Η Στεφανία δεν ονειρεύτηκε ούτε ζήτησε πολλά απ' τη ζωή. Όταν όμως ήρθε στο ναρκοπέδιο της Αθήνας με δεμένα μάτια, η άγνοια και η πίστη στους ανθρώπους την υποχρέωσαν να ζήσει και να νιώσει όσα δεν είχε φανταστεί. Είναι άραγε οι ηθικές αξίες, ο χαρακτήρας και η γνώση που καθορίζουν την πορεία μας στη ζωή ή μήπως η τύχη που παραμονεύει δοκιμάζοντας τις αντοχές μας; Για τη Στεφανία την τελευταία λέξη την είπε η μετάνοια, η κατανόηση και ο έρωτας, που πριν να είναι αργά ελευθέρωσε τα μαλλιά της από το πέπλο.
Δύο κορίτσια από την επαρχία γνωρίστηκαν και συγκατοίκησαν για να μοιράζονται τα έξοδά τους. Στην ομαλή συμβίωσή τους ήρθε γρήγορα το ταίριασμα, η φιλία, η αγάπη και όλα εκείνα τα όμορφα που δένουν τις γυναίκες μεταξύ τους. Κάπου εκεί όμως φύσηξε απ' το διπλανό διαμέρισμα ο έρωτας που πήρε και σήκωσε την Αντιγόνη και τον Σάκη... Η Στεφανία βρέθηκε να ακροβατεί σ' ένα σκοινί ανοχής, αντοχής, υπομονής και αναμονής αυτού που αργούσε να έρθει. Θα καταφέρει να κρατήσει τις ευαίσθητες ισορροπίες που κυριαρχούν στη ζωή της; Πόσους διαβόλους άραγε κουβαλάει η γυναικεία ψυχή;
Η αλήθεια είναι ότι από τη στιγμή που τελειωσα το βιβλίο προσπαθώ να αποφασίσω αν τελικά μου άρεσε ή όχι. Γενικότερα παρακολουθώ στενά την κυρία Πετροπούλου και μπορώ να πω ότι υπήρξαν βιβλία της που με ενθουσίασαν και άλλα που μου άφησαν μέτριες εντυπώσεις. Το Πέπλο ήταν ένα βιβλίο που μου προκάλεσε αρκετά αντικρουόμενα αισθήματα. Πρόκειται για ένα βιβλίο που μιλάει για τη φιλία, τον έρωτα, τις ηθικές αρχές και τα ανθρώπινα όρια και πως αυτά μπορούν να δοκιμαστούν. Στην σημερινή εποχή της λεγόμενης κρίσης που οι ανθρώπινες αξίες έχουν διαταραχθεί που η εμπιστοσύνη μεταξύ των ανθρώπων έχει κλονιστεί και η αληθινή φιλία τείνει να γίνει είδος προς εξαφάνιση το βιβλίο της Πετροπούλου μπορεί να χαρακτηριστεί ναι μεν σκληρό αλλά καταδεικνύει σε μεγάλο βαθμό τα προβλήματα της σύγχρονης κοινωνίας μας που πηγάζουν κατά κύριο λόγο από την αλλοίωση του ανθρώπινου χαρακτήρα που στον αγώνα του να βγει μπροστά και να επιβιώσει με κάθε τρόπο είναι ικανός για τα πάντα. Ενδιαφέρουσα λοιπόν η ιδέα να βιώσει ο αναγνώστης μέσα από τους τραγικούς ήρωες του βιβλίου συναισθήματα όπως αυτά της προδοσίας, της φιλίας, της αληθινής αγάπης. Εκεί που νομίζω ότι διαφωνώ και θεωρώ ότι δεν πήρα αυτά που ήλπιζα ήταν ως προς την εκτέλεση αυτής της ιδέας που σε αρκετά σημεία την βρήκα αρκετά παραπάνω από όσο έπρεπε δραματική και υπερβολική. Δηλαδή για τω Θεώ ενας νορμάλ ήρωας χωρίς προβλήματα σε ολόκληρο βιβλίο δεν υπήρχε? Σίγουρα ένα βιβλίο με κοινωνικό προσανατολισμό οφείλει να έχει μια άλφα δραματικότητα απλά πολλές φορές επίσης ισχύει και το πολύ το Κύριε Ελέησον το βαριέται και ο Παπάς σε σημείο που να μπερδευτώ αν διάβαζα βιβλίο ή παρακολουθούσα νέο επεισόδιο της αγαπημένης μου καθημερινής σαπουνόπερας. Πλούσια πλοκή δε σημαίνει και υπερβολή και είναι πραγματικά κρίμα γιατί αποφεύγοντας κάποιες κοινοτυπίες η συγγραφέας θα μπορούσε να μας δώσει ένα ακόμα πιο σφιχτοδεμένο και ενδιαφέρον βιβλίο
Ένα βιβλίο με καθημερινούς ήρωες που μέσα σε κάποιον ίσως βρεις και Συ τον εαυτό σου!Ολοι με μια διπλή προσωπικότητα ,αυτή που πιστεύουν ή θα ήθελαν να είναι και την πραγματική ! Ευκολοδιαβαστο,κυλάει σαν το νερό και δε σαφηνει να το αφήσεις !Η απλότητα του μπορεί αν σε μπερδέψει και να το νομίζεις βαρετό αλλά δεν είναι καθόλου!ειναι γεμάτο ανατροπές κι εκεί που νομίζεις πως οι ιστορίες των ηρώων τελέστηκαν ξαφνικά όλα παίρνουν νέα τροπή και μπαίνουν νέες βάσεις!Αποκαλύπτεται η δεύτερη φύση του κάθε χαρακτήρα και άνθρωποι που φαινομενικά είναι απλοί και καθημερινοί ,ξαφνικά εκμεταλλεύονται κάθε αξία!Ολοι οι ήρωες φορούν το δικό τους πέπλο,αλλά είσαι γνώσην τους !Λιγα λόγια που κράτησα «είναι όμορφο να είσαι χαρούμενος και να μη ξέρεις,να είσαι λυπημένος και να μη ξέρεις,μα πιο όμορφο απ’τη χαρά κι απ’τη λύπη είναι να ξέρεις!
δεν ξερω τι να γραψω. το βρηκα κακο. μια πρωταγωνιστρια αντιπαθεστατη, εγωιστρια και μια ιστορια υπερβολικη. παλι καλα που το δανειστηκα και δεν πληρωσα για να το αγορασω.
Πολύ ωραίο βιβλίο, γεμάτο ανατροπές, πόνο, χαρά, δυστυχία και έρωτα, που μου έκανε να ανατριχιάσω, συγχαρητήρια στη συγγραφέα για την υπέροχη δουλειά της
Πολυ βαρετο βιβλιο...η ιστορια παει μπρος πισω χωρις καμια ουσιαστική εξέλιξη.. Απο τα λιγα βιβλια που επιασα στα χέρια μου και επιθυμούσα να τελειωσει για να παω στο επόμενο..