De Franse krant Le Vélo, drijvende kracht achter de wielerwedstrijden van het eerste uur, haalt in 1901 de Afro-Amerikaanse wielrenner Major Taylor naar Europa als ‘redder van de wielersport’. Taylor, die furore heeft gemaakt met een onorthodoxe rijstijl en in eigen land bijna onverslaanbaar is, moet het afhakende publiek weer en masse naar de wielerbaan lokken. En dat lukt.
De vliegende neger, zoals Taylors bijnaam luidt, groeit uit tot een enorme hype. Het duel met de Franse wereldkampioen Jacquelin moet een antwoord geven op de vraag welk ‘ras’ superieur is, wit of zwart. De wielersport, liefkozend ‘de kleine koningin’ genoemd, leeft weer als nooit tevoren en Le Vélo verkoopt een recordaantal kranten. Maar dan komt L’Auto, de concurrerende krant, met een tegenzet die de loop van de wielergeschiedenis voorgoed verandert: de Tour de France.
Altijd op zoek naar achtergrondinformatie, viel mijn oog, net voor het begin van de Tour de France op dit boek. Net als de schrijver uitlegt, had ik ook niet zo vaak een zwarte op de fiets gezien. Het boek trok me, omdat het me de achtergrondinfo zou geven over de Tour, maar meteen zou uitleggen wie nu die "vliegende neger" en "de kleine koningin" waren. Een heerlijk boek vol vergelijkingen dat een kijkje biedt in de wielersportwereld zonder te veel gebruik te maken van vakstermen. http://delezerregeert.blogspot.nl/201...
Prachtig verhaal over meer dan wielrennen rond 1900. Fijne schets ook van de verschillende vormen van racisme en de belangenverstrengeling van wielerjournalistiek. Zeker gaan lezen. Ook niet zo dik.
Boeiend verhaal, goed gedocumenteerd en opgebouwd. Alleen... de schrijver laat zich nogal eens verleiden tot lyrische beschrijvingen en uitgesponnen metaforen. Van sommige kleurrijke beschrijvingen voel je gewoon dat de schrijver ze ter plekke zit te bedenken. Bij momenten weet je niet meer of bepaalde uitspraken letterlijk of figuurlijk moeten geïnterpreteerd worden. Toch een boek dat elke wielerliefhebber eigenlijk moet lezen.
Boeiend stukje geschiedenis over één van de weinige zwarte wielrenners en het ontstaan van de ronde van Frankrijk (waar die eerste nooit aan heeft deelgenomen trouwens.). Jammer dat je door de eigenaardige schrijfstijl in derde persoon nooit echt in het verhaal raakt. Een minder ¨literaire stijl, eerder puur factueel had ik persoonlijk beter gevonden.