What do you think?
Rate this book
When the Gods Are Silent
English, Russian (translation)
506 pages, Hardcover
First published March 3, 1975
Ratings & Reviews
Friends & Following
Create a free account to discover what your friends think of this book!
Community Reviews
Displaying 1 - 2 of 2 reviews
December 11, 2018
Volgens sommige bronnen zou dit een mengsel van autobiografie en fictie zijn maar doordat er op ‘tinternet’ maar bitter weinig informatie te vinden is over dit boek en zijn auteur is dat moeilijk te verifiëren.
Het boek zou voor het eerst gepubliceerd zijn in 1954, in het Engels. De vertaling die ik las dateert uit 1973.
Ik vond het alleszins een straf verhaal. Het gaat over Mark Surov, de jongste zoon van een groot en arm boerengezin ergens op het platteland in Rusland. Mark wordt geboren begin 20ste eeuw en we volgen zijn verdere leven. Hij groeit op tijdens WOI, tijdens dewelke al een aantal van zijn broers sneuvelen. Hij maakt de revolutie van 1917 mee, gaat al op jonge leeftijd bij het Rode leger en vecht actief mee tijdens de wrede burgeroorlog die volgt op de revolutie. Als het stof wat gaan liggen is mag hij in Moskou gaan studeren en wordt hij vervolgens lid van de Communistische partij. Voor zijn functie wordt hij bij verschillende opdrachten naar diverse uithoeken van het Sovjet-rijk gestuurd.
Alhoewel hij probeert trouw te blijven aan de communistische leer heeft hij het steeds moeilijker met het autoritaire, paranoïde en bloedige bewind dat Stalin voert. Op een gegeven moment valt Mark dan ook in ongenade en belandt in de gevangenis. Wanneer hij vrijkomt wordt hij verbannen naar zijn geboortedorp.
Tijdens WOII wordt hij gemobiliseerd en geconfronteerd met de verschrikkingen aan het Oostfront. Ondertussen heeft hij zeer tegenstrijdige gevoelens: enerzijds wil hij vechten voor Rusland, zijn vaderland, maar anderzijds komt hij in aanraking met heel wat landgenoten die de Duitsers als verlossers van het Stalinisme zien (zeker in het begin als nog niet duidelijk is dat Hitler een even groot tiran is). Toch blijft Mark Rusland trouw, al is het met enige tegenzin, zeker als duidelijk wordt dat Hitler de Joden wil uitroeien, alleen maar omdat ze Jood zijn.
Hij komt in een kamp terecht als krijgsgevangene van de Duitsers waar de omstandigheden verschrikkelijk zijn. Hij krijgt tyfus maar dat blijkt uiteindelijk zijn redding: omdat men hem voor dood achterlaat kan hij ontsnappen en geneest uiteindelijk.
In het bezette gebied werkt hij actief mee met andere Russen om een “alternatief” bestuur op te zetten. Hij zet ook een soort guerilla-beweging op om actief de Duitsers te blijven bestrijden.
Wanneer WOII eindigt twijfelt hij even om samen met andere Russen over te lopen naar het vrije westen maar hij wil uiteindelijk in Rusland blijven.
Het verhaal op zich is enorm fascinerend en geeft de lezer een goed beeld van het leven in Rusland van begin 20ste eeuw tot 1945. Een unieke kans om ook het achterliggende verhaal eens te lezen: hoe het communisme met de beste bedoelingen begon maar al snel ontaarde in een schrikbewind waarbij de gewone mens evenveel honger en armoede kende tijdens het Stalinisme als tijdens het Tsarisme.
Maar het leest niet zo vlot. Enerzijds ligt het tempo in sommige stukken relatief laag door te veel detail en te lange omschrijvingen. Anderzijds zal dat ook te wijten zijn aan de vertaling uit 1973. Daar komt nog bij dat het boek 400 bladzijden telt maar door de (naar mijn normen) kleine lettergrootte en het minimaal aanwezig zijn van witruimte voelt het aan als 800 bladzijden. Ik ben er dan ook een tijdje mee bezig geweest.
Het boek eindigt ook nogal abrupt. Nadat je 400 bladzijden (voor mij dus 800) en 45 jaar Mark hebt gevolgd wil je ook weten hoe hij zijn verdere leven nu gaat aanpakken. Het voelt alsof Soloviev van plan was een vervolg te schrijven maar voor zover ik dat heb kunnen uitzoeken is dat er nooit gekomen.
Het boek zou voor het eerst gepubliceerd zijn in 1954, in het Engels. De vertaling die ik las dateert uit 1973.
