Sahipsiz Yüzler

by Mehmet Erte

Suçluluk hissinin aşktan daha güçlü bağlar yarattığı ilişkiler, bugüne geleceğin gözünden bakarak hayatları üzerinde oynarken kurgunun ağlarına takılan, ancak bir maskenin ardında konuştuğunda kendi gerçeklerini ifade edebilen, ileriye bir adım atan insanlar ve geriye kalan sahipsiz yüzler…

“Sahipsiz Yüzler” insanın kendini gerçekleştirme çabasına, özgünlük sorununa, hakikat arayışına, yanılsamalara, arzularla yanlış eşleşen düşünce ve duygulara, gençliğe özgü romantizme, aşka, yasak aşka, köle-efendi ilişkisine, sapkın eğilimlere, kötülüğe, dostluğa, aldatmaya ve bağışlamaya dair bir roman. Anlatıcının yorumları ve olayların rengi karakterlerin bakış açısına göre değişiyor, bir karakterin hayatındaki düğüm diğerinde çözülüyor ama varoluşa dair muamma adım adım zorlaşıyor.

Mehmet Erte neredeyse tüm karakterlerin başrolde olduğu bu çok hikâyeli romanında önceki kitaplarındaki temel meseleleri en uç noktaya taşıyor; karanlığı aydınlatmaya çalışmıyor, mizahi üslubuyla bize nasıl bir karanlık içinde bulunduğumuzu gösteriyor.

“Onu sürekli aldatan bir kadından hayalleri için vazgeçmek yerine, onu sürekli aldatan bir kadın için hayallerinden vazgeçtiğinde manevi varlığını son zerresine kadar kaybetmiş, tamamen adanmış ve dolayısıyla adeta kutsanarak yeniden doğmuş oluyordu.”

152 pages, Paperback

Published January 1, 2023

About the author

Mehmet Erte (born 1978- ) is a contemporary Turkish poet and writer. He studied Physics at Sakarya University. His first poem, “Yıldırımları Beklemek”, published in Varlık magazine in 1999. Erte’s poems, short stories, essays and interviews were published in various magazines such as Varlık, Kitap-lık, Yasakmeyve, Özgür Edebiyat, Sonra Edebiyat, Heves, Kül Öykü, Merdiven Şiir, E, Hayvan, Milliyet Sanat. Erte received 2003 Yaşar Nabi Nayır Poetry Award with his work Suyu Bulandıran Şey, in the same year this work was published as a book. His first short story book, Bakışın Kirlettiği Ayna (May 2008); his second poetry book, Alçalma (February 2010); his first novel Sahte (June 2012) were published by YKY. He worked as an editor at Yasakmeyve magazine for two years. He is currently working as an editor at Varlık Publishing House.

Reviews

[Banu Yıldıran Genç · Rating 4 out of 5]

vallahi okurken beynim yandı. güzel manada ama. epeydir bu kadar farklı bir yerli roman okumamıştım. “sahipsiz yüzler”de kundera tarzı araya girip yorumlar yapan anlatıcıya alışınca, gerisi kolay.
yazarın da kişilerden biri olması, hatta iki mehmet karakteri olması ve onların sık sık mehmetler diye anılması sebebiyle kurulan oyun da sonra sonra çok hoşuma gitti.
yavaş yavaş tanıdığımız kişilerin hepsinin bir biçimde geçmişte ilişkileri olması, küçücük bir sahil kasabasındaki rastlantılar, geriye dönüşler, geçmişte atılan bir düğümün bugünde çözülmesi, yaşam bir sahnedir dercesine birbirine oynayan sevgililer, karı kocalar, yakın arkadaşlar… kimin eli kimin cebindeler ay neler neler.
çok dürüst, aşka dair ise çok hakiki bir roman. ama mesela bu romanı üniversitede filan okumak istemezdim, okusam da anlamazdım zaten. yazar mehmet erte de bence yaşının getirdiği olgunlukla konuşturuyor anlatıcısını çünkü alttan alta hissedilen istihza baki. genç romantiklerle aşşırı dalga geçiyor diyeyim, siz anlayın, ki ben de onlardan biriydim genç iken.
sanat meselesi de çok kurcalanıyor ki romanın adı bir resim sergisi sonucunda doğrudan romanın baş meselelerinden biri.
bunun dışında mehmet erte’nin dolaşmayı sevdiği yerlerde dolaşıyor, yirmili yaşlarında kendini keşfeden gençlerle birlikte biz de fantezilerini keşfediyor, hazzın ve cezanın derinliklerine dalıyor, hafiften fetişe yol alıyoruz.
bizde çok ele alınmayan meselelerin hem bu derece özgün, cesur, hem de temiz bir dille, ustalıklı bir anlatımla kaleme alınması hoşuma gitti açıkçası. ve o zaman zaman beliren bıyık altından gülümsemeyi de çok sevdim.
ve çoğu zaman bıdı bıdı yorum yapan anlatıcıyı haklı buldum. incecik bir kitap olmasına rağmen sık sık ara verip düşünmeniz gerektiğinden kolayca bitmiyor, onu da ekleyeyim.
elinize sağlık mehmet erte. kapaktaki nefis resim de ortaokuldan arkadaşım meltem üldes’in 🥰

