Snemma árs 1908 fóru Skúli og Theodóra Thoroddsen til Kaupmannahafnar til að taka þátt í samningum um framtíð Íslands í danska ríkinu. Um haustið fluttu þau frá Bessastöðum í Vonarstræti. En á þessum fáu mánuðum hafði allt breyst. Íslendingar höfðu gert hljóðláta uppreisn og stefndu nú að sjálfstæði. Vonarstræti er fyrsta skáldsaga Ármanns Jakobssonar, saga um miklar hugsjónir, mannlega veikleika og eina af fáum uppreisnum sem gerðar hafa verið á Íslandi.
jæjajá, söguleg skáldsaga sem verður stundum pínu stirð þar sem að höfundur þarf sí og æ að útskýra sögulega bakgrunninn og gerir það í gegnum beina ræðu sem mann grunar að væru of yfirborðslegar til að hafa átt sér stað í raunveruleikanum á milli þessara þungaviktarmanna. "Þú hefur alltaf verið andvígur öllum Valtýingum", það vantar bara að einhver segir "þú ert faðir minn". Nei, ekki svo slæmt. En þetta truflaði mig í fyrri helming bókarinnar. Seinni helmingurinn er öllu sterkari.
Vel skrifuð bók um Theodóru og Skúla Thoroddsen á síðustu árum Skúla þegar uppkastsmálið var í algleymingi. Ármann gefur skemmtilegan spegil á Theódóru og íslenskt samfélag á þessum árum.