Ik vond het alleszins een straf verhaal. Het gaat over Mark Surov, de jongste zoon van een groot en arm boerengezin ergens op het platteland in Rusland. Mark wordt geboren begin 20ste eeuw en we volgen zijn verdere leven. Hij groeit op tijdens WOI, tijdens dewelke al een aantal van zijn broers sneuvelen. Hij maakt de revolutie van 1917 mee, gaat al op jonge leeftijd bij het Rode leger en vecht actief mee tijdens de wrede burgeroorlog die volgt op de revolutie. Als het stof wat gaan liggen is mag hij in Moskou gaan studeren en wordt hij vervolgens lid van de Communistische partij. Voor zijn functie wordt hij bij verschillende opdrachten naar diverse uithoeken van het Sovjet-rijk gestuurd.
Alhoewel hij probeert trouw te blijven aan de communistische leer heeft hij het steeds moeilijker met het autoritaire, paranoïde en bloedige bewind dat Stalin voert. Op een gegeven moment valt Mark dan ook in ongenade en belandt in de gevangenis. Wanneer hij vrijkomt wordt hij verbannen naar zijn geboortedorp.
Tijdens WOII wordt hij gemobiliseerd en geconfronteerd met de verschrikkingen aan het Oostfront. Ondertussen heeft hij zeer tegenstrijdige gevoelens: enerzijds wil hij vechten voor Rusland, zijn vaderland, maar anderzijds komt hij in aanraking met heel wat landgenoten die de Duitsers als verlossers van het Stalinisme zien (zeker in het begin als nog niet duidelijk is dat Hitler een even groot tiran is). Toch blijft Mark Rusland trouw, al is het met enige tegenzin, zeker als duidelijk wordt dat Hitler de Joden wil uitroeien, alleen maar omdat ze Jood zijn.
Hij komt in een kamp terecht als krijgsgevangene van de Duitsers waar de omstandigheden verschrikkelijk zijn. Hij krijgt tyfus maar dat blijkt uiteindelijk zijn redding: omdat men hem voor dood achterlaat kan hij ontsnappen en geneest uiteindelijk.
In het bezette gebied werkt hij actief mee met andere Russen om een “alternatief” bestuur op te zetten. Hij zet ook een soort guerilla-beweging op om actief de Duitsers te blijven bestrijden.
Wanneer WOII eindigt twijfelt hij even om samen met andere Russen over te lopen naar het vrije westen maar hij wil uiteindelijk in Rusland blijven.
Het verhaal op zich is enorm fascinerend en geeft de lezer een goed beeld van het leven in Rusland van begin 20ste eeuw tot 1945. Een unieke kans om ook het achterliggende verhaal eens te lezen: hoe het communisme met de beste bedoelingen begon maar al snel ontaarde in een schrikbewind waarbij de gewone mens evenveel honger en armoede kende tijdens het Stalinisme als tijdens het Tsarisme.
Maar het leest niet zo vlot. Enerzijds ligt het tempo in sommige stukken relatief laag door te veel detail en te lange omschrijvingen. Anderzijds zal dat ook te wijten zijn aan de vertaling uit 1973. Daar komt nog bij dat het boek 400 bladzijden telt maar door de (naar mijn normen) kleine lettergrootte en het minimaal aanwezig zijn van witruimte voelt het aan als 800 bladzijden. Ik ben er dan ook een tijdje mee bezig geweest.
Het boek eindigt ook nogal abrupt. Nadat je 400 bladzijden (voor mij dus 800) en 45 jaar Mark hebt gevolgd wil je ook weten hoe hij zijn verdere leven nu gaat aanpakken. Het voelt alsof Soloviev van plan was een vervolg te schrijven maar voor zover ik dat heb kunnen uitzoeken is dat er nooit gekomen.
August 11, 2013
This is one of the best books I've read about the Soviet Union. It follows a family's experiences from the beginnings of the Bolshevik revolution to the end of WWII. I was constantly going to the computer to check up on names and locations. A real history lesson! But, I haven't been able to find any information about the author. Can someone help me?
What made the book extra-special for me was that I was reading a well used copy from my dad's book collection. He would have read this 1953 German edition in the mid-fifties. It was scribbled full of side notes and underlinings. (Note: My dad had been in a Soviet POW camp until 1950.)
What made the book extra-special for me was that I was reading a well used copy from my dad's book collection. He would have read this 1953 German edition in the mid-fifties. It was scribbled full of side notes and underlinings. (Note: My dad had been in a Soviet POW camp until 1950.)
Displaying 1 - 2 of 2 reviews