[Berna · Rating 3 out of 5]

Birçok karakterin rastlantı sonucu Çeşme'de bir araya geldiği, olmasını istediğimiz benle, olduğumuz kimlik arasındaki çelişkiyi karakterler arasındaki ilişkiler üzerinden çözümlemeye çalışan, ara ara yaptığı aşk üzerine uzun tiratlarla beynimi sulandıran bir roman.

[Figen Çınarlı · Rating 3 out of 5]

Kitap başta merak uyandırdı. Ancak ilerledikçe ( bence özellikle yapılmış) tekrarlar, karmakarışık ilişkiler kafa karışıklığı yarattı. Karakterlerin bağlantıları sonradan ortaya çıksa da her şeyin havada kaldığını düşünüyorum. Yine de farklı bir okuma deneyimi yaşadım.

[Deniz Bi · Rating 2 out of 5]

Yazarın okuyacağınız ilk kitabı bu olacaksa lütfen bir başka kitabından başlayınız.
Bir bütün olarak ele aldığımda, okumaktan keyif aldığımı söyleyemiyorum. Karakterlerin birbirini peşi sıra takip eden karşılaşma anını okumak (s.71-99) keyifliydi, yer yer altını çizdirecek cümleler de barındırıyor lakin kuvvetli, boşluklarını gideren köprüleri olan bir metin diyemiyorum.
Kitabın sunuş cümlelerinde de bahsedildiği gibi, karanlık bir edebiyat örneği mi? evet açıkcası; acımasız, sancılı, varoluşunu sorgulayan karakterler, kendine tekrara düştükleri nedenlerini çokça dillendirmeseler, başarılı. Yaşamlarındaki huzuru mutlu olmak için aramadıklarını, varış noktalarının ne kadar simsiyaha boyanmış olduğunu anlatırken de metinde tutunabiliyor okuyucu. Ama Celal Bey, Tahir, Deniz, portreler ve yemeğin beklendiği buluşma anı... roman gerçekten asıl başlaması gereken anda boşluğa bırakılmış gibi hissettirdi.

[Beyza · Rating 1 out of 5]

Erte cok aydın bir kişilik olduğuna inandirmak için felsefe yaptığını düşünüyor ama klişe bir anlatım. Baş kahramana 'Mehmet Erte' yani kendi adını vermiş olması kendisini sıradışı olmadığını ispatlamaya çalışırken aslinda tam bir romantizm taklidi gibi hissettiriyor, aşırı cringe. Manevi sorunlarin cinsel tadmindizlikle açıklıyor, insan olmanın özünü hiç anlamamış, tamamen animalistik bir bakış açısı. Saplantıyı aşk zannediyor, hatta sadece platonik sevginin gerçek aşk olduğunu düşünüyor. Sonuna kadar acaba saçmalığı toparlar mi diye bekledim, gittikçe sinirlendim sadece. Kendi sefaletinden kurtulma çabasında olmayan letarjik karekterler hepsi, okurken yoruldum.

[Osman Tümay · Rating 2 out of 5]

Yazarken çok keyif alınmış olduğunu düşündüren bir roman. Roman yazmanın zorluklarını ve risklerini de.