Andreas Burnier was niet alleen de schrijfster van hooggeprezen romans als Een tevreden lach en Het jongensuur, maar ook een befaamd essayiste die als eerste op een volkomen vanzelfsprekende manier schreef over vrouwelijke homoseksualiteit en een voorloper was van het feminisme dat aan het einde van de jaren zestig losbarstte. In 1986 slaagde ze erin het debat over de aanvaardbaarheid van euthanasie, dat al beslecht leek, tot ongekende hoogtes aan te wakkeren. Met een inleiding van Chris Rutenfrans
Andreas Burnier, pseudoniem van Catharina Irma Dessaur, (Den Haag, 3 juli 1931 – Amsterdam, 18 september 2002) was een Nederlandse schrijfster. Onder haar eigen naam was ze van 1973 tot 1988 hoogleraar criminologie aan de Katholieke Universiteit Nijmegen.