این کتاب دو جلدی اولین کار مدون و سازمان یافته هست که در ایران راجع به آموزش و پرورش و برنامه ریزی درسی صورت گرفته و ایرادهایی را که پژوهشهای قبلی دارای آن بودند را برطرف کرده . بویژه از منظرگاه فلسفه تعلیم و تربیت که به این کتاب بنگریم ارزش کار بالاست . مبانی اصول و روش های تربیتی را در جلد اول کتاب بررسی کرده اند و با تکیه بر اینها در جلد دوم به بحث برنامه ریزی درسی پرداخته اند که بحث سنت گرایی تحولی و واقع گرایی سازه گرایی در این کتاب از نوآوری هایی است که فقط از دکتر باقری می توان انتظار داشت.برنامه ریزی درسی برای دروس درس تاریخ ، ریاضی و علوم را که با این روش مطرح کرده اند را اگر محور برنامه ریزی درسی بگذاریم آنوقت متوجه خواهیم شد که کیفیت نظام آموزشی چقدر تغییر خواهد کرد. جای امیدواری است که این کتاب مورد توجه بیشتری قرار گیرد بویژه از طرف سیاستگذاران آموزشی