What do you think?
Rate this book
Het geheim van Bowie
Woody Guthrie en Pete Seeger stonden op de watch list van de FBI De bedenker van White Christmas haatte Kerstmis Iron Maiden sust baby's in slaap Malcolm X bestelde een protestsong bij Sam Cooke Een Congolees onafhankelijkheidslied veroverde de wereld De ultieme gospelsong is door een bleke Brit gecomponeerd Op een didgeridoo blazen is een prima remedie tegen snurken Björk is creatief met kattenbakvulling Jimi Hendrix was te 'wit' voor Amerika Billie Eilish verfoeit de regels van songwriting Kinderen worden slimmer van muzieklessen
Muziekchroniqueur Peter Van Dyck verzamelde 400 weetjes en lijstjes uit een eeuw popmuziek. Van de blues tot Beyoncé en van The Beatles tot Balkan dit boek is een grabbelton vol verrassende anekdotes, interessante inzichten en muzikale ontdekkingen. Dankzij de handige Spotify- en YouTube-codes kun je bovendien meteen de muziek beluisteren.
Muziekchroniqueur Peter Van Dyck verzamelde 400 weetjes en lijstjes uit een eeuw popmuziek. Van de blues tot Beyoncé en van The Beatles tot Balkan dit boek is een grabbelton vol verrassende anekdotes, interessante inzichten en muzikale ontdekkingen. Dankzij de handige Spotify- en YouTube-codes kun je bovendien meteen de muziek beluisteren.
675 pages, Kindle Edition
Published March 30, 2022
2 people are currently reading
4 people want to read
Ratings & Reviews
Friends & Following
Create a free account to discover what your friends think of this book!
Community Reviews
Displaying 1 - 4 of 4 reviews
November 13, 2022
Van Peter Van Dyck heb ik al eerder een informatie boek over de muziekwereld gelezen dat zo'n beetje op dezelfde leest geschoeid is als dit, namelijk allerlei wetenswaardigheden over muziekgeschiedenis, maar dan van bij ons: Watskeburt, Lage Landen? Dus ik was wel tamelijk benieuwd naar dit nieuwe werk van hem.
De teksten zijn op zich zijn heel goed geschreven, met nauwelijks typfouten erin (misschien één of twee), en in een boek van dit kaliber is dat echt een zeldzaamheid. Daar ben ik dus heel tevreden over. De vertelstijl is ook heel aangenaam, en de opmaak nodigt uit om te lezen ook.
Het is vooral inhoudelijk dat er hier en daar wat aan schort, vind ik. De lijstjes - die in blauwe kaders staan - vind ik zonder uitzondering allemaal even geweldig en interessant. Maar verder is het boek onderverdeeld in tien thema's, die dan weer vier à vijf subthema's krijgen. Daarin staan dan telkens 'aparte' verhaaltjes uit de muziekgeschiedenis, die meestal geen samenhang hebben. Maar ze hebben wel allemaal hetzelfde thema natuurlijk, en dat zorgt op een gekke manier voor een soort vloek van dingen die op grote schaal wel verband houden met elkaar maar geen echt nauwe link hebben. Daarnaast zijn sommige 'afzonderlijke' weetjes - want het zijn er dus 400 - gewoon voortzettingen van elkaar, wat ook nogal raar is.
En ik vind vooral dat Van Dyck een nogal opzichtige voorkeur heeft voor bepaalde namen. Nu begrijp ik ook wel dat in dit soort boeken altijd een bepaalde mate van subjectiviteit aanwezig is, maar dan is het wat mij betreft wel zaak die wat te onderdrukken. Ik miste hier heel erg veel namen en titels die, vind ik, essentieel zijn in boeken als dit. Waarom worden die niet vermeld? Daar ergerde ik me meer dan eens aan. En aan de andere kant zijn er dan weer namen die de godganse tijd terugkeren. Sorry hoor, je kunt The Velvet Underground goed vinden, geen problemen daarmee, maar moet die groep nu echt om de vijf botten vermeld worden? Een ferme aanfluiting, vind ik - om nog maar te zwijgen van het feit dat die als 'beste band aller tijden' vernoemd worden. Ugh. Nee dank je feestelijk.
Er lag ook tamelijk wat nadruk op allerlei - hoe gaan we dit verwoorden - niet-doordeweekse muziek. Allerlei obscure bands en artiesten uit Afrika, Zuid-Amerika, soms Azië die bij muziekrecensenten en -journalisten en dergelijke misschien wel bekend zijn, maar het grote publiek hoegenaamd niks zeggen. Oké, je wilt in boeken als dit die mensen net een forum geven, wat meer bekendheid, maar zo nu en dan was het gewoon een hele reeks aan namen die mij totaal niks zeiden - net zoals vrijwel iedereen die zich alleen met muziek als hobby bezighoudt, vermoed ik - en dan begin ik me na een tijd wel te ergeren. Temeer omdat er dan omgekeerd nauwelijks gekeken wordt naar de muzikale wereld buiten de Angelsaksische. Ja, er zit een heel hoofdstuk in over muziek van alle continenten, maar dan krijg je dus het fenomeen waar ik het net over had. Frans chanson? Vergeet het maar - misschien vijf vermeldingen in het hele boek door? Vlaams en Nederlands chanson, oftewel kleinkunst? Twee vermeldingen, hoop en al? Andere Engelstalige muziek van buiten de Angelsaksische wereld, zoals bijvoorbeeld Nederland en Vlaanderen? Nog geen tien. En dan heb ik het over vermeldingen, dat zijn dus geen 'weetjes' op zich maar vermeldingen binnen die weetjes. Met andere woorden: je overbelicht een hele groep namen die de meeste lezers niet eens kennen en ze ook niet boeit, en een hoop namen die de lezers wel kennen, komen niet of nauwelijks aan bod.
