What do you think?
Rate this book
Bommen in Brussel
Op 22 maart 2016 ontploffen er bommen op de luchthaven van Zaventem en in het Brusselse metrostation Maalbeek. Na de aanslagen in Parijs en in andere Europese steden ontkomt ook Belgi‘ niet aan de terreur van de Islamitische Staat (IS). De explosies kostten het leven aan 35 mensen. Er vallen meer dan driehonderd gewonden. Journalist Joanie de Rijke en arts Tine Gregoor gaan voor dit boek op zoek naar betrokkenen van deze zwarte dag. Brussel ging op slot, het dreigingsniveau in het land werd verhoogd van drie naar vier. Wie herinnert zich niet meer waar ie was toen het nieuws bekend raakte? Hoe kijken de slachtoffers en hun familie terug op deze dag? Wat vindt de Indiase stewardess Nidhi Chaphekar, wier foto na de aanslagen de wereld rondging, van Belgi‘? Heeft Beatrice de Lavalette, die op zeventienjarige leeftijd haar onderbenen verloor, de draad weer kunnen opnemen? Hoe verliep de gigantische molen van de hulpverlening die na de aanslagen op gang kwam? En wat hebben de veiligheidsmensen en beleidsmakers uit het 9/11 van Belgi‘ geleerd? Aan de hand van tientallen gesprekken schetsen de Rijke en Gregoor zowel een terug- als een vooruitblik. Of hoe hellhole Brussel destijds werd gedemoniseerd en weer overeind krabbelde. Joanie de Rijke is (oorlogs)journalist voor o.a. Knack en De Morgen. Ze reist hiervoor regelmatig naar Syri‘, Irak, Libi‘, Turkije en Afghanistan. Ze publiceerde eerder In handen van de taliban en Pakistan, het gevaarlijkste land ter wereld. Tine Gregoor is arbeidsarts bij groep IDEWE en consultatie-arts bij Kind en Gezin. Op 22 maart 2016 is ze toevallig in de buurt van metrostation Maalbeek, waar ze een MUG-team bijstaat met de verzorging van de meest zwaargewonde slachtoffers. Ze geeft lezingen over haar ervaring en ontving verschillende onderscheidingen uit erkenning voor haar inzet.
231 pages, Kindle Edition
Published March 16, 2021
8 people are currently reading
31 people want to read
About the author
Joanie de Rijke
4 books1 followerJoanie de Rijke is freelancejournaliste en schrijft onder andere voor P-Magazine en Revu. Ze richt zich in haar werk op Pakistan en Afghanistan.
Ratings & Reviews
Friends & Following
Create a free account to discover what your friends think of this book!
Community Reviews
Displaying 1 - 2 of 2 reviews
Read
June 28, 2021Deze recensie is eerder verschenen op Koukleum.nl.
Ik ben altijd geïnteresseerd in waargebeurde verhalen, dus dit boek moest ik gewoon lezen. Het boek laat mensen aan het woord die de aanslagen in Brussel van dichtbij hebben meegemaakt. Er komen slachtoffers en verschillende hulpverleners aan het woord. Hierdoor krijg je een indrukwekkend inkijk in de gevolgen van de aanslag. Hoeveel mensen hebben hulp verleend? Welke mensen hebben allemaal hulpverleend en hoe hebben zij deze aanslag ervaren. Wat heeft de aanslag voor invloed gehad op de lange termijn. Op al deze vragen krijg je in ‘Bommen in Brussel’ antwoord. Doordat de auteurs er voor gekozen hebben om verhalen van professionals af te wisselen met de verhalen van slachtoffers krijg je een interessante selectie verhalen die er samen voor zorgen dat je door blijft lezen en hoopt dat het al deze personen goed gaat, ondanks deze gruwelijke aanslag, want in ieder verhaal voel je de emoties die iedereen meegemaakt heeft tijdens deze periode.
