What do you think?
Rate this book
Το βιβλίο των εφτά σοφών
Σε μια μακρινή χώρα, στην αυλή του βασιλιά Κύρου, η πιο νέα και ακόλαστη από τις γυναίκες του εξυφαίνει μια φοβερή πλεκτάνη και επιβουλεύεται τη ζωή του βασιλόπουλου.
Τότε εφτά βασιλικοί σύμβουλοι προσπαθούν να σώσουν το βασιλόπουλο και διηγούνται από δύο ιστορίες ο καθένας σχετικά με τη γυναικεία πονηριά, ώστε να πείσουν το βασιλιά να ανακαλέσει την απόφασή του.
Στον ιδιότυπο αυτό αγώνα νικητής θα αναδειχθεί εκείνος που θα αφηγηθεί την πιο πειστική ιστορία.
Τότε εφτά βασιλικοί σύμβουλοι προσπαθούν να σώσουν το βασιλόπουλο και διηγούνται από δύο ιστορίες ο καθένας σχετικά με τη γυναικεία πονηριά, ώστε να πείσουν το βασιλιά να ανακαλέσει την απόφασή του.
Στον ιδιότυπο αυτό αγώνα νικητής θα αναδειχθεί εκείνος που θα αφηγηθεί την πιο πειστική ιστορία.
189 pages
3 people want to read
Ratings & Reviews
Friends & Following
Create a free account to discover what your friends think of this book!
Community Reviews
Displaying 1 of 1 review
June 13, 2016
Μιλάμε για το πιο πυροβολημένο βιβλίο που έχω διαβάσει τα τουλάχιστον 4,7 τελευταία χρόνια.
Αλλά ας αφήσω το απόσπασμα να μιλήσει μόνο του, και συγκεκριμένα την ιστορία "Γλυκό ελεφαντάκι":
Ήταν μια φορά ένας γεωργός. Αυτός είχε βγει μια μέρα να πάει να σπείρει το χωράφι του. Στο μεταξύ η γυναίκα του ετοίμασε σε ένα καλάθι φαγητό, κότα μαγειρευτή και γλυκό από μέλι, και ξεκίνησε να το πάει στον άντρα της. Εκεί που πήγαινε, έτυχε να περάσει από ένα χάνι, όπου είχαν καταλύσει κάτι ταξιδιώτες για να ξαποστάσουν. Αυτοί, μόλις είδαν τη γυναίκα την άρπαξαν και την έμπασαν στο χάνι. Εκεί την πήραν όλοι με το ζόρι, κι ύστερα της έφαγαν και όλα τα φαγιά. Άφησαν μόνο λίγο από το γλυκό, κι έφτιαξαν μ'αυτό ένα ομοίωμα ελέφαντα. Ύστερα το έβαλαν μέσα στο καλάθι, δίχως η γυναίκα να πάρει τίποτα είδηση.
Και σα να μη φτάνουν όλα αυτά, πάει αυτή στον άντρα της και βλέπει αυτός το ελεφαντάκι, και αυτή για να μη φανερωθούν λέει οι ατιμίες της σκαρφίζεται κάτι ιστορίες με όνειρα και ονειροκρίτες και ελέφαντες και λέει πως του το φτιαξε αυτή, να το φάει αυτός για να μην την ποδοπατήσει ελέφαντας. Αυτά τα λέει τώρα ένας απ' τους επτά σοφούς του βασιλιά για να του αποδείξει τι πονηρές και ψεύτρες που είναι οι γυναίκες.
Το βιβλίο είναι λέει μεταφρασμένο από βυζαντινό κείμενο του εν λόγω Ανδρεόπουλου, ο οποίος το μετέφρασε υποτίθεται από τα περσικά ή κάτι τέτοιο, και υπάρχουν λέει πολλές παρόμοιες προφορικές παραδόσεις σε διάφορα μέρη του αρχαίου κόσμου.
