همه ما با نام بهلول آشنا هستيم اما اگر از ما بپرسند که بهلول چه کسی بود احتمالا نهايت جوابی که مي توانيم بدهيم اين است که آزاده عاقلی بود که تظاهر به جنون مي کرد. اين جواب البته غلط نيست. عقلاء المجانين شخصيتهايی ممتاز در تاريخ کهن ما بودند که با تظاهر به جنون تندترين نقدها را نسبت به حاکمان بر زبان مي آوردند و بدون شک همين ويژگی هم باعث محبوبيت و ماندگاری آنها در حافظه جمعی شده است. نامگذاری دو نشريه فکاهی ايرانی در سالهای گذشته به نام بهلول گواه همين مدعاست. اما با همت اولريش مارزلف مي توانيم همه آنچه را که ميخواهيم در مورد بهلول بدانيم از کتاب بهلول نامه پيدا کنيم. مارزلف پژوهشگری آلمانی است که در ايران تحصيل کرده و علاقه ويژه ای به ادبيات عاميانه ايران دارد. کتاب طبقه بندی قصه های ايرانی او برای اهل فن آشناست. او در مقدمه کتاب مي گويد که وقتی در حال تحقيق درباره قصه های عاميانه فارسی بوده با بهلول آشنا و از همانجا به او علاقه مند می شود. البته او اين علاقه را فراموش نکرده و بخاطر آن مشغول تحقيق می شود که نتيجه اش کتابی به زبان آلمانی درباره بهلول است که در سال ۱۹۸۳ ميلادی به چاپ می رسد.