Journalistieke rapportage over de psychische en sociale achtergronden van drie veroordeelde moordenaars, aangevuld met een bespreking van hun strafzaken.
Gerechtsjournaliste Machteld Libert, Strafpleiter Walter Damen en gerechtspsychiater professor Chris Dillen, vertellen het verhaal van 3 moordenaars: Antoon, een charmezanger/operazanger die zijn vriendin wurgde en niet weet waarom; Staf, de 'vampier van Muizen', die al 37 jaar in de gevangenis zit en er niet meer wil buitenkomen; en Brûsk, een Koerdische jongeman die een roofmoord pleegde en nu met een enkelband onder strikte voorwaarden in vrijheid is gesteld.
De zaken worden dus uit verschillende perspectieven beschreven, zodat de lezer meer inzicht krijgt in het gedrag van de gevangenen en de werking van ons rechtssysteem (per datum van uitgave van dit boek, 2009).
In mensentaal geschreven, vanuit verschillende ooghoeken gekeken: de moordenaar zelf, de psychiater en de advocaat. Er wordt tussendoor ook uitleg gegeven over hoe de dingen in z'n werk gaan op vlak van justitie en re-integratie. Interessant! Soms was het me wel wat te langdradig en had ik het gevoel dat er in herhaling werd gesproken. Het ene verhaal boeide me ook meer dan het andere.
Drie getuigenissen van moordenaars die een lange gevangenisstraf uitzitten. Libert brengt portretten die ook de mens achter de misdadiger laten zien. Een strafpleiter en een psychiater leveren duiding. Absoluut de moeite, maar af en toe verplaatst de auteur zich toch iets te ver in de huid van de crimineel.
Een absolute aanrader.. geen veralgemenende verhalen, wel portretten van 3 verschillende mensen die iemand hebben gedood. Deze worden telkens bekeken en beschreven vanuit 3 perspectieven, nl. dat van gerechtspsychiater Chris Dillen, strafpleiter Walter Damen en gerechtsjournaliste Machteld Libert.
Ik vind het extreem moeilijk om dit boek te beoordelen. Er ging zoveel door mijn hoofd tijdens het lezen hiervan. Het eerste verhaal over de passionele moord had en heb ik 0 begrip voor, ook totaal niet het gevoel dat de moordenaar spijt heeft. Het 2e verhaal van staf die er zélf voor kiest om eeuwig in de gevangenis te blijven liet mij enorm veel inzien over hoe mensen denken en vond ik best een pakkend en emotionele kant van de dader. Wel zat ik in constante tweestrijd dat hij voor mij spijt en inzicht toont en dus een 2e kans verdient maar zijn daden verafschuw ik zo hard… het 3e verhaal vond ik zeer mooi, je ziet dat een jongen van 19 jaar een enorme fout maakt maar door goede therapie en hulp zijn leven weer kan herpakken en zich wil verbeteren een enorm contrast met het eerste verhaal. Ik zit nog steeds met veel vragen in mijn hoofd over ons gevangenissysteem en de begeleiding, maar wat ik zeker heb geleerd is dat niet alles zo zwart wit is, ook al blijf ik de daden verschrikkelijk vinden.
Beetje vakliteratuur voor mij. Maar ik vond het een heel goed, heel genuanceerd boek. Doordat je vanuit drie verschillende standpunten het verhaal verteld krijg je een goed beeld. Er is de beleving van de dader, verwoord via gesprekken met de journaliste, er is de gerechtspsychiater die vanuit zin expertise praat en dan de strafpleiter die zin ervaring heeft.