Μόνο που ο Ανδρεόπουλοζ Μιχαήλ έχει φάει χοντρό φλασίδι, του φανέρωσε λέει ο Γαβριήλ πως πρέπει να το μεταφράσει για να μάθει ο κόσμος την πονηριά των γυναικών και πώς να είναι συνετός κλπ. και έτσι έχωσε κάθε τρεις και λίγο αναφορές σε ευλάβεια και σύνεση και τον θεό κλπ. Και δυστυχώς το παραπάνω απόσπασμα είναι τουλάχιστον διασκεδαστικό, αλλα γενικά ελάχιστα τέτοια σημεία παίζουν, πρέπει να έχεις χρόνο για σκότωμα, να είσαι άνεργος και ελαφρώς εθισμένος σε διάφορες ουσίες για να διασκεδάσεις -και μόνο με παρέα- τις ακυρότητες του βιβλίου, αλλά αν πληρείς τις παραπάνω προυποθέσεις και το βρεις στο δρόμο σου διάβασέ το για να πετάς εφεξής και εσύ ατάκες του στυλ "φοβάμαι έναν συνομήλικό μου" και να σου φαίνονται πολύ αστείες και μετά να μην σε κάνει κανείς παρέα εκτός ίσως απ' τον ταλαίπωρο άνθρωπο που διάβασε μαζί σου τη βλακεία.
Συγχαρητήρια στις εκδόσεις Λιβάνη, και του χρόνου.
Αλλά ας αφήσω το απόσπασμα να μιλήσει μόνο του, και συγκεκριμένα την ιστορία "Γλυκό ελεφαντάκι":
Ήταν μια φορά ένας γεωργός. Αυτός είχε βγει μια μέρα να πάει να σπείρει το χωράφι του. Στο μεταξύ η γυναίκα του ετοίμασε σε ένα καλάθι φαγητό, κότα μαγειρευτή και γλυκό από μέλι, και ξεκίνησε να το πάει στον άντρα της. Εκεί που πήγαινε, έτυχε να περάσει από ένα χάνι, όπου είχαν καταλύσει κάτι ταξιδιώτες για να ξαποστάσουν. Αυτοί, μόλις είδαν τη γυναίκα την άρπαξαν και την έμπασαν στο χάνι. Εκεί την πήραν όλοι με το ζόρι, κι ύστερα της έφαγαν και όλα τα φαγιά. Άφησαν μόνο λίγο από το γλυκό, κι έφτιαξαν μ'αυτό ένα ομοίωμα ελέφαντα. Ύστερα το έβαλαν μέσα στο καλάθι, δίχως η γυναίκα να πάρει τίποτα είδηση.
Και σα να μη φτάνουν όλα αυτά, πάει αυτή στον άντρα της και βλέπει αυτός το ελεφαντάκι, και αυτή για να μη φανερωθούν λέει οι ατιμίες της σκαρφίζεται κάτι ιστορίες με όνειρα και ονειροκρίτες και ελέφαντες και λέει πως του το φτιαξε αυτή, να το φάει αυτός για να μην την ποδοπατήσει ελέφαντας. Αυτά τα λέει τώρα ένας απ' τους επτά σοφούς του βασιλιά για να του αποδείξει τι πονηρές και ψεύτρες που είναι οι γυναίκες.
Το βιβλίο είναι λέει μεταφρασμένο από βυζαντινό κείμενο του εν λόγω Ανδρεόπουλου, ο οποίος το μετέφρασε υποτίθεται από τα περσικά ή κάτι τέτοιο, και υπάρχουν λέει πολλές παρόμοιες προφορικές παραδόσεις σε διάφορα μέρη του αρχαίου κόσμου.
Μόνο που ο Ανδρεόπουλοζ Μιχαήλ έχει φάει χοντρό φλασίδι, του φανέρωσε λέει ο Γαβριήλ πως πρέπει να το μεταφράσει για να μάθει ο κόσμος την πονηριά των γυναικών και πώς να είναι συνετός κλπ. και έτσι έχωσε κάθε τρεις και λίγο αναφορές σε ευλάβεια και σύνεση και τον θεό κλπ. Και δυστυχώς το παραπάνω απόσπασμα είναι τουλάχιστον διασκεδαστικό, αλλα γενικά ελάχιστα τέτοια σημεία παίζουν, πρέπει να έχεις χρόνο για σκότωμα, να είσαι άνεργος και ελαφρώς εθισμένος σε διάφορες ουσίες για να διασκεδάσεις -και μόνο με παρέα- τις ακυρότητες του βιβλίου, αλλά αν πληρείς τις παραπάνω προυποθέσεις και το βρεις στο δρόμο σου διάβασέ το για να πετάς εφεξής και εσύ ατάκες του στυλ "φοβάμαι έναν συνομήλικό μου" και να σου φαίνονται πολύ αστείες και μετά να μην σε κάνει κανείς παρέα εκτός ίσως απ' τον ταλαίπωρο άνθρωπο που διάβασε μαζί σου τη βλακεία.
Συγχαρητήρια στις εκδόσεις Λιβάνη, και του χρόνου.
Displaying 1 of 1 review