تك و توك خاطره هاي خوب دارد. آنقدر كه آدم جا بخورد و يك لحظه خشكش بزند. اما باقيش خيلي آشفته و بي سر و ته است. بعضي هاش اصلا به مرز يك روايت هم نزديك نميشوند و به تكه پاره ها يا هذيان هاي آدمي كه چيزهايي از گذشته يادش مي آيد شبيه اند. البته اين هم هست كه هرچه كتاب جلوتر مي رود بهتر ميشود. شايد چون با سبك و سياقش انس بيشتري پيدا ميكنيم. حجم خون و خونريزي به نحو بي رويه اي زياد است و انگار نويسنده ميخواسته با قطع شدن سر و سوختن و جزغاله شدن و بيرون ريختن دل و روده ي رزمنده ها فقدان روايت و "حادثه" را جبران كند. اما يك چيز هست كه خيلي برايم جالب است و آن هم اينكه چطور ميتواند با چند جمله فضا درست كند. يعني خاطره ها اگرچه ناتمام اند اما ميشود به آساني تصورشان كند و همين به نظرم نقطه ي قوت كار نويسنده است و كتاب را نجات داده است اگر نجات پيدا كرده باشد.
مجموعهی «روزگاران» خُردهروایتهایی را تعریف میکند که زندگی در سالهای جنگ را برای خوانندهای که دیر رسیده و آن روزها را ندیده، به خوبی بازسازی میکنند. در این خُردهروایتها ما درگیرِ اسم آدمها، مکانها و تاریخِ دقیقِ اتفاقها نمیشویم؛ بلکه لحظههای زندگی را میخوانیم. انگار کن فیلمساز دوربینش را برداشته باشد و آناتِ زندگیِ آدمها را ثبت کرده باشد. آدمهایی که دقیق نمیدانیم کیاند، کجایند، چهکارهاند، اما درست در لحظههای خاصی سر میرسیم و همراهشان میشویم. هرچقدر اسمها توی این روایتها کمرنگاند، رسم آدمها اما لابهلای کلمهها دیده میشوند. همینجور که میخوانیم و به اندازهی چند خط همراهیشان میکنیم، زمانه و زندگیشان را لمس میکنیم. دلم میخواست یک گلدان گل برای کورش علیانی [دبیر این مجموعه] هدیه ببریم و بگوییم اگر خُردهروایتهای شما نبود، تصویر آن روزگاران برای ما زنده و واقعی نمیشد، تصویر زندگی نمیشد؛ گُم میشد توی تاریخ. انگارنهانگار که آن هشتسال هم ۳۶۵ روزِ ۲۴ ساعته داشتند، با تکههای صبح و ظهر و عصر و غروب و شب.
انتشارات روایت فتح نسخه جیبی این کتاب را هم منتشر کرد تا قطع جدیدی را تجربه کند. قطعی که از قطع کتابهای یادگاران دستی تر است. در جیب های بیشتری جا می شود و کاغذ کمتری می برد.
مجموعه روزگاران، عنوان کتابهایی است که بنا دارد در صد صفحه تصویرهایی از سال های جنگ را در قالب خاطرات بازنویسی شده، برای من و تویی که آن سالها را ندیدیم، نشان بدهد. سالهای قشنگ پایداری. خواندنشان حداقل این فایده را دارد که به ما یادآوری کند آن روزها بوده اند و آن واقعه ها رخ داده اند؛ نه در سال ها و جاهای دور، در همین نزدیکی.
اطلاعات کتابشناختی:
کوروش علیانی، روزگاران1: کتاب خاطرات، تهران، انتشارات روایت فتح، چاپ دوم (جیبی) 1388