Τρεις γυναίκες

by Κοσμάς Πολίτης

Ελεονόρα, Τζούλια, Μαρίνα, τιτλοφορούνται αντίστοιχα οι τρεις νουβέλες που συναπαρτίζουν το βιβλίο του Κοσμά Πολίτη "Τρεις Γυναίκες"

Και στις τρεις αφηγήσεις ο συγγραφέας θίγει το αδύνατο του απόλυτου έρωτα, το αδύνατο της οριστικής ένωσης που εντέλει μόνο η εφηβεία και η φαντασία έχουν το προνόμιο να οραματίζονται και να προσδοκούν. Η Γυναίκα ως Γη της Επαγγελίας· η Γυναίκα και το ανέφικτο πλησίασμά της. Και εδώ, όπως και στην "Εκάτη" ή στο "Λεμονοδάσος", ο έρωτας ταυτίζεται με την γυναίκα και είναι από Κόσμου αδύνατος αλλά συγχρόνως μόνο μέσα από αυτή την αδυνατότητά του εν δυνάμει υπαρκτός. Αλλά ακόμη κι όταν όλα δείχνουν ότι μπορεί να υποστασιοποιηθεί σε μια πραγματική μορφή και να πάρει ένα ορατό σχήμα -φαίνεται να λέει ο Κοσμάς Πολίτης στην τρίτη νουβέλα του "Μαρίνα"- εμφανίζεται ο θάνατος, ως ο από μηχανής θεός και ως ο φυσικός χώρος του έρωτα και του απόλυτου.

143 pages

First published January 1, 1969

About the author

Ο Κοσμάς Πολίτης (English: Kosmas Politis), λογοτεχνικό ψευδώνυμο του Παρασκευά Ταβελούδη, υπήρξε ένας από τους σημαντικότερους πεζογράφους της γενιάς του ’30 και πολυβραβευμένος μεταφραστής. Με έργα όπως η Λεμονοδάσος, η Eroïca και το Στου Χατζηφράγκου, καθόρισε τη φυσιογνωμία της νεοελληνικής πεζογραφίας του 20ού αιώνα. Η γραφή του διακρίνεται για την ποιητικότητα, τον λυρισμό και τη βαθιά ανθρωπιά της, ενώ το ύφος του κινείται ανάμεσα στη ρεαλιστική απεικόνιση και στη συναισθηματική ευαισθησία.
Η Λεμονοδάσος (1930) αποτέλεσε μια εντυπωσιακή είσοδο στα ελληνικά γράμματα, με τη νεανική φρεσκάδα και τον κοσμοπολίτικο αέρα της. Η Eroïca (1938) εστίασε στον κόσμο της εφηβείας και στον αγνό ιδεαλισμό της νιότης, ενώ το Στου Χατζηφράγκου (1962) αναπλάθει με συγκίνηση και ρεαλισμό τη λαϊκή Σμύρνη των αρχών του αιώνα, προβάλλοντας τη συνύπαρξη και τη ζωντανή καθημερινότητα πριν τη Μικρασιατική Καταστροφή.
Πέρα από την πρωτότυπη πεζογραφία του, ο Πολίτης υπήρξε εξαιρετικός μεταφραστής. Μετέφρασε στα ελληνικά σημαντικά έργα των Ουίλλιαμ Σαίξπηρ, Τζέιμς Τζόυς, Χένρι Μίλερ, Έντγκαρ Άλλαν Πόε, Περλ Μπακ και άλλων, συμβάλλοντας αποφασιστικά στη γνωριμία του ελληνικού κοινού με τη δυτική λογοτεχνία.
Η προσωπική του ζωή, συχνά ταραχώδης και σημαδεμένη από απώλειες, επηρέασε έντονα τη θεματολογία και την ψυχολογία των έργων του. Παρέμεινε πάντα πνευματικά ανήσυχος, με βαθιά κοινωνική ευαισθησία, κάτι που διαφαίνεται στο Γυρί (1944) και στα μεταπολεμικά του κείμενα.
Η συμβολή του Κοσμά Πολίτη στη νεοελληνική λογοτεχνία θεωρείται ανεκτίμητη. Με το έργο του ένωσε το ρεαλιστικό με το λυρικό στοιχείο, την προσωπική εξομολόγηση με τη συλλογική μνήμη, αφήνοντας ένα διαχρονικό αποτύπωμα στη λογοτεχνική παράδοση της Ελλάδας.

Reviews

[surfmadpig · Rating 3 out of 5]

"...έχει μιαν αίγλη, κάτι από το πρώτο φως σαν ένιωσε πως άρχισ' επιτέλους να κατοικείται ο κόσμος και πως δε φέγγει μάταια..."

"της εξήγησε πως οι τύψεις είναι μια φιλαρέσκεια και πως το πιθανό είναι πιο αληθινό απ' την πραγματικότητα"

2 αστεράκια για την πλοκή, 4 για τη γραφή. τα λέει όμορφα ο άνθρωπας, πολύ.