شعر سهراب ستایش زندگی جهان است، زندگی پرنده و آب و ستاره، نبض روییدن علف و کشیدگی افتاده جاده پر خاک و سرگردانی بادهای مسافر، زندگی انسان و بودنی ها. پدیده های جهان بنا به قانونی از برکت وجود هم دیگر زنده اند و هستی هر یک مدیون وجود آنهای دیگر است.نگاه سهراب رد پای آن قانون ناپیدا را دنبال می کند. هم در طبیعت، هم در اجتماع. و قانون شکنی را در هر دو جا می بیند شاهرخ مسکوب