What do you think?
Rate this book
پابرهنه تا ماه
Ratings & Reviews
Friends & Following
Create a free account to discover what your friends think of this book!
Community Reviews
Displaying 1 of 1 review
March 25, 2017
پا برهنه تا ماه/ رضا کاظمی/ نشر شاهد/ 104 صفحه/ چاپ اول 1386/ تاریخ تموم کردن کتاب: شنبه 5 فروردین 1395
مجموعه شعرهای عاشقانه مربوط به دوران جنگ. زنی که مردش رفته به جنگ و دلتنگش است، زنی که منتظر است، سال ها گذشته اما هنوز حال خانواده بعد از رفتنِ مرد خوب نشده. زنی که از مردش حتی پلاکی هم برنگشته است و اما مرد، مردی که بازگشته است. با چه مواجه می شود؟ ممکن است خانواده اش نباشند، باشند و فراموشش کرده باشند و بدون او نیز شاد باشند، ممکن است همسرش ازدواج کرده باشد... . بیشترِ این کتاب به احساسات زن پرداخته شده و از دلتنگی های مرد برای خانواده چیزی گفته نشده که خودش دنیایی است... و ای کاش کتابی در این زمینه نیز پیدا کنم و بخوانم. چقدر با گذشت بودند مردمان آن دوران... چطور زنی می تواند راضی شود مردش به جنگ تحمیلی رفته و زندگی اش در اوج جوانی اینگونه تغییر کند؟ نگاهی کنیم به زندگی های امروزی... "اکثریت" زنان (دقت کنید، اکثریت!) حاضر به کوچکترین گذشتی نیستند. دختران قبل از ازدواج فقط منتظرند که ازدواج کنند و کوچکترین انگیزه ی مستقل شدن و درآمد داشتن و سرآمد شدن در زمینه ای علمی، هنری یا فرهنگی را ندارند و به ندرت هدف بزرگی جز پیدا کردن یک شوهر مناسب دارند و خود را ملکه می دانند و همین ها بعد از ازدواج مرد را از ملاقات و دیدار خانواده اش هم باز می دارند (چه حسادت های بی مورد و پوچی) و حتی مهارت های لازم برای زندگی مشترک را هم نمی خواهند کسب کنند و تنها مانند خانه ی پدری فقط و فقط قصد استراحت و آرایشگاه رفتن و بیرون رفتن با دوستان با آزادی بیشتر دارند. اگر پول شوهر (که فقط درگیر پول درآوردن شده) برای آرایش و تیپ و لباس بسیار متنوع و ایده آل آن ها کافی نباشد چه ناسازگاری هایی که نمی کنند و چقدر ساده این روزها طلاق می گیرند که البته انتظار دیگری هم نمی توان داشت با وجود مهریه هایی که مرد باید خودش و خاندانش را بفروشد تا قادر به پرداختش باشد. افسوس که نسل زن های آن دوران رو به انقراض هستند... مثل دایناسورها که منقرض شدند. مردان هم نسبت به آن دوران بسیار تغییر کرده اند و جای انتقاد دارند... انتقاد از آن ها بماند برای وقتی دیگر. از معرفی کتاب به کجا رسیدم :)
کتاب خوبی و ارزش خواندن داشت اما قدرت شعرها اکثرا متوسط بود. نسبت به مجموعه شعر عاشقانه ی جنگ دیگری که خوانده بودم در مرتبه ی پایین تری بود و شعرها معمولی تر بودند و تعدادی از شعرها واقعا برای من هیچ جذابیتی نداشتند.
پوریا روشنی
مجموعه شعرهای عاشقانه مربوط به دوران جنگ. زنی که مردش رفته به جنگ و دلتنگش است، زنی که منتظر است، سال ها گذشته اما هنوز حال خانواده بعد از رفتنِ مرد خوب نشده. زنی که از مردش حتی پلاکی هم برنگشته است و اما مرد، مردی که بازگشته است. با چه مواجه می شود؟ ممکن است خانواده اش نباشند، باشند و فراموشش کرده باشند و بدون او نیز شاد باشند، ممکن است همسرش ازدواج کرده باشد... . بیشترِ این کتاب به احساسات زن پرداخته شده و از دلتنگی های مرد برای خانواده چیزی گفته نشده که خودش دنیایی است... و ای کاش کتابی در این زمینه نیز پیدا کنم و بخوانم. چقدر با گذشت بودند مردمان آن دوران... چطور زنی می تواند راضی شود مردش به جنگ تحمیلی رفته و زندگی اش در اوج جوانی اینگونه تغییر کند؟ نگاهی کنیم به زندگی های امروزی... "اکثریت" زنان (دقت کنید، اکثریت!) حاضر به کوچکترین گذشتی نیستند. دختران قبل از ازدواج فقط منتظرند که ازدواج کنند و کوچکترین انگیزه ی مستقل شدن و درآمد داشتن و سرآمد شدن در زمینه ای علمی، هنری یا فرهنگی را ندارند و به ندرت هدف بزرگی جز پیدا کردن یک شوهر مناسب دارند و خود را ملکه می دانند و همین ها بعد از ازدواج مرد را از ملاقات و دیدار خانواده اش هم باز می دارند (چه حسادت های بی مورد و پوچی) و حتی مهارت های لازم برای زندگی مشترک را هم نمی خواهند کسب کنند و تنها مانند خانه ی پدری فقط و فقط قصد استراحت و آرایشگاه رفتن و بیرون رفتن با دوستان با آزادی بیشتر دارند. اگر پول شوهر (که فقط درگیر پول درآوردن شده) برای آرایش و تیپ و لباس بسیار متنوع و ایده آل آن ها کافی نباشد چه ناسازگاری هایی که نمی کنند و چقدر ساده این روزها طلاق می گیرند که البته انتظار دیگری هم نمی توان داشت با وجود مهریه هایی که مرد باید خودش و خاندانش را بفروشد تا قادر به پرداختش باشد. افسوس که نسل زن های آن دوران رو به انقراض هستند... مثل دایناسورها که منقرض شدند. مردان هم نسبت به آن دوران بسیار تغییر کرده اند و جای انتقاد دارند... انتقاد از آن ها بماند برای وقتی دیگر. از معرفی کتاب به کجا رسیدم :)
کتاب خوبی و ارزش خواندن داشت اما قدرت شعرها اکثرا متوسط بود. نسبت به مجموعه شعر عاشقانه ی جنگ دیگری که خوانده بودم در مرتبه ی پایین تری بود و شعرها معمولی تر بودند و تعدادی از شعرها واقعا برای من هیچ جذابیتی نداشتند.
پوریا روشنی
Displaying 1 of 1 review