اصل اين رساله قسمتي از جلد اوّل «نور ملكوت قرآن» ميباشد ، كه به تفسير آیه : وَ لَا يَقْتُلْنَ أَوْلَـٰدَهُنَّ پرداخته و به جهت اهمّيّت مطالب ، از آن كتاب استخراج و بطور مستقلّ به نام «رسالۀ نكاحيّه» منتشر گرديد .
و چون در حين طبع اين رساله كه از ارتحال فقيد معظّم ، رهبر كبير انقلاب اسلامي پنج سال ميگذشت و در اين مدّت با عنوان تنظيم خانواده و كنترل جمعيّت فعّاليّتهاي چشمگيري به وقوع پيوست ؛ حضرت آية الله علاّمه اقدام به نوشتن تذييلاتي بر اين رساله فرموده و با عطف جملۀ «كاهش جمعيّت ، ضربهاي سهمگين بر پيكر مسلمين» نام رسالۀ نكاحيّه را تفسير نمودهاند .
در اين تذييلات كه شامل سيزده مطلب ميباشد مسألۀ كنترل جمعيّت از ديدگاه قرآن و اسلام مورد تحليل قرار گرفته و در آن از سياستهاي مزوّرانۀ استكبار در جهت كاهش قوّت مسلمين پرده برداشته شده است .
سید محمدحسین حسینی طهرانی (۱۳۴۵-۱۴۱۶ق) معروف به علامه طهرانی روحانی مجتهد سرشناس ایرانی، الاهیدان، عالم به فلسفه، کلام و تفسیر و اهل سیر و سلوک بود. آثار پرتعداد او با موضوع خداشناسی، معاد، امامت، عرفان و برخی موضوعات سیاسی و اجتماعی بارها منتشر شده است.
او از شاگردان علامه طباطبایی و از عالمان شیعه در قرن چهاردهم و پانزدهم هجری قمری است. در عرفان خود را شاگرد سید هاشم حداد میخواند و کتاب روح مجرد را برای معرفی و پاسداشت او نگاشت . حسینی طهرانی بیش از ۵۵ جلد کتاب نگاشته که بیشتر آن در سه مجموعه اللهشناسی، امامشناسی و معادشناسی جمعآوری شده است.