Robert Fisk was an English writer and journalist. As Middle East correspondent of The Independent, he has primarily been based in Beirut for more than 30 years. He has published a number of books and has reported on the United States'war in Afghanistan and its 2003 invasion of Iraq. Fisk holds more British and International Journalism awards than any other foreign correspondent. The New York Times once described Robert Fisk as "probably the most famous foreign correspondent in Britain.
Fisk has said that journalism must "challenge authority, all authority, especially so when governments and politicians take us to war." He is a pacifist and has never voted.
5 sterren voor dit dagboek(je) over de Israëlische inval in Libanon in 2006 omdat het hyperrelevant blijkt nu de oorlog in Gaza raast.
We hebben dit al meegemaakt: de gijzeling van Israëli's, de moorden, de provocatie, de belangen van Syrië en Iran, mensen als speelbal, de 'retaliation' buiten proportie, de burgerdoden, de raketaanvallen op ziekenhuizen en ambulances van het Internationale Rode Kruis; burgerdorpen bombarderen met ruim 70 dode kinderen (Qana) als gevolg, de orders om je woonplaats te verlaten, de konvooien die doelwitten worden.
En tussen de lijken, de ruïnes, het bloed, het onmetelijke verdriet en de overvliegende F16's stond Robert Fisk die beschrijft wat er gebeurt met gewone mensen zoals jij en ik wanneer overheden, staten en politieke groeperingen met zichzelf bezig zijn.
Oh ja, de VN en de EU staan erbij en kijken ernaar.
Vervang Libanon door Gaza, Hezbollah door Hamas, pas de cijfertjes wat aan, en je kan er niet naast kijken dat de geschiedenis in het midden oosten zich eindeloos herhaalt, met telkens dezelfde burgers als slachtoffer, maar ook dat Israel steeds hetzelfde draaiboek volgt. Men wacht de provocatie af, en die wordt dan duizendvoudig vergolden. Ergens in het midden van dit briljant geschreven dagboek vraagt Fisk zich af of de Israelis dan niet inzien dat ze Hezbollah legitimeren, dat al dat geweld tegen burgers alleen maar helden maakt van plaatselijke strijders, en oorlogsmisdadigers van de eigen strijdkrachten. "Er komt weer een 11 september", verzucht hij op p.53. Wel, dat hebben we gemerkt op 7 oktober. Visionair!
Dit is een ooggetuigenverslag van de dagelijkse gebeurtenissen in de Libanese oorlog van 2006. Ik had gehoopt op meer duiding en achtergrondinformatie, misschien onterecht.