رضاخان رو برشمرده و بعد از اشارات بسیار مختصر به ویژگی های آنها به طور مجزا در فصلی ابتدایی، تحولات مضمونی، صوری و زبانی رو در شعر اینها پی گرفته و متذکر شده. اگر از نتیجه گیری کتاب صرف نظر کنیم کتاب از حیث حاشیه نرفتن و پرداختن به خود موضوع و فقدان اطناب واقعا الگوییه
البته کتاب مختصره اما برای منی که آشنایی اندکی داشتم و کتاب های مفصل تر رو نخونده بودم، اطلاعات کم نداشت
نویسنده پیش از این کتاب اشعار شعرای این دوره رو هم در سه جلد گردآوری و در هند منتشر کرده بود. این کتاب در واقع یه نگاه درجه ی دو به آن مجموعه است