Collected Screenplays

by Andrei Tarkovsky, William Powell (Translator), Natasha Synessios (Translator)

Since his death, Andrei Tarkovsky (1932-86) has become increasingly recognized as one of the true masters of world cinema. In the Soviet Union of his era, where the collective was of the utmost importance, Tarkovsky dared to create his own provocatively original style of filmmaking. His nonrealistic, highly charged images continued to be a source of inspiration-not only for a new generation of filmmakers but also for poets, musicians, and painters-even after he defected to the West, where Nostalgia was shot in Italy in 1983. His last film, The Sacrifice, was filmed in Sweden with Ingmar Bergman's collaborators. This volume collects his great works, including Solaris, Mirror, Stalker, Nostalgia, The Sacrifice, and Ivan's Childhood. These scripts deepen and expand our understanding of Tarkovsky's films, for they map out the early stages and personages (some never embodied on the screen) and help to clarify the obscure characters, images, and sequences that are so central to this great filmmaker's unique work. Filmography Andrei Tarkovsky died in Paris in 1986. William Powell previously translated The Selected Writings of Sergei Eisenstein. He lives in London.

Genres: Film, Art, Russia, Collections

592 pages, Paperback

First published January 1, 1999

About the author

Andrei Arsenyevich Tarkovsky (Russian: Андрей Арсеньевич Тарковский) was a Soviet film director, writer and opera director. Tarkovksy is listed among the 100 most critically acclaimed filmmakers. He attained critical acclaim for directing such films as Andrei Rublev, Solaris and Stalker.

Tarkovsky also worked extensively as a screenwriter, film editor, film theorist, and theater director. He directed most of his films in the Soviet Union, with the exception of his last two films which were produced in Italy and Sweden. His films are characterized by Christian spirituality and metaphysical themes, extremely long takes, lack of conventional dramatic structure and plot, and memorable images of exceptional beauty.

Reviews

[Nafiseh]

ایثار

«الکساندر می کوشد در تاریکی به جایی نخورد یا ابدا سر و صدایی نکند ، نوک پا به اتاق مطالعه برمیگردد و با احتیاط در را پشت سر میبندد .با نوشیدن چند جرعه دیگر برندی احساس تهوع و سرگیجه میکند. سپس به زانو می افتد ، دستانش را در هم گره می کند و می کوشد به نوک درختان بی جنبش نگاه کند بنا می کند به نیایشی واقعی،برای نخستین بار در زندگی اش. این محتوای نیایش اوست :

آه، خداوندا! در این وقت مخوف ما را نجات بده... مرگ را برای فرزندانم مخواه، و نه برای دوستانم، نه همسرم، نه ویکتور یا هر کسی که دوستت دارد، به تو باور دارد، یا هر آن کسی که به تو ایمان ندارد، چراکه نابیناست و فرصتی درخور برای اندیشیدن به تو نداشته، یا به این سبب که هرگز در نهایت اندوه نبوده، و برای کسانی که اینک بی‌بهره‌اند از امید، از آینده، از زندگی، از اقبال این که بگذارند افکارشان درجا نزد تو بیاید، کسانی که در ترس غوطه‌ورند و در احساسِ نزدیک شدن به پایان، می‌ترسند نه برای خود بلکه برای نزدیکان‌شان، برای آن‌هایی که حمایتگری جز تو ندارند؛ زیرا این جنگِ آخرین است، و مخوف است، و نه فاتحی به جا می‌گذارد نه مغلوبی؛ نه شهری، نه روستایی، نه سبزینگی، نه درختی، نه آبی در چشمه‌ای، نه پرنده‌ای در آسمان...

هر چه دارم در راه تو خواهم داد، خانواده ام را که عاشقانه دوست دارم ترک خواهم کرد، خانه ام را،فرزندم را خواهم راند،زبان در کام فرو‌ خواهم بست ،دیگر با هیچ‌کس سخن نخواهم گفت؛هر آنچه را که مرا با زندگی پیوند می دهد رها خواهم کرد؛در ازایش تو فقط همه‌چیز را به همان شکلی بازگردان‌که پیشتر بود،به شکل امروز صبح،مثل دیروز بی هیچ نشانی از این واهمه بیمارگونه مرگبار،کمکم کن خدایا و هر چه را که وعده داده ام عمل خواهم کرد..

الکساندر می رود طرف کاناپه،می افتد روی آن و به بی خوابی عمیق فرو‌ می رود،گویی بیهوش می شود.صورتش از اشک‌خیس شده و جانش خسته است.»

