مصاحبه های کتاب اول یعنی "اقتصاد سیاسی جمهوری اسلامی" جذاب تر به نظر می رسیدند. متاسفانه نگرش اقتصاددانانی مانند دکتر غنی نژاد و دکتر طبیبیان که در این جلد مصاحبه هایشان آمده است و از سردمداران اقتصاد نئولیبرال در ایران هستند، بجای واکاوی واقعیت و پرداختن به اصل مصاحبه رنگ و بوی ایدئولوژیک می گیرد و حتی در مصاحبه با آقای غنی نژاد انگار فضایی پرتنش در طول مصاحبه به وجود آمده که اجازه گفتگوی آزاد و پرداختن به سوالات آقای امویی را نمی دهد