Աննա Սարոյան

by Նար-Դոս

Hardcover

First published January 1, 1888

About the author

Նար-Դոս (Միքայել Զաքարի Հովհաննիսյան) հայազգի գրող է, լրագրող։

Ծնվել է բրդավաճառի ընտանիքում։ Սկզբնական կրթությունը ստացել է Սուրբ Կարապետ եկեղեցու ծխական դպրոցում։ Ուսումը շարունակել է քաղաքային Նիկոլաևյան երկդասյան դպրոցում։ Այնուհետև ընդունվել է Քութայիսի նահանգի Խոնի ուսուցչական սեմինարիան, սակայն, ապրուստի միջոցներ չունենալու պատճառով չի ավարտել, վերադարձել է Թիֆլիս։ Փականագործի մասնագիտություն է սովորել Միքայելյան արհեստագործական դպրոցում։ Մեկ տարի հետո, թողնելով Միքայելյան դպրոցը, նվիրվել է լրագրական գործին։

Նար-Դոսի ստեղծագործական կյանքը սկսվել է 1880-ական թվականներին։ Սկզբում գրել է բանաստեղծություններ, որոնցից մի քանիսը 1883-1888 թվականին լույս են տեսել «Արաքս» հանդեսում և «Սոխակ Հայաստան»-ի ժողովածուում, ապա պատմվածքներ, ֆելիետոններ։ 1886 թվականից գրել է վեպեր, վիպակներ։ Միխո-Օհան ստորագրությամբ «Նոր դար» թերթում հրատարակվել է նրա «Ճշմարիտ բարեկամը», որին հաջորդել են «Նունե», «Բարերար և որդեգիր» վիպակները, «Քնքուշ լարեր», «Զազունյան» վեպերը։ Սրանց մեջ Նար-Դոսը առաջադրել է իր բարոյական տեսակետը, ներկայացրել է մարդկանց, որոնք հասարակական պարտքը կատարելու գիտակցությամբ զոհում են իրենց անձնականը։

Reviews

[Gayane · Rating 4 out of 5]

Նար Դոս
Աննա Սարոյան
Րոպեներ առաջ Ավարտելով գիրքը տխրեցի,ճիշտ է կյանքը Աննային շատ հարվածներ հասցրեց,բայց վերջաբանը շատ տխուր էր, ինչո՞ւ ընտրել ինքնասպանության տարբերակը,ինչո՞ւ չպայքարել, չէ ո՞ր կյանքը քաղցր է, անգամ եթե անցնում ես սարսափելի փորձությունների միջով,համաձայն եմ Աննային բաժին հասած տառապանքները սարսափելի էին, բայց դրա հետ մեկտեղ կյանքը քաղցր է, չի կարելի հանձնվել...ճիշտ կլիներ նաև Հռիփսիմեի նամակներն էլ ընդգրկվեր գրքի մեջ,մի տեսակ կիսատ էր...Ամեն դեպքում,իհարկե իմ սուբյեկտիվ կարծիքն է սա, բայց չի կարելի հանձնվել առանց պայքարելու...Վերջաբան չափազանց տխուր էր, հուզիչ,ինչի համա՞ր, մի՞թե հնարավոր չէր պայքարել...

[Lyuba Boyajyan · Rating 4 out of 5]

Նար-Դոսն իր ոճի մեջ էր։ Էստեղ Աննայի` քաղքենիական կյանքին սովոր աղջկա, հոգեկան վիճակի փոփոխությունն է նկարագրվում։ Աննան Հռիփսիմեին` ընկերուհուն ուղղված նամակների միջոցով պատմում է մեզ իր ապրումների, իր կյանքի մասին։ Ընթացիկ հետաքրքիր ու ճշմարիտ մտքերի ես հանդիպում Գրիգորի, Աննայի կողմից հնչեցված։ Ես չեմ ասի, թե շատ եմ հավանել, բայց չեմ էլ կարծում, թե չարժեր լսած կամ ընթերցած։ Ամեն դեպքում, եթե կարդացել եք, լսել եք Նար-Դոսի ստեղծագործություններից, ապա կարող եք լսել/կարդալ

[Andiia · Rating 3 out of 5]

کتاب به صورت نامه هایی از آنا به دوستش نوشته شده و به نظر شیوه ی روایی اش در نامه ها چیزی شبیه نامه های عاشقانه یک پیامبر از جبران خلیل جبران بود، اما ضعیف تر، گنجاندن جزییاتی که در نامه ی جواب به آنا نوشته شده (و خواننده اونها رو نمیبینه) باعث میشد از باور پذیری نامه ها کاسته بشه.
داستان بسیار غمگینه و نویسنده در به تصویر کشیدن تراژدی ها موفق عمل کرده.