Balotelli: de biografie

by Frank Worrall

Bad boy Mario Balotelli. Altijd en overal weet 'Super Mario' de aandacht op zich te vestigen. In het gunstigste geval om zijn uitzonderlijke voetbalkwaliteiten, maar meestal door zijn extreme gedrag.Opstootjes, rode kaarten, ruzie met tegenstanders, medespelers en trainers. Nooit is er een moment rust rondom de in Italië geboren en van Ghanese ouders afkomstige spits van het Italiaanse elftal. Volgens Oranje International en oud-ploeggenoot Karim Rekik is Balotelli 'een geniale gek'. Maar 'een geweldige voetballer en een jongen met een goed hart. Tijdens kerst heeft hij voor daklozen hotelkamers geregeld en als Mario gaat tanken, betaalt hij voor iedereen die bij de pomp staat.'

254 pages, Paperback

Published May 15, 2014

Reviews

[Joost Schreurs]

Ik heb aardig wat (auto)biografieën van sporters gelezen, goede en minder goede, maar deze hoort met stip in de laatste categorie. Ik was altijd fan van Mario Balotelli, dus ik was nieuwsgierig naar dit boek. Het is echter teleurstellend. Het lijkt geschreven door een fanboy van Manchester City die Balotelli als een soort halfgod beschouwt, omdat hij die club in 2011 en 2012, na ongeveer 30 jaar zonder prijzen, aan de FA Cup en winst in de Premier League hielp. De eerste twee seizoenen van Balotelli in Manchester beslaan ongeveer twee derde van het boek. Zijn jeugd en drie seizoenen bij Inter Milan komen schaars aan bod. Een halve finale in de FA Cup tegen rivaal Manchester United krijgt ongeveer evenveel aandacht als een compleet seizoen bij Inter, inclusief winst in de Champions' League in 2010. Wel is er een uitgebreide mini-biografie van Roberto Mancini, de trainer waarmee Balotelli zowel bij Inter als City samenwerkte. Mancini wordt bewierrookt als een tweede (of derde) vader en de enige man die van Balotelli een betere voetballer kon maken. Dat dit uiteindelijk niet echt is gelukt, blijft onvermeld.
Tot overmaat van ramp is ook de schrijfstijl van dit boek vreselijk. Met name de Manchester-hoofdstukken hangen letterlijk van knip- en plakwerk aan elkaar. Quotes van spelers, coaches of stukken uit kranten worden letterlijk overgenomen, en niet een kort zinnetje, maar complete alinea's. En dan zijn er nog de 'fans' die regelmatig aan het woord komen. Wie die fans zijn (hooguit noemt de schrijver een voornaam) blijft onduidelijk en hoe de schrijver aan de quotes komt ook. Noteerde hij hun uitspraken op de tribunes van de stadions, in de pubs van Manchester, of kopieerde en plakte hij ze vanuit discussiefora op voetbalsites. Gezien de stijl van de quotes vermoedelijk het laatste, want bronvermeldingen ontbreken.
Het 'bad boy' gedrag van Balotelli blijft zeker niet onvermeld, maar wordt voor kennisgeving aangenomen. Waarom hij gele en rode kaarten verzamelde als Pokémons, voor tienduizenden ponden aan verkeersboetes verzamelde, een Bentley in de prak reed of de badkamer van een luxe villa liet afbranden met vuurwerk, wordt simpelweg beantwoord met 'hij is jong, en zo is Mario nu eenmaal'. Geen diepere beschouwingen over zijn moeilijke jeugd, of het eindeloze racisme waarmee hij van jongs af aan te maken kreeg. Wel een hoofdstuk over Eric Cantona, want dat was immers ook een 'bad boy' die voor een club uit Manchester speelde en die deed ook wel eens gekke dingen, waardoor Balotelli met hem werd vergeleken. OK, interessant...
Al met al is het boek door deze gebreken moeilijk om doorheen te komen, tenzij je misschien een onwijze fan van Manchester City bent en thuis een altaar voor Balotelli hebt ingericht omdat je hem eeuwig dankbaar bent voor die twee prijzen in 2011 en 2012.