Het boek is zo opgedeeld dat je ieder hoofdstuk apart kunt lezen, want er wordt ieder keer een nieuw verhaal verteld. Je hebt de verhalen van de verschillende personen, zoals bijvoorbeeld het verhaal van Beatrice de Lavalette. Het zeventienjarige meisje dat haar beide onderbenen verloor door de bomaanslagen. Wat bij Beatrice bijvoorbeeld meteen opvalt is dat ze meteen ging kijken naar wat wel nog mogelijk is… Haar quote aan het begin van dat hoofdstuk is:
Quote:" Ik kan erom blijven treuren of ik kan me focussen op alle dingen die nog wel mogelijk zijn. Ik kies voor het laatste, ik ben van plan het beste uit mezelf te halen. "
Uit deze quote van Beatrice lees je al hoeveel kracht ze heeft, en dit heeft ze eigenlijk al vrij snel na de aanslagen. En dit vind ik op zich heel knap. Ik kan me ook voorstellen dat je het in eerste instantie niet meer ziet zitten. Maar eigenlijk bij alle verhalen van de slachtoffers van de aanslagen, lees je heel veel doorzettingsvermogen. Geen van de slachtoffers heeft zoiets ‘Ik geef het op’ of ‘Ik zie het niet meer zitten’ en dat vind ik echt bewonderingswaardig.
Maar ook de verhalen van de professionals zorgen voor een overzicht van de werkzaamheden, van de onmetelijke inspanning die ze geleverd hebben en de wonderen die de artsen bij verschillende patiënten hebben kunnen leveren. Dit boek geeft hoop. Ook al is het te hopen dat zo’n gruwelijke aanslag nooit meer gebeurd, maar mocht dit wel gebeuren… Er staan meer mensen op die een positieve instelling hebben en die de slachtoffers zo goed mogelijk weten te redden en moed weten in te spreken.
Ik ben altijd geïnteresseerd in waargebeurde verhalen, dus dit boek moest ik gewoon lezen. Het boek laat mensen aan het woord die de aanslagen in Brussel van dichtbij hebben meegemaakt. Er komen slachtoffers en verschillende hulpverleners aan het woord. Hierdoor krijg je een indrukwekkend inkijk in de gevolgen van de aanslag. Hoeveel mensen hebben hulp verleend? Welke mensen hebben allemaal hulpverleend en hoe hebben zij deze aanslag ervaren. Wat heeft de aanslag voor invloed gehad op de lange termijn. Op al deze vragen krijg je in ‘Bommen in Brussel’ antwoord. Doordat de auteurs er voor gekozen hebben om verhalen van professionals af te wisselen met de verhalen van slachtoffers krijg je een interessante selectie verhalen die er samen voor zorgen dat je door blijft lezen en hoopt dat het al deze personen goed gaat, ondanks deze gruwelijke aanslag, want in ieder verhaal voel je de emoties die iedereen meegemaakt heeft tijdens deze periode.
Het boek is zo opgedeeld dat je ieder hoofdstuk apart kunt lezen, want er wordt ieder keer een nieuw verhaal verteld. Je hebt de verhalen van de verschillende personen, zoals bijvoorbeeld het verhaal van Beatrice de Lavalette. Het zeventienjarige meisje dat haar beide onderbenen verloor door de bomaanslagen. Wat bij Beatrice bijvoorbeeld meteen opvalt is dat ze meteen ging kijken naar wat wel nog mogelijk is… Haar quote aan het begin van dat hoofdstuk is:
Quote:" Ik kan erom blijven treuren of ik kan me focussen op alle dingen die nog wel mogelijk zijn. Ik kies voor het laatste, ik ben van plan het beste uit mezelf te halen. "
Uit deze quote van Beatrice lees je al hoeveel kracht ze heeft, en dit heeft ze eigenlijk al vrij snel na de aanslagen. En dit vind ik op zich heel knap. Ik kan me ook voorstellen dat je het in eerste instantie niet meer ziet zitten. Maar eigenlijk bij alle verhalen van de slachtoffers van de aanslagen, lees je heel veel doorzettingsvermogen. Geen van de slachtoffers heeft zoiets ‘Ik geef het op’ of ‘Ik zie het niet meer zitten’ en dat vind ik echt bewonderingswaardig.
Maar ook de verhalen van de professionals zorgen voor een overzicht van de werkzaamheden, van de onmetelijke inspanning die ze geleverd hebben en de wonderen die de artsen bij verschillende patiënten hebben kunnen leveren. Dit boek geeft hoop. Ook al is het te hopen dat zo’n gruwelijke aanslag nooit meer gebeurd, maar mocht dit wel gebeuren… Er staan meer mensen op die een positieve instelling hebben en die de slachtoffers zo goed mogelijk weten te redden en moed weten in te spreken.
May 24, 2021
Dit boek vertelt het verhaal van de aanslagen in Brussel vanuit verschillende oogpunten. Emotionele en eerder professionele verhalen wisselen elkaar af. De doorleefde emoties weerklinken in alle herinneringen. Interessante selectie.
Displaying 1 - 2 of 2 reviews