[Ali Ahmadi]

برگردان ۵ فیلم‌نامه‌ی «کودکی ایوان»، «سولاریس»، «استاکر»، «نوستالگیا» و «ایثار» از ترجمه‌ی انگلیسی با عنوان 

Collected Screenplays by Andrei Tarkovsky
(William Powell and Natasha Synessios)

از دو فیلم بلند دیگرش، ترجمه «آینه» در جلدی دیگری چاپ شده و «آندری روبلف» هم اصلن ترجمه نشده. جدا از کیفیت خیلی خوب ترجمه‌ها، و این که خواندن هر کدام کلیدهایی برای درک بهتر هر فیلم دارد، نکته اینجاست که اساسن با آثار متفاوتی نسبت به نسخه‌های سینمایی‌شان روبه‌روییم. تارکوفسکی و همکارانش بارها متن را ویرایش می‌کردند و متن موجود با فیلم نهایی تفاوت‌های قابل توجهی دارد. احتمالن تبدیل کردن بعضی از فرازهای متن به تصویر، به سویه‌ی ادبی‌شان لطمه می‌زد و بعضی سکانس‌های فیلم‌ها نیز به هیچ زبانی جز آنِ سینما قابل بیان نیستند.

---------
ملحقات پایانی: معرفی کوتاه صفی یزدانیان برای کتاب، بیوگرافی بابک احمدی از تارکوفسکی با محوریت فیلم‌نامه در زندگی ‌و آثارش، ترجمه‌ی مصاحبه با صداگذار «ایثار» و ترجمه‌ی مقاله‌‌ی تحلیلی خواندنی پیرامون مضامین و موتیف‌های فیلم‌ها از با عنوان 
Tarkovsky: The Weight of the World

----------
چاپ پنجم ۱۳۹۴ – ۲۶۰ هزار ریال (کتاب هنوز در همان چاپ پنجم است اما قیمتش بیشتر از ده برابر شده)

[Nova]

به جاش فیلم‌ها رو تماشا کنید :)

[Mohammad Hanifeh]

تقریباً تمام کتاب رو سال گذشته خوندم. اما چند صفحه‌ش موند برای امسال تا بشه اولین کتابِ من در سال 2021.

در شرح این کتاب همین بس که فکر می‌کنم باید قفسه‌ای درست کنم به اسم «مقدسات» و این کتاب رو همراه با تعدادی دیگه توی اون بذارم.

[Amir ali]

یادمه که چند سال پیش بود که برای اولین بار اسم تارکوفسکی به گوشم خورده بود و در مورد فیلمهاش چند جایی چند مطلب خونده بودم،خیلی مشتاق بودم که فیلمهاشو ببینم تا بالاخره نوستالوژی پیدا کردم و دیدم...یادمه که حس خیلی عجیبی داشتم،نمیتونستم ژست روشنفکرانه بگیرم و بگم که وای!عالیه!چون یک دروغ محض به خودم گفته بودم،اما این فیلم خیلی منو درگیر خودش کرده بود،یادمه که یک هفته هر روز این فیلم رو میدیدم!و هر دفعه بیشتر جذبش می شدم،انگار هر دفعه بیشتر باهاش ارتباط برقرار می کردم.تا اینکه یک روز توی کتابفروشی این کتابو دیدم و خریدم،خوندن فیلمنامه ها در درک بهتر فیلمهای تارکوفسکی بهم کمک کرد.سینمای غریبی داره تارکوفسکی فقید...

[Parinaz]

امسال مواجهه‌ی من با بسیاری از اولین‌ها اتفاق افتاد. اولین فیلم‌نامه ای بود که می‌خواندم.
کتاب متشکل از فیلم‌نامه‌های کودکی ایوان، سولاریس، استاکر، نوستالگیا و ایثار است؛ در کنار آن زندگی‌نامه، یک گفت‌وگو با اووه سوونسن، صداگذار ایثار و چند نقد هم آمده است و کتاب را به پایان رسانده است.
فیلم‌نامه‌ها برایم حکم داستان کوتاه را داشتند. لطیف و روان بودند و در هنگام خوانش نه احساس این‌که این یک فیلم‌نامه‌ است بلکه احساس مواجهه با یک قطعه ادبی کوتاه را داشتم.

[Rainy]

تارکوفسکی هرگز تسلیم ناامیدی نشد...

خواندن این فیلم نامه ها من رو به تماشای چندباره ی آثار تارکوفسکی سوق داد، و بعد از خوانش هر فیلم نامه و بازبینی فیلم ها جهان تارکوفسکی برای من درخشان و درخشان تر شد...

[Ali Frz]

فقط بخش ایثارو خوندم
بعد از تماشای فیلم