What do you think?
Rate this book
Pluche. Over de banalisering van extreemrechts
PLUCHE is in de eerste plaats een aanklacht tegen het schuldig verzuim van vele politici, journalisten en intellectuelen die de democratische samenleving meer vorm zouden moeten geven. Want een democratie die twijfelt aan de kracht van haar overtuiging en een publieke opinie die de grenzen van het toelaatbare laat vervagen bieden extreemrechts een pluche zetel aan.
174 pages, Paperback
First published January 1, 2007
1 person is currently reading
11 people want to read
Ratings & Reviews
Friends & Following
Create a free account to discover what your friends think of this book!
Community Reviews
Displaying 1 of 1 review
October 27, 2025
Altijd een openbaring om politieke boeken twintig jaar na datum te lezen.
Mijn belangrijkste inzicht: "Onverdraagzaamheid", het boek staat vol van dit woord. Nu gebruiken we dat niet meer. De maatschappij heeft zich erbij neergelegd dat migratie voor samenlevingsproblemen kan zorgen, en dat men dan niet per se een onverdraagzame lul is, wanneer men die zaken duidt.
Maar over het algemeen is dit een samenraapsel van quotes en anekdotes vanover heel de wereld dat in twee delen komt. (1) Hoe extreem-rechtse verhalen eenvoudig te doorprikken zijn. (2) Hoe de vermaledijde media de maatschappij om zeep helpen. Dat laatste komt door hun geaas op kliks en aandacht. Hierbij geven ze extreem-rechts vrij spel, met hun rechtlijnig en ongenuanceerd discours, dat gemakkelijk te verkopen valt.
Het gebrek aan subtitels zorgt ervoor dat elk hoofdstuk een lange neuterige monoloog is van een politicus wiens stiel miskend wordt. Ik had gehoopt een wervend pamflet te lezen, met recepten om de geest van extreem-rechts weer in de fles te krijgen, maar ik heb eigenlijk geen idee wat Karel De Gucht hier voorstelt.
Als hij wat minder had gefoefeld met (Fortis-)aandelen en wat meer structuur in zijn tekst had aangebracht, ik had er misschien iets van opgestoken.
Mijn belangrijkste inzicht: "Onverdraagzaamheid", het boek staat vol van dit woord. Nu gebruiken we dat niet meer. De maatschappij heeft zich erbij neergelegd dat migratie voor samenlevingsproblemen kan zorgen, en dat men dan niet per se een onverdraagzame lul is, wanneer men die zaken duidt.
Maar over het algemeen is dit een samenraapsel van quotes en anekdotes vanover heel de wereld dat in twee delen komt. (1) Hoe extreem-rechtse verhalen eenvoudig te doorprikken zijn. (2) Hoe de vermaledijde media de maatschappij om zeep helpen. Dat laatste komt door hun geaas op kliks en aandacht. Hierbij geven ze extreem-rechts vrij spel, met hun rechtlijnig en ongenuanceerd discours, dat gemakkelijk te verkopen valt.
Het gebrek aan subtitels zorgt ervoor dat elk hoofdstuk een lange neuterige monoloog is van een politicus wiens stiel miskend wordt. Ik had gehoopt een wervend pamflet te lezen, met recepten om de geest van extreem-rechts weer in de fles te krijgen, maar ik heb eigenlijk geen idee wat Karel De Gucht hier voorstelt.
Als hij wat minder had gefoefeld met (Fortis-)aandelen en wat meer structuur in zijn tekst had aangebracht, ik had er misschien iets van opgestoken.
Displaying 1 of 1 review