De tijd van de grote verwachtingen

Повесть о жизни #4

by Konstantin Paustovsky, Wim Hartog (Translator), Konstantin Paustovskij

Genres: Russia

248 pages, Paperback

First published January 1, 1958

About the author

Konstantin Georgiyevich Paustovsky was a Russian Soviet writer nominated for the Nobel Prize for literature in 1965.

Reviews

[Vit Babenco · Rating 5 out of 5]

Odessa was the most colourful city in the former empire and the life there was almost fantastic…

In a piercing north wind, on a February day in I920, the Whites fled from Odessa, firing a few parting shots at the town; the shells burst in the sky with a faint crump.
They left behind them a devastated city. The wind blew armfuls of half-burnt papers and greasy Denikin notes along the streets, piling them up against the drainpipes. The notes were worthless – they wouldn’t have bought an olive. People simply threw them away. The shops shut down. Through the windows you could see swarms of ginger wharf-rats feverishly searching the dusty counters. The busy market squares had turned into deserts of cobblestone. Only the cats, unsteady with hunger, wandered about looking for scraps. But scraps in Odessa were a thing of the past.

Odessa turned into a dangerous town of bandits, robbers and swindlers. And it was hard to survive without using the black market and it was an extremely notorious and dire place…

A dense crowd would collect in some secluded corner of the market. Eyes glittering with curiosity, passers-by would join, and push silently forward, closer to the centre, where you could hear the sound of dull blows and muffled groans. A thief was being savagely beaten, or a woman, suspected of pilfering, searched and stripped naked to the delighted guffaws of dishevelled market women from out of town.
Occasionally, the thief tore himself free and, grimacing, battered and bruised black and blue all over, broke into the parody of some obscene dance; or the naked woman and the one she had robbed clutched each other’s hair and, together, rolled over and over in the dust.
Never before had I seen such a concentration of malice and depravity in any one place.

Despite devastation, hunger, cold and utter destitution, passing through many mishaps and misadventures, Konstantin managed to get a job in the editorial stuff of The Seaman – a very vivid and popular newspaper. There he met many creative journalists, reporters, poets and writers and Isaac Babel was the most illustrious of them…

Never had I seen anyone look less like an author. Stooping, almost neckless because of his hereditary asthma, with a duck’s bill of a nose, a creased forehead and an oily glint in his little eyes, he was anything but fascinating. At first sight you would have taken him for a commercial traveller or a stockbroker. But this, of course, was only until he opened his mouth.
At his very first words everything changed. His voice had an undertone of insistent irony.
Many people couldn’t bear to meet his eyes; they drilled through you. Babel was a born unveiler of truth. He enjoyed cornering people, and was known in Odessa as an awkward, dangerous man.

When you’re young you see the world with the different, new eyes and the world seems to be fresh and overwhelmed with sparkling promises.

[Sven Deroose · Rating 5 out of 5]

Zijn ontmoetingen met Babel. Het verblijf aan de vuurtoren met het dochtertje van een collega. De boottocht naar Sebastopol. Los van hoe rijk de ervaringen op zich moeten geweest zijn, de manier waarop hij het allemaal blijft beschrijven. Magistraal!

[Tafelvoetbaltalentjelle · Rating 4 out of 5]

Wat een hoop hoop geeft dit boek. Wat er ook gebeurt, Paustovski blijft hoopvol. heel knap. Niet zo goed als de Romanctici maar wel weer heel fijn om te lezen.

[Bas · Rating 5 out of 5]

Gewoon geweldig, tijdloos, heerlijk.

[Daniël Gras · Rating 4 out of 5]

3,75

Toestand in Odessa, en ook de personages daar niet al te boeiend

Hoogtepunten:

Hoofdstuk Het strandje van de Oostenrijkers, boottocht naar Sebastopol en bovenal de fantastische hoofdstukken over en met Babel, met name Dwangarbeid

[Henk · Rating 5 out of 5]

Weer even fantastiasch en boeiend als de vorige delen. Wat ik zeker nog eens zal herlezen is hoofdstuk 16: Dwangarbeid - Paustovskij ontmoette Babel in Odessa en beschrijft in dit hoofdstuk hoe Babel hem vertelde hoe zwaar het schrijven hem viel. Hoe vaak hij zijn teksten verbeterde en polijstte.
Een andere gedenkwaardige passage is de laatste tocht van het schip Dimitrij in de storm in een Zwarte Zee vol losgeslagen mijnen.

[Piet · Rating 4 out of 5]

Ook deze Paustiovskij stelde weer niet teleur. Vooral de ontmoetingen met Babel zijn interessant. Al moet je telkens bedenken wat Paustovskij zich ergens in dit boek laat ontvallen: het komt voort uit 'het hartstochtelijk verlangen me intens in het leven te verdiepen en het als een vergrootglas van heel dichtbij te bekijken en tegelijkertijd uit de neiging mijn bestaan met mijn fantasie veel dichterlijker te maken dan het in feite was.' Dichterlijk is hij zeker. Op naar het volgende deel!
(Overigens heb ik de uitgave van Privé Domein, een principekwestie).

[Anton Creemers · Rating 5 out of 5]

Wederom die verslavend hoopvol lyriek

[Wilco · Rating 4 out of 5]

Ook 4e deel van de biografie heeft prachtig taalgebruik. Wel wat langdradig soms, vandaar “maar” 4 sterren.

[Jos van der Geest · Rating 5 out of 5]

Prachtig beschreven autobiografische ervaringen en ontmoetingen in de eerste jaren na de Russische revolutie.

[Lalagè · Rating 3 out of 5]

Als jonge man weet Paustovski door de ellende heen hoop te houden. Zo komt hij aan een baan bij de Morjak, een krant voor zeelieden. En daar gaat het grootste deel van dit boek over, want onder zijn collega’s zijn nogal wat bijzondere journalisten. Het is een beetje saai en sommige stukjes lees ik wat vluchtiger.

https://lalageleest.wordpress.com/201...