Είναι αλήθεια ότι ζήτησα από τον Παρασκευά να περιγράψει με λίγα λόγια το περιεχόμενο αυτού του βιβλίου. Ίσως βέβαια να ήταν λάθος η στιγμή. Επρόκειτο για προχωρημένη νυχτερινή ώρα και κάποια μυστήρια μουσική ακουγόταν από το βάθος.
Ξαφνικά άφησε κάτω το ποτό του και φανερά εκνευρισμένος είπε: "Ξημερώνει Παρασκευή και κάθε Παρασκευή γιορτάζω. Φαντάζομαι να ξέρεις τι σημαίνει αυτό".
Μετά ρούφηξε άλλη μια γουλιά, στοχάστηκε για λίγο και συμπλήρωσε χαρακτηριστικά: "Κάθε προσπάθεια να διαφημίσεις ένα βιβλίο στο ίδιο του το εξώφυλλο, είναι σαν να θέλεις να πουλήσεις μπακλαβά δι' αλληλογραφίας".
Αποτελείωσε το ποτό του (πάντα το κάνει αυτό), σηκώθηκε, κοίταξε τριγύρω καχύποπτα κι έφυγε. Λίγα δευτερόλεπτα αργότερα, ο μουσάτος μπάρμαν μού έριξε μια ματιά γεμάτη συμπόνοια. Τότε συνειδητοποίησα ότι δεν είχε πληρώσει.
Ποτέ μου δεν περίμενα να διαβάσω βιβλίο με τέτοιο τίτλο και μάλλον στενόμυαλα δεν θα το αγόραζα αν το έβλεπα στα ράφια. Πόσο χαίρομαι με αυτή την ανομοιομορφία στα αναγνωστικά μας γούστα, που έκαναν τη σαμπάνια με γύρο να βρεθεί για ξεφόρτωμα πάνω μου από κάποιο φίλο :D Το βρήκα ευφυέστατο, φρέσκο, καυστικό, απολαυστικότατο και ...ξηγημένο, με ωραίες ατάκες, ζωντανούς χαρακτήρες, παράξενα τρελούτσικη κι ενίοτε αδιανόητη πλοκή που όμως δε σε νοιάζει γιατί γουστάρεις, και με αισιότατο τέλος, όπως ακριβώς του ταίριαζε. Μπράβο.
Καυστικό, με χιούμορ βιβλίο.Διασκεδαστικό για να περάσεις την ώρα σου αλλά μέχρι εκεί. Όταν πάει να πιάσει κανένα ηθικό δίδαγμα το χάνει αν και δεν θα το χαρακτήριζα εντελώς ρηχό. Γέλασα πολύ με τις καφρίλες βέβαια, που είναι μπόλικες!