آدمها برای ارتباط با یکدیگر روشهای مختلفی بهکار میبندند. حدود چهل، پنجاه سال پیش روش غالب نامه بوده. در این کتاب هم همه چیز بر محور نامه میگردد. در دهه هفتاد میلادی در کشور شیلی یک آدم عاشقی بهنام پدرو یک تعداد نامه برای معشوقش به اسم ریمیدیوس نوشته. چون شیلی در ان زمان فضای آزادی نداشته و دیکتاتوری بوده، پدرو به اعدام فنا رفته. چند سال بعد ریمیدیوس هم به زندان افتاده و در یک سوله که به جای صد نفر در آن سه هزار نفر ریخته بودند، نامهای برای عشق از دنیا رفتهاش نوشته. به ما هم ربطی ندارد کی شبیه کی است و چی به چی می ماند. ما این نامهها را اینجا آوردهایم. همین و خلاص!
داستان در شیلی اتفاق میفته و در مورد مردی به نام "پدرو" هست که بعد از سفرش به شهر جدیدی، به معشوقهاش "ریمیدیوس" نامه مینویسه و از تجربیاتش در شهر جدید میگه. مضمون نامهها کمدی و سیاسی و نقادانه هست. از تغییر حکومت و سرکوب مردم و زندانی های سیاسی و... مینویسه که البته خودش خیلی درکی ازشون نداره اما همخونه هاش اونو به راه اعتراض و باور به انقلاب میکشونن.
به نسبت کتاب خوبی بود. همه چیز رو در قالب یکسری نامه خندهدار توضیح میداد ولی واقعیت این بود که چیز خندهداری در اتفاقات ذکرشده وجود نداشت و این تناقض، جالب بود. با این حال بنظرم میتونست بهتر باشه. عمیقتر و دقیقتر. شاید هم خود نویسنده نخواست. من کتاب صوتی رو گوش دادم و گویندگی خوبی داشت.
یه کتاب طنز در قالب نامه نگاری و البته با مضامین سیاسی. بعضی قسمتاش واقعا بامزه بودن و بعضی قسمتاش معمولی.. بهترین قسمتش برای من مقدمه ی کتاب بود. در کل قلم طنز ابراهیم رها واسم جذابه..