Dat kan dus beter.
6,5/10
De teksten zijn op zich zijn heel goed geschreven, met nauwelijks typfouten erin (misschien één of twee), en in een boek van dit kaliber is dat echt een zeldzaamheid. Daar ben ik dus heel tevreden over. De vertelstijl is ook heel aangenaam, en de opmaak nodigt uit om te lezen ook.
Het is vooral inhoudelijk dat er hier en daar wat aan schort, vind ik. De lijstjes - die in blauwe kaders staan - vind ik zonder uitzondering allemaal even geweldig en interessant. Maar verder is het boek onderverdeeld in tien thema's, die dan weer vier à vijf subthema's krijgen. Daarin staan dan telkens 'aparte' verhaaltjes uit de muziekgeschiedenis, die meestal geen samenhang hebben. Maar ze hebben wel allemaal hetzelfde thema natuurlijk, en dat zorgt op een gekke manier voor een soort vloek van dingen die op grote schaal wel verband houden met elkaar maar geen echt nauwe link hebben. Daarnaast zijn sommige 'afzonderlijke' weetjes - want het zijn er dus 400 - gewoon voortzettingen van elkaar, wat ook nogal raar is.
En ik vind vooral dat Van Dyck een nogal opzichtige voorkeur heeft voor bepaalde namen. Nu begrijp ik ook wel dat in dit soort boeken altijd een bepaalde mate van subjectiviteit aanwezig is, maar dan is het wat mij betreft wel zaak die wat te onderdrukken. Ik miste hier heel erg veel namen en titels die, vind ik, essentieel zijn in boeken als dit. Waarom worden die niet vermeld? Daar ergerde ik me meer dan eens aan. En aan de andere kant zijn er dan weer namen die de godganse tijd terugkeren. Sorry hoor, je kunt The Velvet Underground goed vinden, geen problemen daarmee, maar moet die groep nu echt om de vijf botten vermeld worden? Een ferme aanfluiting, vind ik - om nog maar te zwijgen van het feit dat die als 'beste band aller tijden' vernoemd worden. Ugh. Nee dank je feestelijk.
Er lag ook tamelijk wat nadruk op allerlei - hoe gaan we dit verwoorden - niet-doordeweekse muziek. Allerlei obscure bands en artiesten uit Afrika, Zuid-Amerika, soms Azië die bij muziekrecensenten en -journalisten en dergelijke misschien wel bekend zijn, maar het grote publiek hoegenaamd niks zeggen. Oké, je wilt in boeken als dit die mensen net een forum geven, wat meer bekendheid, maar zo nu en dan was het gewoon een hele reeks aan namen die mij totaal niks zeiden - net zoals vrijwel iedereen die zich alleen met muziek als hobby bezighoudt, vermoed ik - en dan begin ik me na een tijd wel te ergeren. Temeer omdat er dan omgekeerd nauwelijks gekeken wordt naar de muzikale wereld buiten de Angelsaksische. Ja, er zit een heel hoofdstuk in over muziek van alle continenten, maar dan krijg je dus het fenomeen waar ik het net over had. Frans chanson? Vergeet het maar - misschien vijf vermeldingen in het hele boek door? Vlaams en Nederlands chanson, oftewel kleinkunst? Twee vermeldingen, hoop en al? Andere Engelstalige muziek van buiten de Angelsaksische wereld, zoals bijvoorbeeld Nederland en Vlaanderen? Nog geen tien. En dan heb ik het over vermeldingen, dat zijn dus geen 'weetjes' op zich maar vermeldingen binnen die weetjes. Met andere woorden: je overbelicht een hele groep namen die de meeste lezers niet eens kennen en ze ook niet boeit, en een hoop namen die de lezers wel kennen, komen niet of nauwelijks aan bod.
Dat kan dus beter.
6,5/10
June 16, 2022
Dit is niet het eerste muziekweetjesboek dat ik ter hand neem, maar wel een van de beste. Peter maakt hier het verschil door de hoeveelheid verhalen die hij opdist en de brede blik die hij daarbij hanteert. Hij gaat van de wortels van de blues naar platen die in 2021 nog zijn uitgekomen. Bovendien is het boek verlucht met leuke Spotifylijsten en heeft het, meer dan de meesten in zijn genre, oog voor vrouwen en niet-westerlingen die een cruciale rol hebben gespeeld in de popmuziek. U houdt van muziek? Dan hebt u dit te lezen.
December 31, 2022
Wat de titel zegt, veel weetjes bij elkaar. Leest daardoor niet vlot. Krijg de indruk dat de auteur zo veel mogelijk bij elkaar heeft verzameld. Maakt het daardoor voor mij minder interessant. Was een worsteling om het boek uit te lezen. Heb ook de voor mij minder interessante stukken overgeslagen.
August 5, 2022
Dit boek staat barstens vol leuke en unieke muziekfeitjes! Samen met top zoveels is dit een héérlijk boek om te lezen en tegelijkertijd de muziek die je leest te luisteren!
Displaying 1 - 4 of 4 reviews